Της βρεγμένης γης η μυρωδιά.

«Αφήστε κάτω τα κεριά και καθαρίστε πάγκους», φώναξε η καθηγήτρια στα λίγα παιδιά που μείναμε στην αίθουσα. Τα νύχια μου δεν φαίνονται από τα κεριά και το μυαλό μου έχει γίνει αγκινάρα από το πώς μπορεί να φτιάξει ένα νήπιο μια λαμπάδα χωρίς καλούπια με  υλικά της φύσης. Τις ικανότητες που αναπτύσσονται αλλά και το πως λειτουργεί η δημιουργία στην αναπτυξιακή διαδικασία του ατόμου. Και αφού έχεις πλύνει χέρια και τετράγωνα τραπέζια, βγαίνεις στο δρόμο και τρέχεις. Τρέχει να προλάβεις. Να περάσεις από βιβλιοπωλεία, να μαζέψεις τα βιβλία, σημειώσεις, να δεις τα mails, να κάνεις μπάνιο, να διαλέξεις ρούχα, έναν γρήγορο έλεγχο μήπως έχεις ξεχάσει κάτι και  «τσαφφφ» κλείνει απότομα η βαλίτσα.

Τρέχεις να μη βραχούνε τα βιβλία και τα κρύβεις στη ζακέτα μήπως τα γλυτώσεις κάτω απ’ την ομπρέλα. Τα μαλλιά σου έχουν γίνει λούτσα γιατί ακόμα και η ομπρέλα στάζει. Τα εκπαιδευμένα στις λακκούβες πόδια σου, προσπαθούν με κάθε άνοιγμα να αποφύγουν τα νερά του δρόμου και η βαλίτσα να σέρνεται μανιωδώς από πίσω σου διαμαρτυρωντας σε κάθε τίναγμα που της επιβάλεις. Κι όλα αυτά γιατί ο καιρός θυμήθηκε να βρέξει. Για την ακρίβεια μοιάζει με τη διάθεση μου. Όλο κάτι βιάζεται να κάνει. Βιάζονται τα σύννεφα, βιάζεται η βροχή να φτάσει γη, βιάζεται να φέρει γρήγορα την άνοιξη, να μπλεχτεί το κρύο με τη ζέστη και μετά να σου πετάξει ξανά τον ήλιο και να νιώσεις ότι θα εκραγείς μέσα στο οπάκ καλσόν σου. Και είναι μαύρος. Και είναι βαρύς! Και με νευριάζει! Με νευριάζει που θυμήθηκε να βρέξει.

Και βαρέθηκα να βλέπω από τα παράθυρα του τρένου τον κάμπο λασπωμένο. Πραγματικά, είναι τόσο καταθλιπτικός.. Βγάζει μια μελαγχολία άλλης εποχής. Τότε που υπήρχε παντού η αισιοδοξία ταυτόχρονα με τη μιζέρια της μελαγχολίας. Και δεν μου αρέσει το Πάσχα, το βαριέμαι.  Γιατί δεν βρίσκω λόγο να περιμένω μια ολόκληρη βδομάδα για να γιορτάσω μια Κυριακή. Και δεν βρίσκω καμιά ουσία στις 15 ξεμυαλισμένες αυτές μέρες.

Γενικά δεν μου αρέσει να περιμένω. Κακό, το ξέρω.  Ίσως γιατί δεν είμαι διαθέσιμη να ακούω δικαιολογίες και αιτιολογίες για κάτι που αργεί. Και με τους ανθρώπους που συναναστρέφομαι για εργασίες και δουλειές, θέλω να είναι κινητές βιβλιοθήκες. Παράλογη; Maybe!

Όπου επιστρέφοντας σ’ αυτήν την εποχή, πάνω εκεί που έχει στρώσει το εξάμηνο και μπαίνεις για τα καλά στη φιλοσοφία των εργασιών , έρχεται το Πάσχα. Και αποσυντονίζεσαι! Ξέρεις ότι θα φύγεις από το φοιτητόσπιτο σου, θα επιστρέψεις στους γονείς σου, όπου από εκείνη την ώρα ξεκινάει το πανηγύρι.

Αδέρφια, ξαδέρφια, φίλοι, βαφτιστήρια, τα αυγά που θα βάψεις και το Baby Shower να σε περιμένει στη γωνία για να φτιάξεις τα γλυκά. Το μόνο που θα σου πω γι’ αυτό είναι ότι το Baby Shower, είναι ένα πάρτι. Το οργανώνουν οι στενές φίλες της μέλλουσας μαμάς με πολλά πολλά σπιτικά γλυκά και δώρα πρώτης βρεφικής ηλικίας. Παραπάνω λεπτομέρειες σε άλλο ποστ, που θα μιλάμε μόνο για το έθιμο αυτό. Θα σου έχω και εικόνες.

Δεν μου αρέσει φίλη μου το Πάσχα. Μου φαίνεται οξύμωρο. Γιορτάζουμε ένα θάνατο και μια ανάσταση απ’ το θάνατο. Σφάζουμε ένα ολόκληρο αρνί, που είναι ίσως το μοναδικό ζώο που αντιλαμβάνεται από πριν το θάνατο του και για είκοσι ολόκληρα λεπτά προσπαθεί από μόνο του να κρατηθεί ζωντανό στη ζωή.  Τι το χαρούμενο έχει όλο αυτό; Εντωμεταξύ, τις προάλλες άκουσα ότι η λέξη «Πάσχα» είναι εβραϊκή και τα έθιμα που ασπάζεται ο Χριστιανισμός είναι Παγανιστικά, δεν ξέρω όμως αν πραγματικά ισχύει. Ανάλογα λόγια είχε αφήσει σ’ ένα σχόλιο ένας περαστικός αναγνώστης του blog μου, σ’ενα κείμενο για τα Χριστούγεννα.

Υ.Γ: Από την άλλη όμως, υπάρχει κι ένα θετικό. Είναι μια ευκαιρία να μαζευτούμε ξανά όλοι μαζί φίλοι και οικογένεια παρέα. Αρκεί όλο αυτό να κρατηθεί και να μην αποτελέσει μια σουρεάλ έκδοση του Πάσχα.

Φιλιά, Αντριάνα!

Advertisements

One comment

  1. Έχεις δίκαιο.Από την άλλη σκεφτομαι,ένα σφαγμένο αρνί = 10 χορτάτοι χαρούμενοι άνθρωποι.
    Αυτό που είπες οτι αντιλαμβάνεται τον θάνατό του όμως σε συγκίνησε.

    Φέτος θα πάρω κατσικάκι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s