Αστυν..όμοια.

Καλησπέρα, καλησπέρα..

μόλις τελείωσε το επεισόδιο της εκπομπής «Πρωταγωνιστές» και οι σκέψεις μου πλημμύρισαν κάθε οδό του μυαλού μου. Το θέμα αν μη τι άλλο, αστυνομία. Είναι ένα κοινωνικό κομμάτι το οποίο σε μένα πέρασε από πολλές φάσεις. Υπήρξαν φορές που με νευρίασε με αυτά που διάβαζα στον τύπο, διαστήματα που πίστευα ότι οι εργαζόμενοι στην προστασία είναι απλώς έρμαια ενός κράτους που εκτελούν κάθε παράλογη ή μη εντολή των ανωτέρων τους. Χωρίς κανένα δικαίωμα επιλογής και άποψης στον εργασιακό τους χώρο με αποτέλεσμα να νιώθω ότι είναι διαφορετικοί από όλους τους υπόλοιπους. Να μην είναι σαν εμένα. Να μην είμαστε όμοια. Επιπλέον τους θεωρούσα πολύ «έξω από εμένα» χωρίς να έχω κάποια αίσθηση οικειότητας μαζί τους, πράγμα το οποίο λειτούργησε αρνητικά όταν έπρεπε να απευθυνθώ σ’αυτην. Πίστευα (επαναλαμβάνω,πίστευα) πολύ απλά ότι αν ποτέ χρειαστώ τη βοήθεια της δεν θα γυρίσει να ενδιαφερθεί για μια σταγόνα του ωκεανού. Ακόμα και τώρα μετά από σκέψη δεν μπορώ να βρω το λόγω που πίστευα το τελευταίο, χωρίς να σημαίνει ότι έχει αλλάξει πλήρως η άποψη μου. Ίσως γιατί δεν χρειαζόμουν ποτέ ουσιαστικά την βοήθεια της.

 

Στους «Πρωταγωνιστές» σήμερα, την αρχή έκανε ο κ. Λ.Οικονόμου λέγοντας τα εξής «…πρέπει να δούμε μέχρι πρίν από λίγο,η κατοχή καλάσνικοφ ήταν πλειμέλλημα…έγινε κακούργημα, προβλεπόμενη ποινή μέχρι 10 έτη αλλά ουσιαστικά σύμφωνα με το ισχύον καθεστώς…είναι πολύ δύσκολο να προφυλακιστεί».

Συνεχίζει η εκπομπή κουβεντιάζοντας με τις δύο γυναίκες, μητέρα και σύζυγο του δολοφονημένου Γ. Αλεξόπουλου, λέγοντας η πρώτη ότι έκανε ένα λάθος στη ζωή της διδάσκοντας στα παιδιά της ήθος, να αγαπάνε τον κόσμο, πιστεύοντας ότι έτσι θα ήταν άρχοντες. Πλέον όμως, προβληματίζεται, ότι αν τους είχε κάνει αλήτες ή μέλη του υπόκοσμου, ίσως αυτή τη στιγμή το παιδί της να ζούσε. Πού να σταθώ και τι να σχολιάσω; Έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που ευχόμαστε έστω δειλά να στραφούμε στον γλοιώδη υπόκοσμο για τη δική μας προστασία. Αντί να παλεύουμε ομαδικά για να επαναφέρουμε την ασφάλεια στην Ελλάδα, βλέπουμε ως κατεύθυνση το να γίνουμε ακόμη χειρότεροι. Και εδώ είναι που αναρωτιέμαι!   Γιατί υποστηρίζουμε (και μας ενοχλεί) λέγοντας ότι η αστυνομία δεν κάνει καλά τη δουλειά της ενώ οοολοι εμείς οι «υπόλοιποι» πολίτες δεν προσπαθούμε ούτε καν με τη σκέψη για το όσο γίνεται καλύτερο της χώρας; Μήπως εντέλει να ενδιαφέρονται περισσότερο εκείνοι παρά εμείς που στην ανάγκη είμαστε οι απροστάτευτοι;  Γιατί παρόλα αυτά, η αστυνομία, όσο κι αν έχει χάσει το κύρος που είχε κάποτε, εξακολουθεί να είναι ένα σώμα που χωρίς αυτό η χώρα παραλύει. Φαντάσου, το πιστεύω εγώ που είμαι ένα από τα πιο αντιδραστικά πλάσματα απέναντί της.

 

Ακολουθεί η περιγραφή δολοφονίας και συνεχίζει ο παρουσιαστής λέγοντας ότι «…είναι σαν να έχει μικρή αξία η ζωή στην Αθήνα» απευθυνόμενος στον κ. Γ. Πανούση, εγκληματολόγο, απαντώντας του αυτός καταφατικά με μεγάλη φυσικότητα. Αναφέρει πρόσφατα παραδείγματα για να υποστηρίξει την καταφατική του άποψη λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «…και οι δύο πλευρές (του θύτη ή του θύματος προφανώς) δεν βλέπουν τόσο σημαντικό να σκοτώνεις…έχοντας μπει ήδη στην κουλτούρα του όπλου…μετακινώντας το μικρό έγκλημα στο μεγάλο διά του όπλου!…Έχουμε μία βία που είναι άσκοπη, άμετρη…». Άλλα λόγια, «..η βία είναι ένας ιός που μεταδίδεται ραγδαία». Ξέρεις τι μου κάνει εντύπωση; Σύμφωνα με ένα πείραμα σε χώρα της Ευρώπης, υποστηρίζεται ότι όταν μία πόλη είναι αρκετά φωτισμένη, καθαρή από σκουπίδια και χωρίς γκράφιτι, δηλαδή σε καλή φυσική τάξη, (ο ευπρεπισμός), αποτρέπει από μόνος του την εκδήλωση παραβατικών συμπεριφορών. Συγγνώμη αλλά μου έρχεται να γελάσω.. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι αν πετάξω τη σακούλα με τα σκουπίδια μου δίπλα από τον κάδο θα είμαι περισσότερο ανασφαλής απ’ότι αν την έβαζα μέσα. Κι αν η σακούλα έχει μέσα γιάλυνα μπουκάλια για ανακύκλωση; Τότε θα είμαστε λιγότερο επικίνδυνοι γιατί δεν θα βρωμάνε; Καταλαβαίνω ότι υπάρχει «γραμμή»-Κρυφτό για να μην πανικοβάλλεται ο κόσμος, κατανοώ επίσης την υποστήριξη προς την αστυνομία ειδικά τώρα που τη χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ, δεν καταλαβαίνω όμως την ρήξη ευθυνών σε σκουπίδια-λάμπες-και street art ενοχοποιώντας πολίτες κατώτερης κάστας (σύμφωνα με τον χαρακτηρισμό κάποιων) που πιθανόν το σπάσιμο λάμπας να είναι ο τελευταίος τρόπος που τους απέμεινε για να δείξουν ότι έχουν κι αυτοί «φωνή». Αμφιβάλλεις;

Υ.Γ.1: Στην αρχή ανέφερα ότι η στάση μου προς την αστυνομία ήταν όχι κ τόσο θετική. Σίγουρα αυτό έχει τους λόγους του. Επίσης δεν μπορώ (ίσως και να μη θέλω) να κάνω ξαφνική στροφή 180 μοιρών σε αυτό που πιστεύω. Τέλος όμως, αναρωτιέμαι και για κάτι ακόμα..το κατά πόσο αυτή η αρνητική μου άποψη είναι σχηματισμένη από την επιρροή των ΜΜΕ και της φιλοσοφίας του «προβάλλω τα άσχημα για δείξω ότι αυτός ο χώρος είναι πιο αποτυχημένος από τον δικό μου».

Θέλει εντέλει μαγκιά να υποστηρίξεις ότι ίσως, ένας άλλος (επαγγελματικός) χώρος είναι λίγο πιο πετυχημένος από τον δικό σου, όσο ανόμοιοι κι αν είναι.

φιλιά, Αντριάνα!

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s