Γράμμα στον Άι Βασίλη

Αγαπημένε μου άγιε Βασίλη,

τη χρονιά που μας πέρασε ήμουν καλό κορίτσι και σου γράφω για το δώρο που θέλω να μου φέρεις φέτος τα Χριστούγεννα. Θα σε παρακαλέσω όμως, αυτή τη φορά να δεις καλά τι γράφει η λίστα γιατί πέρυσι έφερες ότι ήθελες εσύ. Αυτά που μου έφερες δεν μου άρεσαν καθόλου! Άνετα στα δίνω πίσω, κι ας λένε ότι τα δώρα δεν δωρίζονται.

Θυμήθηκες μετά από 8 χρόνια, να μου φέρεις δάκρυα. Δεν γύρισα ποτέ να σου πω ότι μου έλειψαν.

Αυτό που σου ζητούσα πάντα, ήταν να μου δίνεις ευκαιρίες να κατεβαίνω Αθήνα και μου έδωσες μόνο μία. Ξέρεις ότι σε αυτό το θέμα είμαι αχόρταγη και εσύ φρόντισες όχι απλά να μου δώσεις μόνο μία αφορμή, αλλά και να μου την «πάρεις» πίσω δίνοντας μου κατευθείαν κούραση. Με κράτησες μέρες στο κρεβάτι, να κοιμάμαι χωρίς λόγω. Όπου μετά από τόσο ύπνο, μου έφερες την αϋπνία.

Πόσα βράδια σκέψεις να αντέξει ο σκληρός μου δίσκος; Πόσα τηλέφωνα να πάρω μέσα στην άγρια νύχτα γιατί με πλημμύρισες από συναισθήματα; Μου έφερες για δώρο ότι σου περίσσεψε!! Μου τα πέταξες και μου είπες «πέσε και κολύμπα»! Σου ζητούσα πάντα, να μου φέρεις τους μακρινούς μου φίλους ακόμα πιο κοντά. Εσύ όμως φρόντισες όχι απλά να τους απομακρύνεις, αλλά κάποιους να τους εξαφανίσεις τελείως. Και πάνω εκεί που σου το ζητούσα, εσύ έδωσες δικαιώματα σε «φίλους» μου που δεν θα έπρεπε καν σαν ιδέα να τους επιτρέψεις κάποια πράγματα να κάνουν. Πιστεύω ότι είμαι αρκετά μεγάλη για να διαλέγω μόνη μου τους φίλους μου. Μέσα στη χρονιά που σε 26 μέρες φεύγει, μου έφερες ως δώρο και την ψευδαίσθηση του «τρελαίνομαι». Ξέρεις όμως κάτι; Ακόμα και η αίσθηση του «τρελαίνεσαι», είναι δείγμα λογικής!

Και πάνω εκεί που άρχιζα να συνηθίζω αυτά τα «υπέροχα» σου δώρα, πιστεύοντας ότι δεν θα τα πάρεις ποτέ πίσω, μου τα έφερνες όλα τούμπα, υποχρεώνοντας με να κινηθώ με αντίθετη τροχιά! Τόσο δύσκολο σου είναι να με κρατήσεις σε ένα σταθερό συναισθηματικό σημείο;

Για να μην είμαι τελείως αχάριστη, μέσα στο σάκο σου με τα περίσσια δώρα, μου έφερες και κάτι το καλό. Μου έφερες καλές, γελαστές, με ασφάλεια εξόδους! Ξενύχτια με άφθονο ποτό. Με πολλά τραγούδια και σοβαρές μεταμεσονύχτιες κουβέντες -όσο σοβαρές μπορούν να είναι φυσικά-.

Κάθε χρόνο, τέτοια μέρα, σου ζητούσα να μου φέρεις ισορροπία, πιο κοντά τους φίλους μου, υγεία και πολλές ευκαιρίες για Αθήνα. Επειδή απ’ότι φαίνεται έχεις την τάση να μην διαβάζεις καλά την λίστα μου, φέτος το μόνο που θα σου ζητήσω είναι δώρο μια βαλίτσα. Μεσαίου μεγέθους, για να κάνει παρέα στην μεγάλη μου την κόκκινη. Κι αν πάλι δεν σου περισσέψει καμία, δεν πειράζει. Φέρε μου ότι έχεις..

Φιλιά, Αντριάνα! 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s