Μικρές ηλικίες!

Τι γίνεται όταν αυτά που έχεις ζήσει πριν, τυπικά θα έπρεπε να τα’ βλεπες στο μέλλον. Στο πολύ μέλλον… τελεία.

Τα τελευταία χρόνια, η μόδα θέλει να έχεις φέρει σβούρα τη ζωή μέχρι τα 27, βαριά 30. Μετά, αφού έχεις αρραβωνιαστεί, λογοδοθεί, παντρευτεί (ούτε καν ξέρω τη διαφορά του πρώτου με του δεύτερου) θέλει να μπαίνεις στη φάση της οικογένειας. Εκεί που αρχίζουν τα μέλη της να πολλαπλασιάζονται και εσύ σαν πολυτριγυρισμένος (ενίοτε και πολυπαθόν) άνθρωπος έχεις την ανάγκη να μένεις σπίτι (και ξανά σπίτι και ξανά σπίτι και ξανά σπίτι) με όλα αυτά τα επιπλέον και μη άτομα να συμβιώνεται στο ίδιο σπίτι. Έχουμε θίξει ξανά εδώ μέσα την περιπτώσει που γίνεσαι γονιός σε κατά πολύ μικρότερη ηλικία από την (κατά τον περισσότερο κόσμο) ιδανική (δεν υπάρχει ιδανικό) αλλά αυτή τη φορά θέλω να στο φέρω τούμπα! Τώρα πιθανώς να λες «ωχχ μωρέ Αντριάνα με τα κολλήματα σου, αρχίζεις να γίνεσαι γραφική πλέον με την αντίδραση σου σε αυτό θέμα..» αλλά μερικές φορές αν δεν μιλήσω θα σκάσω. Κι ο λόγος που μου ήρθε αυτή η ιδέα είναι ότι όταν μπαίνεις στο ιντερνετ να διαβάσεις κάτι με θέμα οικογένεια παντού μα παντού βλέπεις να μιλούν γονείς και εκπαιδευτικοί!

Κι έτσι, τις προάλλες που ήμουν έξω με την παρέα μου, ξαφνικά κάτι σαν να με ταρακούνησε και να αναρωτήθηκα αν υπάρχει κάποιος εδώ μέσα που να ξέρει τόσο καλά όσο εγώ την ιστορία (ή αλλιώς το παρελθόν) του μαγαζιού που βρισκόμουν. Βέβαια, τώρα θα μου πεις, τι σημασία έχει αν εσύ περνάς καλά με την παρέα σου αλλά να, είναι αυτές οι μνήμες που με δένουν με κάποια πράγματα από τα οποία δύσκολα ξεφεύγω. Και πριν σου πω αυτά που θέλω, Θέλω να σημειώσω το εξής: αυτό το Πάσχα είχε κάτι το αλλιώτικο. Βγήκα στην Ανάσταση μετά από χρόνια και παρατήρησα ότι δεν ήμουν από τις μικρότερες που φορούσαν ψηλά παπούτσια, δεν ήμουν από τις μικρότερες που κανόνιζαν να βγουν μετά την μαγειρίτσα έξω και δεν ήμουν από τις μικρότερες που επέστρεφε στους γονείς από το φοιτητόσπιτο τους. Αντιθέτως δεν έγινα υπερπαραγωγή με το καλό μου το φουστάνι όπως έκανα τα υπόλοιπα χρόνια και συνειδητοποιώ ότι μπορούσα να συνεννοηθώ ακόμα και με μεγάλη απόσταση με τον barman στο μπαρ για ένα ακόμη πότο κι ας είχα να επισκεφτώ το μαγαζί τόσο συχνά από τότε που ήμουν μαθήτρια.

Κι έτσι μέσα στο μαγαζί αναρωτήθηκα, υπάρχει κι άλλο άτομο στην ηλικία μου εδώ μέσα που ερχόταν με τους γονείς του από μικρή ηλικία σε αυτό το μαγαζί; Όσο αναρωτιόμουν τόσο προσπαθούσα να θυμηθώ αν διάβασα πουθενά στο ίντερνετ να μιλάει κάποιο παιδί («παιδί») για το αν οι γονείς του το έπαιρναν από πολύ μικρό έξω στα μαγαζιά και τόσο δεν έβρισκα απαντήσεις. Γενικά δεν βρίσκεις να μιλούν τα παιδιά στο ίντερνετ. Για τις φίλες μου βέβαια ξέρω…μια φορά μόνο είχα συναντήσει να έχει συμμαθήτρια μου μικρότερους από τους δικούς μου γονείς αλλά και πάλι εκείνη διάφερε όπως και όλες οι υπόλοιπες από την δική μου οικογένεια.

Ίσως γι’ αυτό να γύρισα τόσα μέρη με τους γονείς μου μαζί. Γιατί δεν είχαν βαρεθεί, γιατί δεν ένιωθαν κουρασμένοι αλλά και γιατί είχαν την αντοχή να με κουβαλούν μαζί τους από τους πρώτους έξι μήνες της ζωής μου σε κατσάβραχα για πρωτομαγιές και παρόμοιες γιορτές. Να γιατί λοιπόν έχω τόση άνεση έξω στα μαγαζιά, γιατί για παράδειγμα δεν έφτασα 18 χρονών για να δω τι σημαίνει beach bar. Αλλά να σου πω και κάτι ακόμα; Είναι τελείως διαφορετικό να πηγαίνεις με το μπαμπά σου σε ένα μαγαζί και ο barman να σου δίνει σε σφηνοπότηρο τη συλλεκτική έκδοση ενός ποτού και τελείως διαφορετικό να σου δίνει σφηνάκι μαζί με τη φίλη σου που έχετε επισκεφτεί το ίδιο μέρος και κάθεστε στην ίδια θέση που καθόσουνα με τον μπαμπά σου. Όπως φυσικά είναι τελείως διαφορετικό να μπαίνεις πίσω από το bar για να βοηθήσεις στο στήσιμο ενός μαγαζιού λίγο πριν ανοίξει και τελείως διαφορετικό να ανοίγεις τα καπάκια από τα μπουκάλια του barman όταν κάθεται δίπλα σου η φίλη σου. Το πρώτο το ζεις με την ασφάλεια του μπαμπά και με το φιλικό χαμόγελο του barman και το δεύτερο για λόγους που δεν είναι πάντα τόσο απόλυτα αθώοι.

Υ.Γ1: Τώρα αν αναρωτιέσαι για το αν με βοήθησε όλο αυτό θα σου απαντούσα και ναι και όχι. Τουλάχιστον δεν έπεσα με το μούτρα στο έξω όταν είχα την απόλυτη ελευθερία. Και όσο κι αν βγαίνεις με τους γονείς σου έξω σε διάφορα και διαφορετικά μέρη από πολύ μικρή ηλικία πάντα θα υπάρχουν και τα όρια. Αυτά που σε κάνουν να κλαις όταν ακούς το βαρύ ΟΧΙ παρόλο που σου έχουν υποσχεθεί ότι μόλις γυρίσουν θα φέρουν σοκολάτα.

Υ.Γ2: Κάποιος άλλος μπορεί να έλεγε «και τι; γινόμαστε φιλαράκια με τα παιδιά μας και κάνουμε μπαρότσαρκα;». Να σου απαντήσω κι εδώ πως όχι. Εγώ τουλάχιστον πιστεύω ότι ένας γονιός και ένα παιδί δεν μπορούν να γίνουν πότε φίλοι με την κλασσική σημασία αλλά τουλάχιστον αναπτύσσεται ένα δέσιμο του οποίου τα αποτελέσματα αρχίζουν να φαίνονται στο κατά πολύ μέλλον.

Υ.Γ3: Κι αν θέλεις να στο μεταφράσω όλο το παραπάνω με παιδαγωγικά λόγια, όλα αυτά που παίρνει ένα παιδί όταν φέρνει σβούρα τη ζωή με αυτόν τον τρόπο, σε αυτήν την ηλικία, είναι πλούσια ερεθίσματα. Ερεθίσματα για τα οποία ένα νηπιαγωγείο πασχίζει να δώσει μέσα από επιστημονικές δραστηριότητες, θεωρίες ψυχολογίας και αξιολογήσεις μαθητών.

Υ.Γ4: Στην ουσία, κανένας δεν έχει δικαίωμα να κρίνει και να εκφράσει άποψη για το πως κάποιος γονιός αποφασίζει να μεγαλώσει το παιδί του αλλά αν είχα το δικαίωμα να εκφράσω σε κάποιον την δική μου ταπεινή και απαλλαγμένη από την επιστήμη γνώμη μου, θα ήταν ότι ο,τι κι αν κάνει να τα παίρνει μαζί του. Έστω σε όσα περισσότερα μπορεί. Μπορεί τη πρώτη φορά να κλαίνε, τη δεύτερη να ζητούν μαμά-μπαμπά-νάνι-γάλα-το αγαπημένο παιχνίδι-τη γιαγιά, αλλά ακόμα και εμείς που υποτίθεται ότι μεγαλώσαμε, όταν βρισκόμαστε μπροστά σε κάτι καινούργιο, πάντα χρειαζόμαστε ένα διάστημα προσαρμογής. Διαφωνείς;

Φιλιά, Αντριάνα!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s