gLide

Δεν ξέρω αν καταφέρω σε αυτό το κείμενο να σου δώσω την ατμόσφαιρα που θέλω. Ούτε ξέρω αν θα καταλάβεις καλά τι θέλω να σου πω. Θέλω όντως να πω..;

Είναι η μέρα που ξεκίνησε περίεργα. Ξύπνησα με τα χίλια ζόρια μετά από κάποια αλλόκοτα όνειρα..πολύ αλλόκοτα. Είδα μετά από χρόνια τη μαμά μου στον ύπνο μου. Ήμασταν σε μία Αθήνα σκοτεινή, νωρίς το απόγευμα και πετούσαμε πιασμένες από το χέρι. Κρυβόμασταν μέσα σε πλατφόρμες τρένων, τρέχαμε για να αποφύγουμε κάτι χωρίς να καταλαβαίνω τι. Έβλεπα συνεχώς δύο μαύρα χέρια και άκουγα κάποιον να γελάει.

Είναι που σήμερα χόρεψα μετά από μήνες αυτοσχεδιαστικά στο studio work. Είναι και το τραγούδι αυτό που ξαφνικά άκουσα να παίζει από τα ηχεία με αποτέλεσμα το experiencing του σώματος να γίνει εντονότερο.

Είναι η τελευταία μέρα της εξεταστικής, που μου θυμίζει από τα χειρότερα μέχρι τα χάλια. Δεν έχει σημασία το τι…ούτε το πότε…

Κοιτάω τα αναμμένα κεριά και παρατηρώ ότι αυτό που έφτιαξα εγώ δεν μπορεί να πάρει φλόγα. Τα πινέλα που θυμήθηκα μετά από μήνες στεγνώνουν τώρα πάνω στον πάγκο της κουζίνας και τα χρωματιστά χαρτάκια με μπογιές μπήκαν στη θέση τους για απόψε.

Αφαιρούμαι με τους περαστικούς που περνάνε χαλαρά κάτω από παράθυρο και σφίγγουν περισσότερο τη ζακέτα πάνω τους. Ή έχουν κάποιον να τις αγκαλιάζουν για να κόβουν τον αέρα.

Το μυαλό μου τελευταία τρέχει σε πολλά κι ας το κάνει με αργούς ρυθμούς. Ίσως είναι καλύτερα από την αδράνεια. Οι ώρες που ακολουθούν για πρόβες θα είναι ακόμα περισσότερες…και κάπου εδώ λύνω τα μαλλιά μου για να μη λειτουργούν τουλάχιστον εκείνα σε απόλυτα σφιχτά «δεσίματα».

Τέτοια εποχή πέρυσι, στο μεταίχμιο της εξεταστικής και της νέας ακαδημαϊκής χρονιάς κοντά στα περίεργα μεσάνυχτα, γύρισα το κεφάλι και είπα ξαφνικά με νεύρο «θέλω να έχω ένα δικό μου διαδικτυακό χώρο που να μπορώ να μιλάω ελεύθερα!».

Φρενάρισε.

Με κοίταξε απότομα.

«Τι δεν κατάλαβες; Υπάρχουν τόσα πράγματα που προσπαθώ να πω και δεν μπορώ να συντάξω τις σκέψεις μου σε μια σειρά… Είναι τόσα για τα οποία θέλω να εκφραστώ και δεν μπορώ. Δεν μπορώ να σου πω όλα αυτά που τριγυρνάνε στο μυαλό μου. Δεν μπορώ να βάλω καμία σκέψη σε μία τάξη. Είχα δύο Φίλους απόλυτα κοντά μου και έχασα τον έναν.»

Κι κάπως έτσι ξεκίνησε η όλη ιδέα του blogging. Την Κυριακή που έρχεται είναι τα γενέθλια ενός έτους και λίγο πριν ρίξεις τις ευχές σου, θέλω να σε συγκρατήσω και να σου πω ότι το Σάββατο τα μεσάνυχτα θα επιστρέψω με νέο πόστ για τα χρόνια του πολλά που θ’ ακουστούν. Και θα ακουστούν όλα, όσες φορές και να τα πεις…τα θέλω!

 

 Φιλιά, Αντριάνα!

 

 

Photos by: pinterest_home

Advertisements

14 thoughts on “gLide

  1. μακαρι να μπορουσε και το δικο μου μυαλο να τρεξει και παλι σε πολλα..

    μπορει να εχεις καποιον να σου κοβει το κρυο και παλι να νιωθεις μ ο ν α ξ ι α

    παιρνει φλογα κατι που κανεις οταν ασχολεισαι με παθος μαζι του, αυτο σημαινει κι οτι του δινεις το περισσοτερο του χρονου σου..

    ___________________

    μ αρεσει το τελευταιο σου »θελω» σ αυτο το ποστ
    χρονια πολλα λοιπον κι ευχομαι πολλους διαδικτυακους χωρους να βγαζεις τη φωνη σου..

    φιλακι!

    1. Μη..μη..κράτα τις ευχές σου για πιο μετά! Θα πέσουν και μπαλόνια με βεγγαλικά:)
      Πιάνεις το νόημα μου και μ’αρέσει..:) Κι όσο για τα πρώτα λόγια σου, θα συμφωνήσω. Ειδικά με το τελευταίο. Παίρνει κάτι φλόγα, όταν ασχολείσαι με πάθος μαζί του.

      Καλημερααααααα:):)

  2. Λένε πως μετά την βροχή έρχεται το ουράνιο τόξο. Έτσι και μετά από μια μελαγχολική περίοδο έρχεται μια όμορφη και εμπνευσμένη.
    Περιμένω πως και πως το επετειακό post!!
    Όμορφη ημέρα να έχεις Αντριάνα μου, γεμάτη χρώματα και όμορφες στιγμές!

    1. ΜΑ τι συμπτωση!!!!!! Λίγο πριν ξυπνήσω σήμερα το πρωί, έβλεπα ουράνια τόξα…ήταν τεράστια και πολύ έντονα, λες και κάποιος τα ζωγράφισε. Καθόμουν σε ένα μικρό μπαλκόνι και τα έδειχνα σε κάποιον..του έλεγα συνέχεια «κοίτα κοίτα!!! Βγήκαν τα ουράνια τόξα…ήρθε η ώρα να φύγουμε. Σήκω!». Ναι, μετά από μία μελαγχολική περίοδο έρχεται μια εμπνευσμένη. Περιμένω κι εγώ τις ευχές σου. Φιλιά πολλά, καλημέρα:):)χχχ

  3. πόσο μπερδεμένα είναι μέσα μας τα πράγματα μερικές φορές…
    Μελαγχολική περίοδος τελικά για τους περισσότερους,,
    Αλλά όπως είπες θα επιστρέψεις με χαρούμενη διάθεση να το γιορτάσουμε.. 😉
    Φιλιά πολλά Αντριάνα μου,και χαμογέλα!!

    1. Ναι…και να είσαι εδώ μαζί μου για να τραγουδήσουμε το χρόνια πολλά!! Μελαγχολικός μήνας..δύσκολη περίοδος..άρνηση για πολλά…..κι όλα αυτά ανακατεμένα μαζί με το τίποτα και την αδράνεια του μεταιχμιου. Φιλιά πολλά:):):)χχχ

  4. Ξέρεις, υπάρχουν τραγούδια…υπάρχουν εικόνες..υπάρχουν φωτογραφίες…λέξεις…σκέψεις…κινήσεις… που σε προκαλούν να θυμηθείς! Να τρέξει πίσω στο παρελθόν και να αρπάξεις όλα αυτά που σου ανήκουν και να τα φέρεις στο παρόν! Να δείξεις ξανά στον εαυτό σου ότι ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΑ! ΕΧΕΙΣ ΖΗΣΕΙ ΕΚΕΙΝΑ ΜΕ ΑΕΚΕΙΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. Πολλές φορές κολλάμε στο παρελθόν, και ίσως σε αυτό ευθύνεται ότι ζούμε έντονα το παρόν που σύντομα γίνεται παρελθόν.

    Φάση είναι…θα περάσει.

  5. Αναμένοντας… εύχομαι,καλή δύναμη!
    Θα δεις πως τέτοια μέρα σε μια βδομάδα…θα πετάς, έτσι είμαστε όλοι! 😉

    Καληνύχτα με όνειρα ενάλαφρα! 🙂

    1. ναι, έχεις δίκιο! Τελικά όλοι μας έτσι είμαστε. Άλλοτε πάνω…άλλοτε κάτω…άλλοτε κάπου στο ενδιάμεσο…

      Καλό βράδυ και φιλιά πολλά πολλά:):):)

  6. Εγώ δεν θα πω ότι πάλι έγραψες υπέροχα, όχι όχι.
    Ούτε θα πω ότι χαίρομαι που είχες τόσες πολλές σκέψεις και αποφάσισες να κάνεις το διαδικτυακό σου σπίτι ώστε να σε γνωρίσουμε και να σε επισκεφθούμε και φυσικά δεν θα πω χρόνια πολλά γιατί θα στα πω το Σάββατο! Σε φιλώ !!

    1. χαχαχα…εντάαξει Μελίτα. Μη μου λες τίποτα. Το Σάββατο όμως περιμένω να φωνάξεις τις ευχές σου:)))…. Σ’ ευχαριστώ πολύ, φιλιά πολλά:)

  7. Σήμερα λοιπόν είναι η μέρα που πετάς και αυτή τη φορά χορεύεις από χαρά… Εύχομαι όλες οι υπόλοιπες μέρες στη ζωή σου να σου δίνουν χαρά και φτερά ελευθερίας!
    Χρόνια πολλά και καλές δημιουργίες (και εδώ!)
    ΑΦιλάκια! :)))))))))))))))))))

    1. Ναι…πετάω και χορεύω, χορεύω και πετάω..δεν ξέρω ποιό είναι σε προτεραιότητα… Σ’ ευχαριστώ πολύ Άιναφετς, εύχομαι και το δικό σου blog να πάει ακόμα καλύτερα και ακόμα πιο ψηλά! Φιλάκιαααααααααααααααααααααααααα 🙂 🙂 🙂 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s