Του κοριτσιού απέναντι..

Ξυπνάς και ετοιμάζεσαι να φύγεις από το σπίτι με σκοπό άλλη μία μέρα να διανύσεις. Περπατάς στο πεζοδρόμιο, περνάς το δρόμο και κάπου στη διαδρομή ακούς να εκσφενδονίζονται μπηχτές και υπονοούμενα σεξουαλικού περιεχομένου. Γυρνάς ενστικτωδώς το κεφάλι και νιώθεις να σηκώνεται κάθε τρίχα του σώμα σου μαζί με ένα κρύο ρεύμα να σε διαπερνά.

Ανακατεύεσαι και σου έρχεται να βγάλεις ότι την προηγούμενη μέρα τόλμησες να φας αλλά το μυαλό σου λειτουργεί αστραπιαία και καταλαβαίνεις ότι δεν υπάρχει πουθενά τριγύρω μια τουαλέτα ή έστω ένα μέρος να ξεράσεις. Και σου έρχεται να τα βγάλεις όλα. Γιατί το θέαμα που μόλις αντίκρισες ήταν φρικαλέο και αηδιαστικό και ικανό να βγάλει τελείως τη σκύλα που κρύβεις μέσα σου. Μορφή με ζαρωμένο πρόσωπο, σαραβαλιασμένο μηχανάκι, ελάχιστα λευκά μαλλιά -ενίοτε και καθόλου-, κοιλιά να προεξέχει υπερβολικά, μετα βίας 3 δόντια με φωνή λες και μιλάει πεθαμένος. Έχεις φτιάξει ήδη με το μυαλό σου ιστορία, ίσως αυτή που παράλληλα έφτιαξε κι εκείνος που σε είδε να περνάς το πεζοδρόμιο μέρα μεσημέρι. Και ξέρεις καλά τι σκέφτεται, γιατί αν ήθελε να σου πει «ωραία τα παπούτσια σου» θα σου έλεγε ακριβώς αυτό και όχι πρόστυχα νεύματα με λέξεις να τα συνοδεύουν.

Καταλαβαίνεις ότι σε κοιτάει και νιώθεις γδαρμένο όλο σου το σώμα, σου μίλησε τρέχοντας τα σάλια του και ένιωσες ήδη ξυλοδαρμένη, πας να αμυνθείς αλλά μαζεύεσαι γιατί ξέρεις ότι θα προκαλέσεις κι άλλο. Τα βάζει με το ντύσιμο σου αλλά παρατηρείς ότι αυτό που φοράς είναι ότι πιο σπορ και απλό υπάρχει και τα βάζεις με τον εαυτό σου. Και σε πιάνουν οι παρανοήσεις και τα ερωτήματα. Τι στην ευχή ψάχνει ένας ηλικιωμένος από κορίτσια που εκπέμπουν σε άλλη δεκαετία;

Σε μια στιγμή σκέφτεσαι να βάλεις φερετζέ, για να κρύψεις ότι έχεις αν έχεις και απ’ την άλλη σκέφτεσαι ότι όσα περισσότερα κρύβονται τόσο η φαντασία οργιάζει. Και θέλεις να εξαφανιστείς, να ανοίξει επιτόπου εκεί η γη να σε καταβροχθίσει μαζί με όλους ομοιοπαθητικούς παρέα, να νιώσεις ότι δεν είσαι η μόνη και το κυριότερο, να μη γίνεσαι αντικείμενο πρόστυχου θαυμασμού. Μάταια. Τίποτα από όλα αυτά δεν θα γίνει και μέχρι να φτάσεις στον προορισμό σου θα πρέπει α) να μαζέψεις άρον άρον τα κομμάτια σου, β) να «πακετάρεις» το θέμα στη θέση του και γ)να βάλεις στο mute τη μνήμη σου. Και λέω mute γιατί όταν η μέρα θα τελειώνει και θα πέφτουν οι αντοχές με τους ρυθμούς, θα βγει πάλι όλο αυτό το σκηνικό μπροστά σου και θα προσπαθείς να το ερμηνεύσεις. Να καταλάβεις τι; Να βρεις το νόημα στο τι; Να πιάσεις την άκρη και την αιτία από που;

Περπατάς χαλαρή στο δρόμο και ακούς από έναν 57295068326 χρόνια μεγαλύτερο σου να σου μιλάει και να κάνει νοήματα λες και είσαι καμία η πόρνη της Φυλής. Ψάχνεις σημάδια πάνω σου, έστω μια μπλούζα με ανοιχτό το V για να δικαιολογήσεις αυτή του την αντίδραση αλλά αυτό που βλέπεις είναι ότι ακόμη και τα μάτια σου είναι κρυμμένα μέσα στα ασπρόμαυρα γυαλιά ηλίου. Γιατί το μόνο που δεν θέλεις να νιώθεις να μολύνεται είναι τα μάτια σου, αυτά που σου έχουν αφήσει να πιστεύεις ότι είναι τα μόνα καθαρά και αθώα. Όλα τα άλλα τα νιώθεις μολυσμένα, γιατί ξέρεις ότι όταν ο άλλος στο δρόμο σου μιλάει με φωνή …. δεν σκέφτεται «αα τι ωραία τα δαχτυλάκια των ποδιών της, ας ρωτήσουμε ποια είναι αυτή που τα’ χει» αλλά σίγουρα κάτι άλλο έχει στο μυαλό του. Στον πρώτο μπορεί να το πάρεις σαν ένα κομπλιμέντο, στον δεύτερο να νιώσεις ότι περνάει η μπογιά σου, στον τρίτο να ανεβαίνει η αυτοπεποίθηση σου, στο τέταρτο να νιώθεις Όμορφη και πάει λέγοντας. Στην αρχή σου λένε ένα γεια, μετά θα έρθει σφύριγμα, αργότερα το αν θα πας στη παρέα του, πιο η ερώτηση «προς που πας να σε πάω» και όσο περνάνε τα κρούσματα τόσο αρχίζει το μυαλό σου να παίρνει ανάποδες στροφές και μπαίνουν υποψίες που σε βασανίζουν. Γιατί αυτές οι υποψίες αρχίζουν να κυριαρχούν μεγάλο μέρος του μυαλού και αρχίζουν να ακρωτηριάζουν όλο και περισσότερο το έξω. Τη μια φορά δεν έχεις διάθεση να βγεις, την άλλη δεν έχεις την υπομονή και την άλλη νιώθεις απλώς αδύναμη να αντιμετωπίσεις όλα τα παραπάνω. Γιατί ακόμα και σε ένα μπαρ να πας καθισμένη ήρεμη πάνω στο σταντ θα βρει ο άλλος τον τρόπο να σε πλησιάσει με την αφορμή γιατί δεν γλεντάς και διασκεδάζεις ξέφρενα, λες και του πέφτει λόγος. Όχι το να σε πλησιάζει κάποιος μέσα σε ένα μπαρ,… δεν είναι κακό, είναι κακό όμως όταν δεν καταλαβαίνει τα σημάδια που του δείχνεις εσύ.

Προσπαθείς να τα περάσεις όλα αυτά στο ψύχραιμο γιατί απλά δεν γίνεται αλλιώς να επιβιώσεις. Τόσο απλά. Δεν μπορείς να γίνεις η λερναία ύδρα και δεν μπορείς να γίνεις η μανιακή καχύποπτη που όλοι όσοι της μιλάνε είναι οι ανερχόμενοι διαταραγμένοι βιαστές που θα πειράξουν το δικό σου σώμα. Γιατί υπάρχει και η άλλη εκδοχή, αυτή που πίσω από έναν καλό λόγο θα υπάρχει και ο καλός σκοπός, αυτός που θα σου πει απλά ένα κομπλιμέντο για κάτι που του άρεσε σε σένα χωρίς να βλέπεις στην έκφραση του ίχνος χυδαιότητα και λυσσασμένου ύφος. Και που ξέρεις…μέσα από μια απλή ατάκα να βρεθεί αυτός ο ένας, που θα σε κάνει να ξεχάσεις και να παραβλέψεις τον κάθε ανώμαλο που βρέθηκε στο δρόμο σου και να στην κάνει βατερλό. Αυτός που θα σε κάνει να μπεις ξανά στο παιχνίδι του φλερτ χωρίς απαραίτητα να είσαι προετοιμασμένη. Απλά για να κάνεις μια καινούργια γνωριμία, χωρίς σύνθετα και μπερδεμένα κι αν η γνωριμία αυτή οδηγήσει κάπου θα εξαρτηθεί από τον τρόπο. Του.

 

Φιλιά, Αντριάνα!

Advertisements

8 thoughts on “Του κοριτσιού απέναντι..

    1. χαίρομαι που μου λες ότι σε κάτι τέτοιο έχω δίκιο…για να μη νομίζω ότι γίνομαι υπερβολικά παράλογη. Καλο μεσημέριι..:)

  1. Πραγματικά έχεις δίκιο. Και το φλερτ έχει όρια και πρέπει να σταματά εκεί που αρχίζει να προσβάλει την προσωπικότητα του άλλου.
    Μέχρι την επόμενη όμορφη και ελπίζω χαρούμενη ανάρτηση σου φιλιά και ευχές για μια υπέροχη εβδομάδα! :))

    1. Καλημέρααα….δεν είναι απόλυτα δικό μου βίωμα όλο το παραπάνω:) είναι ένα σύνολο απ’ όσα έχω ακούσει κατά καιρούς από φίλες, γνωστές και τυχαία περιστατικά στο δρόμο. Ναι, την επόμενη φορά θα ανεβάσω τη συνταγή από τα προηγούμενα cupcakes. Μόλις τη βρήκα.

  2. Ποτέ μα ποτέ δεν πείραξα με χυδαίο τρόπο γυναίκα στον δρόμο και αν της είπα κάτι χαμογέλασε και πολλές φορές είπε και ευχαριστώ ..Με τους φίλους μου μαλώνουμε γιαυτό το θέμα χρόνια τώρα ..Εάν σε δω να έρχεσαι θα σε κοιτάξω αλλά δεν θα γυρίσω το κεφάλι για να σε πάω με τα μάτια μέχρι το τέλος του δρόμου χαμογέλα..Καλή η ανάρτηση σου με άρεσε ένα σχόλιο σου που έκανες στην DƦάɱα QuƎeи και έτσι μπήκα στο μπλοκ το δικό σου …Δημητρης από την θεσσαλονικη ναι καλό μεσημέρι ..

    1. Καλησπέρα Δημήτρη:) χαίρομαι που σου άρεσε το σχόλιο μου στην Drama Queen και έφτασες από εκεί στο blog μου. Δεν φαντάζεσαι πόσο ωραίο είναι να θαυμάζεις μια κοπέλα για την ομορφιά της ή για το στυλ της και πόσο ανεβαίνει η αυτοπεποίθηση της όταν της το λένε με ωραίο τρόπο! Γιατί ναι, ο τρόπος παίζει πολύ μεγάλο ρόλο.. Θεωρώ ότι στους περισσότερους δεν αρέσει να τους χτενίζουν με το βλέμμα ενώ ένα φλερτ επικοινωνώντας με τα μάτια αρέσει σε πολλούς.

      Απο Θεσσαλονίκη; Πατρίδα!:)

  3. kalhspera αχ ελληνικά ναι γέννημα θρέμμα αυτής της πόλης που χανει σιγα -σιγα το άρωμα της και τα χρώματα της και αιτιολογώ το γιατι έχασα καλημερες απο ανθρώπους που γειτονεύουν μαζι μου και χαμόγελα ναι .
    Μου άλλαξαν την διάθεση τα γελια και οι φωνές των παιδιών που ξεχύθηκαν στης γειτονιές μετα το κλείσιμο των σχολειών , .Δεν είμαι τίποτα σπουδαίο ουτε μάστερ ουτε πτυχία ούτε καλός στην ορθογραφία να έχεις κάτι να ζηλέψεις,μονο το ποδήλατο μου το παπάκι μου αυτά μπορεί γιατί τα έχω πάντα καθαρά και αν εχει νερά δεν τα κυκλοφορώ χα χα τέλος πάντων απλά ειλικρινής σαν Σαλονικιος και απλά διαβάζω οτι μου κάνει κλικ και ξεκολλά το μυαλό μου απο σκέψεις χωρίς αύριο και χρώμα..
    Αυτό θέλω αυτό ψάχνω από όλα τα άλλα έχω όταν λέω όλα ,όλα…Ναι στην κάτω τούμπα κατοικοεδρεύω …Μπλοκ δικό μου έχω αλλά όχι κάτι σπουδαίο ε ναι..
    Υ.γ
    και η Μελιτα και η Μαρινα ειναι το κατι ξεχωριστό..Εγω από συναισθήματα είμαι χύμα …
    Εδώ εμείς είμαστε πιο εκδηλωτική και ας έχουμε φάει της σφαλιάρες μας εε? Αλλά μυαλό δεν θα βάλουμε

    1. Χύμα δεν λες τίποτα…και αυτή η ειλικρίνεια μας είναι ικανή να «σκοτώσει» άνθρωπο. Από σφαλιάρες άλλο τίποτα, αλλά να σου πω και κάτι; Προτιμώ να μιλάω παρά να κάθομαι με ραμμένο το στόμα γιατί μετά από πολύυυ καιρό κατάλαβα ότι δεν κάνει καλό, μα καθόλου καλό όμως!!!

      Υ.Γ Τα κορίτσια ζωγραφίζουν..

      Υ.Γ2 Ποιό είναι το δικό σου blog;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s