Βάλε φωτιά σε ότι σε καίει..

Υπάρχουν μέρες που ξυπνάς μέσα στη τρελή χαρά και άλλες που απλά δεν θέλεις να σηκωθείς από το κρεβάτι. Υπάρχουν μέρες που θέλεις να τρέξεις σε όλους τους δρόμους της πόλης με ένταση και νεύρο και άλλες που απλά θέλεις να χωθείς κάτω από την κουβέρτα κουλουριασμένη στο σκοτάδι. Υπάρχουν μέρες που θέλεις να μπεις σε ένα αυτοκίνητο και να το ξετινάξεις, ενώ άλλες που ψάχνεις απλά τη σιγή νυκτός. Υπάρχουν μέρες που γίνεσαι το νευρόσπαστο και οι άλλοι θέλουν να βάλουν stop στο στόμα σου ενώ άλλες που δεν έχεις διάθεση για καμία κουβέντα. Όλα αυτά παίζουν..όλα αυτά τυχαίνουν στον καθένα. Υπάρχουν άπειρες φάσεις από τις οποίες μπορεί να περάσει ένα άτομο. Από τις ψυχικές μεταπτώσεις που αντιμετωπίζει κατά τη διάρκεια της μέρας μέχρι τη παντομίμα που θα κάνει για να κερδίσει σε ένα επιτραπέζιο. Και γιατί δεν συνεχίζω να γράφω παρέα με την τρελή χαρά που με είχε πιάσει όλο αυτό το τελευταίο διάστημα; Έλα ντε..

 

Τα λόγια μου είναι μια γλυκιά προσευχή
κουρνιάζουν έξω από το κλεισμένο σου παράθυρο
και αν τ’ άφηνες θ’ ανοίγαν μια ρωγμή
απ’ το μικρό κελί σου ως το άπειρο

 

Χθες που λες φίλη μου, στην απέναντι γωνία του σπιτιού μου είχε πάρτι το υπο κατάληψη κτήριο. Εννοείται πως η μουσική έφτανε μέχρι το σπίτι μου και εννοείται πως εκεί κανείς δεν τόλμησε να κάνει παρατήρηση κι ας είχε να ξυπνήσει χαράματα της επομένης.

Έχω μεγάλη περιέργεια να μπω μέσα σε αυτό το κτήριο να δω πως είναι, γιατί έχω την εντύπωση ότι θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον το περιεχόμενο του. Απ’ όσο γνωρίζω από φίλη φωτογράφο, έχουν γίνει εκεί εκθέσεις φωτογραφίας, έχει αυτοεξυπηρετούμενο μπαρ, δανειστική βιβλιοθήκη και αν στο επιτρέψουν μπορείς να μπεις μέσα να βγάλεις μερικές δικές σου φωτογραφίες. Πρόγραμμα προβολής κινηματογραφικής κολεκτίβας, συναυλίες, και πολλά παιδιά να κάθονται έξω στο πεζοδρόμιο τους διαθέσιμα να πιάσεις κουβέντα μαζί τους. Φτάνουν στα αφτιά σου τα τραγούδια των megadeth των TRIVIUM και των Helloween σε περίπτωση που θέλουν να κατεβάσουν τους ρυθμούς. Γι’ αυτό σου λέω φίλη μου, θέλω να πάω! Έχω αρκετά κοινά μαζί τους..πως νομίζεις ότι πέρασα την εφηβεία μου;! Τότε βέβαια δεν έδειχνα τη διαλλακτικότητα στα μουσικά είδη που δείχνω τώρα και εννοείται πως έβγαζα ΤΗ σνομπαρία σε κάθε είδος που άνηκε στη κατηγορία «ελαφριά» το οποίο τολμούσε να κάνει ηχορύπανση τα αφτιά μου.

 

Μα εσύ σωπαίνεις και θρηνείς σαν τον κατάδικο
Πάνω απ’ τη στάχτη που σκεπάζει τον παράδεισο
πάνω απ’ τη στάχτη
Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει, σε ό,τι σου τρώει την ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί

 

Κι λόγος που μπορεί να έχασα κι εγώ χθες τον ύπνο μου, δεν ήταν γιατί είχα σκοπό να εναντιωθώ στον κάθε μεταλά που περνούσε ευχάριστα με το if i could fly αλλά γιατί θυμήθηκα όλη εκείνη την εποχή που μάθαινα όλα αυτά τα τραγούδια και ήμουν κατενθουσιασμένη με το οτιδήποτε άγγιξε το μεταίχμιο του μεταλ με του ροκ. Τότε που astonautalis έβγαζαν το πρώτα τους τραγούδια και βουτούσα τα cds του μπαμπά μου ακούγοντας την κλασσική ατάκα «πρόσεχε μη μπερδέψεις τα cds μου!!». Είχαμε βέβαια και τα ααααπειρα βινύλια αλλά μ’ εκείνα φοβόμουν τη βελόνα στο πικ απ. Τότε που περνάς αυτή τη φάση της αντίδρασης, του μεταλ, του ροκ, της σνομπαρίας, της αφίσας στο δωμάτιο και το μόνιμο στυλό στο χέρι για να γράφεις παντού στοίχους από τα τραγούδια που ακούς. Την κόκκινη μπαντάνα που ήταν μονίμως δεμένη στο χέρι και τις φλάντζες που στόλιζαν το άλλο. Τα κοντά σκουρόχρωμα μαλλιά σου και το μαύρο μολύβι που δεν λείπει ποτέ από το εσωτερικό του ματιού σου.

 

Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

 

Όλα αυτά θυμήθηκα χθες που από τη στιγμή που κατάλαβα ότι δεν θα έπαιρνες ο ύπνος, κάθισα στο πάτωμα του μπαλκονιού και του χάζευα από μακριά. Μου θύμισαν αυτά που σου είπα και ακόμα περισσότερα. Καταστάσεις εκείνης της εποχής, τη πορεία των ανθρώπων που δεν εξελίσσονται ποτέ όπως την φαντάζεσαι και τις επιλογές που κάνεις τώρα ενώ πριν δεν θα έκανες με τίποτα. Όταν περνάς φάση παρόμοια με την παραπάνω, όταν τα χρόνια περνούν κι εσύ γίνεσαι πιο διαλλακτική και όχι τόσο απόλυτη, υπολείμματα εκείνης της φάσης μένουν πάντα όταν στην εποχή της βιωνόταν έντονα. Τα μαλλιά εξακολουθούν να είναι προς το κοντό, τα μαύρα ρούχα έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο κι ας υπάρχουν πλέον τα φουξ-τα γαλάζια-τα κίτρινα-τα μωβ, τα κόκκινα σταράκια είναι ακόμη στη πρώτη θέση και τα μαύρο μολύβι δεν λείπει απο το νεσεσέρ. Απλά υπάρχουν και τα άλλα, τα ψηλά τιρκουάζ παπούτσια, τα vintage φορέματα και τα φλούο μαντήλια με τα χρωματιστά κραγιόν.

 

Τα λόγια μου είναι μια ανέλπιδη ευχή
Σβησμένα φώτα μέσα στο άχαρο δωμάτιο
Και αν τ’ άφηνες θα καίγαν τη σιωπή
Και θα διαλύαν το κρυμμένο σου παράπονο

 

Έναν ροκά ή/και έναν μεταλά δεν γίνεται με την εμφάνιση του, ούτε σφραγίζει αυτή την ταυτότητα του με το πόσο αντιμιλάει ή σπάει ή βάζει φωτιές σε κάδους. Είναι θέμα αντίληψης και οπτικής για τη ζωή. Αν εσένα σε εκφράζουν τα λόγια που λένε τα τραγούδια και βρίσκεις πράγματα για να ταυτιστείς ή να σκεφτείς, οι επιλογές είναι δικές σου! Κι αν θέλεις όλο αυτό το στιλ να το κάνεις τρόπο ζωής, ξανά οι επιλογές είναι δικές σου!

 

Μα εσύ σωπαίνεις και θρηνείς σαν τον κατάδικο
Πάνω απ’ τη στάχτη που σκεπάζει τον παράδεισο
πάνω απ’ τη στάχτη
Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει, σε ό,τι σου τρώει την ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί

 

Υ.Γ.1: Κάποτε είχα ακούσει τα εξής λόγια: Την εφηβεία, δύο τρόποι υπάρχουν για να την περάσεις. Ή να είσαι όλη μέρα στα μπουζούκια ή να ακούς όλη τη μεταλλοβιομηχανία. Εγώ πέρασα τη δεύτερη. Η πιο ασφαλής είναι η πρώτη.

Υ.Γ.2: Είναι εκεί που είστε όλοι με τα φαρδιά παντελόνια και τα t-shirt μαζεμένοι στο προαύλιο και ο διπλανός σου, ανοίγει το πακέτο για να σου προσφέρει γιατί θεωρούσε αυτονόητο το ότι θα καπνίζεις. Το κλείνεις διακριτικά και με ευγένεια λέγοντας απλά ότι δεν καπνίζεις και σου σκάει ένα χαμόγελο από αυτά που λες «τι μπορεί να σκέφτηκε μόλις τώρα για να χαμογέλασε τόσο αινιγματικά».

 

Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

 

Υ.Γ.3: Μετά έρχεται ο έρωτας…που άνηκε κι εκείνος κάποτε στο team των ροκμεταλλάδων με αυτούς με τα μακριά μαλλιά φορώντας κάποτε αλυσίδα στη ζώνη του παντελονιού. Λες να είναι καρμικό; Δεν ξέρω.

Υ.Γ.4: Με τη σκυτάλη να παίρνει ο καλύτερος σου φίλος που το πρώτο διάστημα όταν είχατε γνωριστεί τραγουδούσες εσύ στίχους κι εκείνος έψαχνε το όνομα του συγκροτήματος.

 

Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει σε ό,τι σου τρώει τη ψυχή
Υπάρχει ακόμα υπάρχει κάτι που δεν έχει χαθεί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

 

Υ.Γ.5: Με την αδερφή ψυχή να είστε αυτοκόλλητοι περνώντας όλες αυτές τις διαδοχικές φάσεις μαζί και τώρα να τα θυμάστε χαμογελαστά -άλλοτε και ξεκαρδιστικά-.

Υ.Γ.6: Ακόμη και τώρα ψάχνω στιγμές και διαστήματα που έχω ανάγκη να κλειστώ σε 4 τοίχους ακούγοντας τους Pink floyd με τα συνεχόμενα cds τους, απλά όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος έχοντας όλο και περισσότερα βιώματα να τον περικυκλώνουν, τόσο λιγότερο απόλυτος γίνεται. Κι έτσι όταν φίλη βάλει σε νέο tab το καινούργιο της … (όποια δεν σου αρέσει βάλε), απλά περιμένεις υπομονετικά την ώρα που θα είσαι μόνη με την πλήρη ελευθερία επιλογών.

Υ.Γ.7: Και είναι εκεί που φωνάζεις δυνατά με τα χέρια στον αέρα όλο το παραπάνω τραγούδι.. έτοιμη να τα κάψεις όλα!

 

Φιλιά, Αντριάνα!

 

Advertisements

8 comments

  1. τι λε ρε παιδακι μου…μετα απ τεεεετοιο ξενυχτι ειχες κ την δυναμη να σηκωθεις κ να γραψεις οοοοολα τα συναισθήματα για ενα παρτυ που απλα ησουν θεατης… …τα σεβη μου 🙂
    υποκλεινομαι

  2. To karma mporei na to ermineusei kapoios me diaforous tropous!alla an to ermineuseis sosta tote eisai se poli kalo dromo.anaferomai se kati sigkekrimeno tou arthrou sou kai oxi gia olo.to anafero auto gia na apofigo tixon parermineuseis.oso gia to parti pou aneferes oti kanane se ekeino to ktirio einai logiko na min fonaze kaneis kai as exase ton ipno tou!

  3. Η μουσική είναι έκφραση και καλό είναι ο καθένας να εκφράζεται διαφορετικά γιατί αλλιώς ο κόσμος θα ήταν βαρετός.
    Όσο για αυτά που μας καίνε και να τα κάψουμε κάτι μου λέει πως ίσως και να ποθήσουμε τις στάχτες τους.
    Φιλάκια Αντριάνα μου και όμορφη Κυριακή να έχεις! 🙂

  4. Apo ta pio oraia sou arthra….idiaitera oi stixoi sto endiameso sou epernan to mualo kai tragoudouses gia ligo apo mesa sou…kai meta sunexizes na diavazeis kai na thumasai pos isoun liga h kai perissotera xronia prin….para polu oraio…euge…:D

  5. Τα λόγια μου είναι μια ανέλπιδη ευχή
    Σβησμένα φώτα μέσα στο άχαρο δωμάτιο
    Και αν τ’ άφηνες θα καίγαν τη σιωπή
    Και θα διαλύαν το κρυμμένο σου παράπονο

    καλημέρα
    Αντριανα
    πολύ καλό ναι χαμογέλα..

  6. Πολύ ενδιαφέρουσες οι σκέψεις σου και η σύνδεση του σήμερα με το χτες! Η διαδρομή του καθενός είναι εκείνη που διαμορφώνει το χαρακτήρα και τελικά μας αφήνει το στίγμα της ακόμα κι όταν πάψουμε να είμαστε έφηβοι κι «επαναστάτες»!

    Εγώ πάντως ακολούθησα τον πρώτο δρόμο, το μπουζούκι με μάγευε από μικρό παιδί 😉

    Την καλημέρα μου και καλή εβδομάδα.

  7. Αγαπώ τον Αγγελακα. Αγαπώ αυτή τη ροκ σκηνή της Θεσσαλονίκης. Η Θεσσαλονίκη είναι αυτός ο τύπος όταν είσαι νέος. Είναι αυτή η μουσική σκηνή. Είναι το σκοινί…τα νιάτα μου εδώ…

  8. Καλησπέρα και καλή βδομάδααα..
    Λατρεύω Αθήνα_είμαι δεμένη με Θεσσαλονίκη. Georgina αγαπώ κι εγώ Αγγελάκα! Don dalton ναι, ήμουν απλά θεατής, έτσι ακριβώς όπως το είπες. Hobistas…δεν ξέρω αν το ερμηνευσα σωστά, θα το δείξει η πορεία αυτό.. Τελευταίος, θα χρησιμοποιήσω αυτό που είπε και η Drama Queen «Η μουσική είναι έκφραση και καλό είναι ο καθένας να εκφράζεται διαφορετικά γιατί αλλιώς ο κόσμος θα ήταν βαρετός.» και Δημήτρη ΑΠΛΑ τραγουδάω μαζί σου… Καλό απόγευμααααααααααααααα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s