Στιγμές κατηγορίας: Περιπέτεια

Κάποτε που λες φίλη μου, πριν πολύ πολύ καιρό, είχα γνωρίσει ένα αγόρι. Αυτός που λες, είχε τότε έναν παλιό Σκαραβαίο ή αλλιώς «Χελωνάκι».

 

Λίγο το (πιο) τρελό εκείνης της δικής μου ηλικίας, λίγο η υπέρμετρη δική του ενέργεια, κάναμε κάθε λίγο και λιγάκι το VW αγροτικό! Τι σε χωράφια μέσα οδηγούσαμε..τι ποτάμια διασχίζαμε..τι σε κακοτράχαλα σκαρφαλώναμε..δεν πάθαινε πραγματικά τί-πο-τα!

 

Είναι από τα αυτοκίνητα με ιστορία..που ενώ έχουν σταματήσει την κυκλοφορία, εσύ συνεχίζεις να χρησιμοποιείς ενεστώτα γιατί είναι αυτοκίνητο σταθμός.

 

Δεν ξέρω τι να πρωτοθυμηθώ από τα πειράματα που κάναμε τότε μαζί του. Είχε και εκείνα τα άνετα καθίσματα-καναπέδες, που χωρούσαν άνετα δύο τετραμελής οικογένειες. Όπως και τον αποθηκευτικό χώρο που τον είχε μπροστά και τη μηχανή του πίσω. Τα φιλιστρίνια που ήταν μονίμως μισάνοιχτα, με το παράθυρο κατεβασμένο και το πόδι με το σταράκι έξω απ΄το παράθυρο να παίρνει σβάρνα όλα τα κλαδιά από δεξιά κι αριστερά του δρόμου.  Αλλά και το χαρακτηριστικό θόρυβο που έκανε η μηχανή. Το άκουγες από μέτρα μακριά!

 

Δεν φοβόσουν τίποτα!  Είτε έπεφτες σε τοίχο, είτε χτυπούσες με 10 αυτοκίνητα μαζί έβγαινες από μέσα αλώβητος!

Υ.Γ.  Μπορώ να πω πως τότε έκανα ωραίες βόλτες μαζί του..εμπειρίες που δεν τις ξαναζείς! Γνωρίζεις εκείνον-έχει σκαραβαίο-κάνεις το σκαραβαίο αγροτικό-«ρισκάρεις» πολλές φορές μαζί του (σε κάθε καιρική συνθήκη)-«πεθαίνει» ο σκαραβαίος-επιστρέφεις στη σύγχρονη βιομηχανία! Περνάνε τα χρόνια-αλλάζουν οι καταστάσεις-βρίσκεσαι νύχτα στο ίντερνετ-και βρίσκεις τυχαία blogs να στα θυμσουν. Θυμάσαι όλες εκείνες τις στιγμές μαζί του-τις γράφεις σε νέο ποστ-το δημοσιεύεις-και το κλείνεις.

Φιλιά, Αντριάνα!

Advertisements

6 thoughts on “Στιγμές κατηγορίας: Περιπέτεια

    1. Όταν γίνεται μια αναφορά σε αυτο το συγκεκριμένο ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ εκείνης της εποχής χωρίς να γνωρίζεις φίλε Στάθη για την ιστορία του δεν μπορείς να το κατακρινεις!!Όταν το πρώτο κυκλοφόρησε ήταν το 1953 και όπως μπορείς να καταλάβεις δεν υπήρχαν ούτε αερόσακοι ούτε μπάρες προστασίας των επιβατών!Όσο για τον καταλύτη που είπες είσαι λάθος γιατί απλά εδώ και μια 10ετια μπορείς να το κανείς καταλυτικό χώρις να ζηλεύει κάτι ΑΠΟ της νέας τεχνολογίας αυτοκίνητα!Ειχα και έχω ακόμα τέτοιο ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ και πίστεψε δεν υστερεί σε πολλά πράγματα ΑΠΟ τα νέα!!
      P.S:Δεν είναι λογικό να περιμένεις να γνωρίζει μια κοπέλα-γυναίκα για την παθητική ασφάλεια από τη στιγμή που δεν ασχολείται! Γιατί να το κάνει άλλωστε, αφού για αυτά τα θέματα υπάρχουμε εμείς.

    2. Loukoumakis Το σχόλιο δεν πήγαινε σε σένα αλλά στον Στάθη που έγραψε πριν από εσένα. Καταλάθος ο Thanos πάτησε πάνω σε σένα κι έτσι εμφανίστηκε εκεί:).

  1. Στάθη εύχομαι όντως να σου άρεσε:). Ναι, δεν έχω ιδέα ούτε από ενεργητική ούτε από παθητική ασφάλεια. Όπως το είπες και μόνος σου, το παραπάνω κείμενο αναφέρεται καθαρά σε αναμνήσεις, χωρίς να έχω αναφερθεί σε τεχνικά μέρη του αυτοκινήτου. Δεν τα γνωρίζω όποτε ότι κι αν έγραφα θα ήταν άτοπα και άκυρα! Αν όμως σου έδωσα την εντύπωση ότι το κάνω, τότε δεν έδωσα στο κείμενο το ύφος που ήθελα. Μπορεί αντικειμενικά να έχει πολλά κακά αυτό το αυτοκίνητο αλλά κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχει λόγος να τα τονίζουμε γιατί πολύ απλά δεν κυκλοφορεί. Εξάλλου είναι τόσο όμορφο..:)
    Καλημέραααα

  2. Αυτή η ανάρτηση (του blog, όχι του σκαραβαίου) με συγκίνησε.
    Παρόμοια τέτοια ερωτική σχέση είχα με την πρώτη μου μηχανή στα χρόνια της άγουρης νιότης μου.
    Αυτή,ήταν μια Honda XR200 κι εγώ, αμούστακο παιδί κατέβαινα την Βουλιαγμένης καβαλικεύοντας την, με το αεράκι του Μάη να ανακατώνει την πλούσια κόμη μου.
    Άλλοτε πάλι αψηφώντας κρύα και βροχές γυρίζαμε με την παρέα σε όλα τα ξενυχτάδικα της εποχής.Με αυτήν κυκλοφόρησα το πρώτο μου κορίτσι,που κριατιόταν σφιχτά από πάνω μου μέχρι που σταμάτησα κάνοντας μια κολιά μπροστά στην Barbarella.
    Και ήταν όλοι τους εκεί…η Σοφία..ο Σταμάτης…
    Αξέχαστες εποχές..αξέχαστες..Μπορεί η πλούσια κόμη να μάδησε,μπορεί η αγαπημένη μου μηχανή να έγινε παλιοσίδερα,αλλά μας έμειναν οι αναμνήσεις.
    Και,ειλικρινά, αυτό είναι το πιό σημαντικό.

    1. Howard Wollowitz, τρελό «like» στο σχόλιο σου!!! Κάπως έτσι ήταν τότε…και το συγκεκριμένο αγόρι εκείνη την εποχή είχε ΚΑΙ μηχανή. Μια Honda κι εκείνος. Όντως αξέχαστες εποχές. Παρεμπιπτόντως, έχεις ποιητικό λόγο! Ξανά «like» :):)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s