And the night goes on 

Αυτα τα παπλώματα του ξενοδοχείου ειναι σκέτη γλύκα σαν μια φρέσκια σαντυγη, πήρα αγκαλιά και το ενα μαξιλάρι, οποτε μετα απο μια γερή δεύτερη μερα Χριστουγέννων ειναι καλη αποζημίωση προς όλων των υπηρεσιών που προσφέρω με χαρα στον τόπο τούτο απο προπαραμονή εορτών. Δουλευω φίλη μου! Θα μου πεις «γιατι; Ποτε σταμάτησες;» Θα σου απαντησω, ποτε παρα ελάχιστα απο τοτε που σταμάτησα να ειμαι φοιτήτρια, γιαυτο σ´οσους περνούν φοιτηταριο, τους λεω, σπούδασε όσο περισσότερο μπορεις γιατι μετα μια ζωή θα δουλεύεις.   
Φοράω τα καλα μου ρούχα, βαφομαι, αρωματιζομαι, βάζω το έντονο κραγιόν μου και βγαίνω έξω να υποδεχτώ του ενοίκους και τους πελάτες του ξενοδοχείου. Τους εξηγώ την ποικιλία ντόπιων κρασιών μας, εμπλουτιζω το μενού φαγητού προφορικά, βοηθώ τις γυναίκες στην επιλογή μπυρας και τα πρωινά όσο ειμαι ελεύθερη και εχω διάθεση τους κρατάω παρέα στο λόμπι καθώς πίνουν τον καφέ τους. Μετα αποσύρομαι σε μια γωνία του σαλονιού και διαβάζω τα βιβλία μου. 

  
Απο πρόπερσι εκανα συμφωνία με τον εαυτο μου, οτι ειναι τα τελευταια ανιαρά Χριστούγεννα και πρωτοχρονιά που θα επιτρεψω στο εαυτο μου να περασει και παραδόξως δεύτερη φορά τα καταφέρνω. Πέρυσι πυροτεχνήματα, μπαρουτια, αστυνομίες, ασθενοφόρα και μια υπέροχη πρωτοχρονιά στην κεντρική Ευρώπη στις όχθες του ποταμού μαιν. Φέτος εργάζομαι στο πιο δυνατό ξενοδοχείο του χιονοδρομικού κέντρου και δεν με ενοχλεί καθολού που βάζω τα βρώμικα πιάτα στον κλίβανο ή εχω γύρω μου 3846 παιδιά, που ανάθεμα, θα θελα να μάθω….πως με μυρίζονται και μαζεύονται ολα τριγύρω μου, αντι να πανε στους άλλους υπαλλήλους. Γράφω στο κούτελο «νηπιαγωγός»;;;;;

  
Να, σήμερα το βράδυ, με παρατηρουςε ενα κοριτσάκια απο μακριά, του χαμογέλασα και ήρθε τρέχοντας πανω μου να με αγκαλιάσει. Ενα αλλο μου χάρισε δυο ζωγραφιές, το τρίτο ήρθε πρωί πρωί στο δωμάτιο να μου πει καλημερα (σ.σ. Κοιμάμαι στο playroom που ειναι διαθέσιμο μετα τις 18:00 για το κοινό αλλα αυτο δεν κρατιόταν κι εγώ ξέχασα να κλειδωσω). Δεν εχω στο μυαλο μου να κλειδωσω γιατι όλοι τους με φροντίζουν. Ειμαι η ξαδερφη του αφεντικού, οποτε καταλαβαίνεις, όλοι στα οπα οπα, ακόμα και ο μάγειρας που ξέρει, οτι γλυκό χωρις σοκολάτα παυει να αποτελεί γλυκό κι έτσι μου φέρε σοκολατάκια. 

  
Χαίρομαι να δουλεύω φίλη μου, μου δίνει πνοή. Ζωντάνια. Και λόγους ύπαρξης. Θέτω διαρκώς νέους στόχους. Να για παράδειγμα: που θα παω εγώ να σκοτώσω τα λεφτά των εορτών;;;;;

Στην Αθηνα! 

Τι θα τα κανω;;;;;

Γλυκά στου Ψυρρή στο σερμπετοσπιτο! 

Το ενα ΣΚ θα δώσω πτυχίο γερμανικων (συνεχίζω παράλληλα τα πείσματά μου) και το αλλο θα παω να πιω σφηνάκια στην Αθηνα. Αυτο θελω, αυτο θα κανω. 
Πρώτα κοιτάω τι θελω, μετα τι πρέπει. Έτσι, αναθεώρησα για το νέο ετος. 
Γιαυτο, θα ευχηθώ καλες γιορτές με πολλή κ εποικοδομητική σκεψη σε όλες τις πλευρές. Θα δώσω στον καθένα σας ενα χοντρό φιλί και λίγα ρινίσματα υπομονής. Μεγάλες δόσεις αγάπης, έρωτα και σταθερότητας. 

Φιλιά πολλα, Αντριάνα!

  

Www.vaelapallas.com