Τόλμησες και βίασες! Τι άλλο πια…;

http://tsekouratoi.blogspot.com/2011/10/blog-post_8155.html διαβάζω και ξαναδιαβάζω αυτό το άρθρο και τα μάτια μου πλημμυρίζουν δάκρυα γι’αυτή τη γυναίκα. Πώς μπορείς να  κάνεις κάτι τέτοιο; Πες μου πώς; Γιατί όταν βγαίνω να διασκεδάσω πρέπει συνέχεια να ανησυχώ για την δική μου ασφάλεια; Γιατί πρέπει να φοβάμαι για το σώμα μου και γιατί αυτό να με βάζει σε κινδύνους τόσο απάνθρωπους; Βγαίνω έξω και θέλω να περνάω ΚΑΛΑ. Να περνάω ξέγνοιαστα χωρίς εσένα να απειλείς τη ζωή μου. Να είμαι η Αντριάνα η οποία περνάει καλά. Δεν σε έχω ανάγκη όπως έχεις εσύ την ψυχιατρική κλινική. Δεν θέλω να κλαίω για τη δική σου βρωμιά και δεν θέλω να σκέφτομαι εσένα που πιθανόν να είμαι ο επόμενος σου στόχος. Θέλω να περνάω ΚΑΛΑ.. Να χαμογελάω και να νιώθω ασφάλεια. ΜΟΝΗ ΜΟΥ. Πως τόλμησες και έκανες αυτό το πράγμα σε μία γυναίκα σαν τα κρύα τα νερά; Έχει 2 παιδιά, δίδυμα. Ξέρεις τι θα πει αυτό; Επειδή εσένα σου στέρησαν την ευτυχία δεν σημαίνει ότι έχεις το δικαίωμα να την στερήσεις και από άλλους. Η ζήλια κάνει κακό, το ξέρεις; Στο έμαθαν ποτέ; Το έχεις ακούσει; Έχω αδέρφια που είναι μικρά και δεν θέλω ποτέ να δούνε τέτοιες φριχτές εικόνες. Πόσο τέρας μπορεί να είσαι; Πόση κακία κρύβεις μέσα σου;  Δεν θέλω ποτέ να βρεις την ευτυχία μπροστά σου. Γίνομαι σκληρή αλλά το αξίζεις! Είσαι ένα στερημένο ον που μόνη του ευχαρίστηση είναι να σκορπάς την δυστυχία παντού. Δεν θέλω να βλέπω ούτε την φωτογραφία σου, γιατί μου δείχνεις ότι είσαι σαν κι εμένα, με μύτη-σώμα-μάτια-και μαλλιά.  Πόσο θα άρεζε σ’εσένα να έβλεπες τη δική σου μάνα να βιάζουν; Δεν είναι μόνο τα δύο παιδιά που έχει πίσω της αλλά έχει και έναν άντρα! Έναν άντρα που πόσα να αντέξει; Πρέπει βρει την ανύπαρκτη δύναμη να στηρίξει τα πάντα! Ξέρω, μπορεί να φανεί γελοίο αλλά αναρωτιέμαι πως ακριβώς μπορεί να νιώθει αυτό ο άντρας μέσα του. Πως είναι να μην θέλει η γυναίκα του να μην τον ακουμπάει και να μην είναι εκεί για να μεγαλώσουν μαζί τα παιδιά τους. Να μην του επιτρέψει ξανά να την νιώσει σαν «Γυναίκα» του, σαν μάνα. Σε όλο αυτό φταίς εσύ. Μόνο εσύ!  Εσύ δημιούργησες μία «υστερική»¨γυναίκα με το σώμα της, μία γυναίκα να φοβάται τη σκιά της, να φοβάται να κοιμηθεί ξανά, να συχαίνεται πολύ απλά τον εαυτό της! Δεν μπορώ να φανταστώ με τι αρχές σε μεγάλωσαν γιατί μάλλον δεν έχεις αρχές. Είσαι ένα ψυχανώμαλο τέρας που χαίρεται να σκορπάει το φόβο παντού! Δεν σε λυπάμαι που μπήκες φυλακή γιατί είναι το λιγότερο που μπορείς να πάθεις. Χάιρομαι γιατί εκεί έξω είναι ένας λιγότερος, που πιθανόν να βίαζε κι εμένα! Λυπάμαι όμως που δεν μίλησα στις Αρχές κι εγώ όταν παραλίγο να μου δωθεί η αντίστοιχη ευκαιρία με έναν τύπο σαν κι εσένα.

Αντριάνα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s