…κι αρχή χρονιά.

Σήμερα που λες, έβλεπες παντού καινούργια φοιτητάκια… γέμισαν οι αίθουσες, ουρές στις γραμματείες, τα ανσασερΣ να ανεβοκατεβαίνουν πανικόβλητα, να ρωτούν αεράτα πού είναι εκείνη η αίθουσα που η άλλη, χαρτούρα να ξεγλιστρά από τα χέρια,  φρέσκες επιδερμίδες με το lip_gloss να μην απέχει ούτε εκατοστό από το περίγραμμα χειλιών, συστήνονται σε οποιονδήποτε κάνοντας με τη μία χειραψία, συζητάνε για σπίτια, για οδούς, για τα κλασσικά ρακόμελα, τινάζουν με αέρα τα μαλλιά τους προσπαθώντας να βρουν καμιά καλή αντρική φιγούρα να αχνοφαίνεται στο βάθος. Τις χαίρομαι φίλη μου! Ξέρω ότι είναι στην αφετηρία των ανέμελων στιγμών τους…θα βγουν, θα πιουν, θα ξενυχτίσουν, θα φλερτάρουν, θα τις φλερτάρουν, θα κλάψουν, θα βγουν στις 2:00 τη νύχτα,  θα φοβηθούν να γυρίσουν πίσω μόνες, θα ενθουσιαστούν με καινούργια place-to-be, θα τσακωθούν, θα φτιάξουν φίλες που (ίσως) θα κρατήσουν για πάντα. Βέβαια σήμερα, όλα ήταν συνεπέστατα αλλά κάτι μου λέει ότι κάπου στη μέση του εξαμήνου θα αλλάξουν. Τους καλωσόρισα πρώτη από τις μεγάλες φοιτήτριες γιατί πήγα τυχαία να βρω την καθηγήτρια της πτυχιακής μου και με «πέταξε» στην έδρα να κάνω παρουσίαση των μαθημάτων και της φιλοσοφίας της. Είχαν όλα ένα βλέμμα μέσα στην ενέργεια με ταυτόχρονη κούραση πανελληνίων, ρουφούσαν το κάθε τι που άκουγαν και ο τόνος της φωνής τους ήταν ήπιος και διστακτικός. Ξέρω όμως ότι εκεί κοντά στα Χριστούγεννα, θα σέρνονται από αίθουσα σε αίθουσα, θα μισήσουν όσο τίποτα εκείνα τα βάρβαρα πρωινά ξυπνήματα που ποτέ δεν συνηθίζονται, θα βγάλουν φούσκες στις πατούσες από τα ψηλά τακούνια και απτόητες θα τα ξαναφορούν για το επόμενο πάρτι. Αλλά τότε θα τις χαίρομαι ακόμη περισσότερο γιατί θα είναι επιτέλους Αληθινές Φοιτήτριες.

ΥΓ: Κι αυτά τα χρόνια φίλη μου περνούν γρήγορα…μα πολύ γρήγορα. Τέτοια εποχή ήταν που πήραμε με τη μαμά μου το αεροπλάνο και πήγαμε Ρόδο. Ήμουν συνεπής από την πρώτη μέρα αλλά γρήγορα έπιασα το νόημα…

Φιλιά, Αντριάνα!

Advertisements

12 thoughts on “…κι αρχή χρονιά.

  1. Ξέχασες τα κομματόσκυλα που πλευρίζουν τους πρωτοετείς σαν να είναι πλασιέ,τους ΔΑΠίτες με τα Lacoste πουκάμισα,τους αναρχοάπλυτους που την βγάζουν όλη μέρα με φραπέ σ’ένα τραπεζάκι.
    Ή δεν έχετε τέτοιους εσείς;

    Γενικά πάντως το πανεπιστήμιο, τουλάχιστον για μένα, δεν ήταν ακριβώς αυτό που φανταζόμουν, ή μάλλον δεν ήταν καθόλου αυτό που φανταζόμουν.
    Ούτε με προετοίμασε για τον εργασιακό στίβο,ούτε διασκέδασα ιδιαίτερα,ούτε έκανα παρέες που να κράτησα μαζί τους επαφές κι αργότερα.

    Btw…ανσασερς ; ΑΝΣΑΣΕΡΣ ;
    ………..

    1. Ναιαι τα ξέχασα, έχουμε έχουμε! Ανσασερς, διότι έχει μείνει ατάκα από προηγούμενη χρονιά. Και μερικές άλλες λέξεις αλλάζουμε, πχ παραλία-παραλάια(paralia) κ.α.

      Όσο για τα πανεπιστήμια δεν ξέρω να σου απαντήσω, ανάλογα τη σχολή και την εποχή.

      Καλημέρααα

  2. Προσωπικά τα φοιτητικά μου χρόνια τα έχω περάσει με πήγαινε έλα. Τώρα είμαι ένα βήμα πριν το πτυχίο και περιμένω ακόμα εκείνη την ευλογημένη στιγμή που θα ηρεμήσω από τις διαδρομές, τα διαβάσματα και δεν συμμαζεύεται!! I need the real stuff, καταλαβαίνεις!!
    Νοσταλγική ανάρτηση Αντριάνα μου. Όμορφη ημέρα να έχεις γεμάτη χρώματα και όμορφες στιγμές!

    1. Καλημέραα.. Δεν έτυχε να πηγαινοέρχομαι στη σχολή μου (γιατί μένω μακριά από εκεί που σπουδάζω) αλλά ξέρω φίλους μου που το έκαναν. Υπήρχαν στιγμές που πραγματικά δεν άντεχαν άλλο τις διαδρομές. Όμορφη μέρα να έχεις Μαρίνα. Φιλιά πολλά!

  3. Σου έκανα σχόλιο αλλά από οτι κατάλαβα με τις αναποδιές του ιντερνετ που έχω,δεν ήρθε…
    εγώ πέρασα τα δύο χρόνια που ήμουν στα Χανιά ακριβώς έτσι,ανέμελα,βόλτες,ξενύχτια,φιλίες,κομματόσκυλα,όλα ήταν στο πρόγραμμα…και η αλήθεια είναι οτι πέρασα πολύ ωραίες στιγμές..τώρα στην Αθήνα είναι αλλιώς,είναι πιο σφιγμένα και στημένα τα πράγματα,αρκετή υποκρισία και ψευτιά,και η αλήθεια είναι οτι δεν το έχω χαρεί καν..
    ίσως φταίει το οτι δεν είμαι πια τόσο ψαρωμένη,ίσως πάλι στην επαρχία τα πράγματα να είναι λίγο πιο χαλαρά…που είναι και αυτό που πιστεύω!
    καλό βράδυ Αντριάνα μου!

    1. Σοβαρά δεν ήρθε;; Μου έχουν πει ξανά ότι μου αφήνουν σχόλια χωρίς να φτάνουν ποτέ στα χέρια μου…μερικές φορές κολλάει και το wordpress. Ξέρεις…για πολλάαααα (μα πάρα πολλά) χρόνια ήθελα να σπουδάσω στην Αθήνα. Αυτό τελικά δεν έγινε για διάφορους λόγους κι όχι τόσο για το αν έπιανα τα μόρια. Παρατηρώ όμως, ότι καθώς ζω τα τελευταία χρόνια μακρυά από τα μεγάλα αστικά κέντρα, οι άνθρωποι είναι αλλλιώς…οι φοιτητές είναι αλλιώς…τα πανεπιστήμια είναι αλλιώς…το περιβάλλον όλο. Μπορεί να έγραφα ένα τελείως διαφορετικό κείμενο αν σπούδαζα στην Αθήνα (πιο κοντά ίσως στους φοιτητές της Αθήνας), αλλά τώρα τα παραπάνω λόγια είναι η σημερινή εκδοχή μιας φοιτητούπολης της περιφέρειας.
      Καλό βράδυ και φιλιά πολλά:)

  4. Καλησπέρα…

    Εγώ που είμαι χρόνια πολλά που δεν είμαι φοιτητής, αλλά και που δεν μπορεί να έιμαι «φίλη» καθ’ ότι ανήρ ετών 47 , και λίγο δύσκολο ν’ αλλάξεις προτιμήσεις , τώρα , λίγο αργά δλδ….μπορώ να κάνω κανένα πέρασμα και κανένα σχόλιο , απ ‘ την γειτονιά σας, αγαπητή;
    Και καλώς σας βρήκα, ανταπόδωσα την επίσκεψη σας…..

    (Κάποτε , στην Θεσσαλονίκη, στο στέκι της βιομηχανικής….είμαστε μια παρέα αγόρια – κορίτσια και λειτουργούσαμε το στέκι , σαν καφέ και μπαράκι το βράδυ….οργανώναμε και συναυλίες…(είχαμε και τον Μακεδόνα φοιτητή και μας τραγουδούσε που και που στο στέκι – και άλλοι πολλοί)….εμείς είμαστε το «προσωπικό»…αφιλοκερδώς και για την φάση….περνούσαμε φανταστικά…

    Πάντως οι μέρες με τα «πρωτάκια» είχαν μια έξαψη…..

    1. Καλώς ορίσατε στο σπιτικό μας:):) Ωραίες αναμνήσεις Χρήχα…όπως μου έλεγε ένας φίλος κάποτε, είναι τα μόνα που τελικά μας μένουν. Η Θεσσαλονίκη έχει πολλά στέκια φοιτητών και δεν ξέρω σε ποιο απ’ όλα ν’αναφερθώ. Ενδιαφέρον να ακούς τον Μακεδόνα στα πρώτα του βήματα και να γνωρίζεις την αφετηρία του τώρα. Έχω την εντύπωση, ότι σε αυτές τις αφιλοκερδώς φάσεις, βγάζουμε τον καλύτερο και αληθινό μας εαυτό. Έτσι δεν είναι;

      Καλό βράδυ:)

  5. Το Άρθρο καλύπτει το εκατό τις εκατό του θέματος του. Πιάνει, αν όχι την πλειοψηφία, ένα μεγάλο ποσοστό των νέων φοιτητών. Πιστεύω ότι η αρχή είναι πάνω-κάτω η ίδια για όλους, αλλά ο δρόμος που βαδίζει ο καθένας στη πορεία είναι μοναδικός.
    Anyway, Καλή αρχή λοιπόν στα νεόφερτα 🙂

    1. Η πορεία είναι διαφορετική, τα ενδιαφέροντα αλλάζουν, οι παρέες τροποποιούνται… αλλά ακόμα και εμείς οι ίδιοι δεν μένουμε σταθεροί.

      PS, Την Τετάρτη θα τους καλωσορίσουμε με ένα χορευτικό δρώμενο οπότε θα σου έχω εντυπώσεις.

  6. Τέσσερα υπέροχα, μοναδικά εκπληκτικά χρόνια στην Πάτρα, με παρέες , με φίλους , με διασκέδαση , (εντάξει και με δουλειά -κλασικά σερβιτόρα- ), με ..με… μου θύμισες τώρα.
    Τα όσα μου είχαν πει οι καθηγητές , τα βιβλία και οι σημειώσεις ακόμα με βοηθάνε στην δουλειά , αλλά με βοήθησε πολύ και η πρακτική (ξέρεις εσύ) στα νηπιαγωγεία (ναι δόξα το Θεό εγώ δεν είχα θέμα με βιβλία και καθηγητές-ίσως κάποια μικρά προβλήματα που μπορούσαμε να τα αντιμετωπίσουμε).
    Το πανεπιστήμιο νομίζω ότι είναι η μικρογραφία της κοινωνίας μας, θα συναντήσεις πολλά άτομα και διαφορετικά οπότε «τα κομματόσκυλα που πλευρίζουν τους πρωτοετείς σαν να είναι πλασιέ,τους ΔΑΠίτες με τα Lacoste πουκάμισα,τους αναρχοάπλυτους που την βγάζουν όλη μέρα με φραπέ σ’ένα τραπεζάκι» που λέει ο psyxroskianapodos, νομίζω ότι είναι ένα κομμάτι της.
    Όσο για τους φίλους και για τις παρέες , νομίζω χάνονται όσοι θέλουν να χαθούν…εγώ έχω ακόμα κρατήσει επαφές και ειδικά με τα σημερινά δεδομένα , είτε με skype, είτε με facebook μπορείς να επικοινωνείς.
    Τα πάντα (ή σχεδόν τα πάντα) είναι θέμα οπτικής και χαρακτήρα, αν θες να τα δεις μαύρα, μόνο μαύρα θα είναι και ποτέ δεν θα δεις άλλα χρώματα.
    Όμορφη , νοσταλγική (τουλάχιστον για εμένα) ανάρτηση. Σε φιλώ.

    1. Συμφωνώ πολύ με τα λόγια σου και κρατάω ειδικά τα τελευταία λόγια. Όλα είναι θέμα οπτικής. Όταν τα βλέπω μαύρα μου φαίνονται ακόμη πιο μαύρα, όταν τα βλέπω φωτεινά μου φαίνονται ακόμα πιο όμορφα. Και γενικά η αξία των πραγμάτων διαμορφώνεται σύμφωνα με εμάς που τη δίνουμε. Χαίρομαι που βρήκες όμορφη την ανάρτηση μου, φιλιά πολλά:)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s