Κατάσταση: «φερμουάρ».

Δεν φανταζόμουν με τίποτα ότι το θέμα που με έκαιγε πριν μερικά χρόνια για αρκετά χρόνια, θα γινόταν τώρα τόσο μαστ σε γυναικεία και αντρικά περιοδικά. Ώσπου πρώτα τσουρουφλίστηκα και μετά τα διάβασα.

Ένα από τα πράγματα που διαφωνώ ρητά με φίλες είναι να τις βλέπω να παίρνουν τηλέφωνα τους φίλους τους ανα μία ώρα ρωτώντας εκνευριστικά τι κάνουν, που βρίσκονται και με ποιους είναι, ακόμα κι όταν εκείνοι βλέπουν ποδόσφαιρο με καμιά δεκαριά ομοίους καταναλώνοντας απανωτά κιβώτια μπύρας. Πάμε τώρα στην άλλη εκδοχή. Έχεις να τον πάρεις τηλέφωνο κοντά στις δεκαπέντε ώρες, ξέχασες να στείλεις και μήνυμα, ή έστω να απαντήσεις σε κάποιο από τα πολλά emails του, ενώ εκείνος για μια ακόμη φορά πέταξε μπηχτή για το πόσο χώρο πιάνει στη θύμησή σου. Ελάχιστο.

Και τα δύο σκηνικά έχουν να κάνουν με την επικοινωνία, αυτή που πλέον βροντοφωνάζουμε όλες (πέρα από το που εξαφανίστηκαν όλα τα αρσενικά) ότι στο αντίθετο φίλο έπεσε κρίση εσωστρέφειας. Κι έρχομαι να σου πω εγώ (ναι, αυτή που κάνει τον ξερόλα με άποψη στα πάντα) ότι δεν είναι τόσο πρόσφατο γεγονός αλλά υπήρχε από πάντα, απλά εμείς τώρα ξεκινήσαμε να απαιτούμε παραπάνω.

Υπάρχουμε πολλές που σε κάποια στιγμή της σχέσης είπαμε «μα γιατί ποτέ δεν λέει τι τον απασχολεί;» ή «βέβαια, στους φίλους του όλα τα λέει, σ ‘ εμένα τίποτα».

Και τώρα σου δίνω αυτό του Γιώργου Μελισσινού:

Oι περισσότεροι, πάντως, έχουν δει καμιά ταινία με τον Κλιντ Ίστγουντ, έχουν διαβάσει κανένα βιβλίο κλασικής νουάρ λογοτεχνίας και ξέρουν ότι «στις γυναίκες αρέσει ο δυνατός, σιωπηλός τύπος». Έτσι λέει το κλισέ. Oι γυναίκες δεν συμφωνούν, αλλά τα κλισέ τη δουλειά τους την κάνουν. Υπάρχουν γιατί κάποιοι τα πιστεύουν. Έτσι, κατά κανόνα, αν οι άντρες πιεστούν να ανοιχτούν, γίνονται αμυντικοί και κλείνονται σαν στρείδια. Είναι ικανοί να ανοίξουν καβγά ή, στη χειρότερη περίπτωση, να σου πουν ακόμη και ψέματα για να σε ξεφορτωθούν, φτάνει να μη μιλήσουν. Γιατί;

 

Αυτήν την απορία είχα κι εγώ. Γιατί είναι τόσο δύσκολο γι’ αυτούς να πουν ότι κάτι δεν πάει καλά; Γιατί είναι τόσο ακατόρθωτο να σου πουν τι ακριβώς βασανίζει το μυαλό τους γυρνώντας σπίτι μετά τη δουλειά (ή έστω το Σαββατοκύριακο), να σου πουν ξεκάθαρα σε κάποια στιγμή του μήνα ότι ξέμειναν από λεφτά, ότι είχαν μια αναποδιά στη δουλειά και έφταιγαν, ότι έκαναν λάθος επιλογή, ότι τέλος πάντων δεν τα κατάφεραν όπως περίμεναν. Από πότε βγήκε νόμος ότι αν κάποιος εκφράσει μια αδυναμία του μπαίνει κατευθείαν στη black list των κοριτσιών; Και εννοείται πως όσο ζητάς να σου μιλούν τόσο εκείνοι επιδιώκουν το αντίθετο.

Στη δική μου περίπτωση λύθηκαν οι απορίες μου με τρόπο που ούτε καν είχα φανταστεί ότι θα λειτουργούσε. Αφού είχα εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια για να βρούμε ένα κοινό κώδικα επικοινωνίας, ενάμισι χρόνο μετά βράδυ Κυριακής, ξεκινάει να μου μιλάει στα αγγλικά (ναι αυτό που διάβασες). Μου έλεγε σαν χείμαρρος όλα αυτά που είχε στο μυαλό του, όλα για τα οποία ρωτούσα, ξαναρωτούσα, και έπεφτα με τα μούτρα σε «τοίχο». Όταν ρωτούσα, δεν υπήρχε τίποτα που να επιτρεπόταν να μάθω, ποιος είπε όμως ότι μετά από τόσα χρόνια θα εξακολουθούσε το ενδιαφέρον μου να διατηρείται στα ύψη; Τα είχα παρατήσει ενάμιση χρόνο πριν. Γιατί όταν κάτι ζητάς, το ζητάς για τώρα, όχι για όταν μπορέσει εκείνος, αν μπορέσει, υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Αν είναι να μαλλιάζει η γλώσσα σου για πράγματα που δεν έχουν προσπαθήσει καν να υλοποιηθούν παράτησέ τα, γιατί αν ήταν να γίνουν θα είχαν γίνει από τις πρώτες φορές που τα ζητούσες. Απλά σκέψου για πόσο καιρό εκείνη θα μπορεί να ανέχεται αυτή την εσωστρέφεια σου κι εσύ που είσαι εκείνη, για πόσο καιρό μπορείς να παίζεις με αυτή του την ιδιοτροπία.

ΥΓ1: Κάθε άνθρωπος έχει τα δικά του κουμπιά, κάθε σχέση τους δικούς της κώδικες. Αν δεν προσπαθούν και οι δύο για μια συνισταμένη, μήπως είναι λίγο μάταιο να προσπαθείς μόνη σου και για τους δύο;

ΥΓ2: Για εμάς τα κορίτσια, είναι πιο εύκολο να μιλάμε για την αποτυχία μας…εξάλλου από την εποχή της γιαγιάς μου αν κάποιες κοπέλες δεν έπαιρναν τα γράμματα ήταν προγεγραμμένο ότι θα γινόταν μοδίστρες ή κομμώτριες. Ενώ στο αντρικό φύλο, πόσο εύκολα μπορείς να πεις, γίνε μόδιστρος ή κομμωτής; Άρα, ακόμη κι από αυτό, βλέπεις ότι είναι μεγαλωμένοι με προσανατολισμό να επιτύχουν στη ζωή τους.

ΥΓ3: Στο βιβλίο «50 αποχρώσεις του γκρί», υπάρχει στο τέλος μια σκηνή με τον πρωταγωνιστή να αποκαλύπτει τα αληθινά του άγχη και φοβίες στην συμπρωταγωνίστρια του. Εκείνη φεύγει τρέχοντας χωρίς να εξηγεί τους λόγους που την ανάγκασαν να φύγει. Όμως, στο δεύτερο τεύχος γυρνάει και μένει μαζί του. Με τη μόνη διαφορά ότι σ’ εκείνα τα γεγονότα ο πρωταγωνιστής εκμεταλλεύτηκε σωστά το χρόνο και πρόλαβε να σώσει άσχημες καταστάσεις εσωστρέφειας, πριν εκείνες γκρεμίσουν ότι μέχρι στιγμής οι δυό τους είχαν φτιάξει.

ΥΓ4: Είχα έναν καθηγητή που μας έλεγε συνεχώς ότι το γρήγορο ψάρι τρώει  το αργό. Και για μια ακόμη φορά θα συμφωνήσω. Και κλείνω λέγοντας, ότι έχει κάθε δικαίωμα κάποιος να επιλέξει τι θα μοιραστεί και τι όχι με τη σύντροφό του αρκεί να μη την κάνει να νιώθει «ο ομιλητικός μ…κας της σχέσης», γιατί μπορεί πάντα η εσωστρέφεια να βγάζει ένα ενδιαφέρον μυστήριο αλλά κανένας δεν σου υπογράφει ότι εκείνη θα είναι για πάντα δίπλα σου.

Φιλιά, Αντριάνα!

 

 

 

Photos by: extremelybeautiful.me

Advertisements

14 thoughts on “Κατάσταση: «φερμουάρ».

  1. νομιζω οτι εδωσες πολυ σωστα ολες τις απαντησεις αντριανα.. ειναι θεμα φυσης πιστευω..

    οι 50 αποχρωσεις του γκρι ειναι ενδιαφερον / καλο βιβλιο;

    γενικοτερα, ο ενας απο τους δυο θα ειναι εσωστρεφης εδω, ο αλλος εξωστρεφης εκει, και το αναποδο
    εξαρταται παντα απο τις περιστασεις νομιζω

    καλο βραδυ 🙂

    1. κρατάω καλά τα λόγια σου! Άλλα λέμε εμείς, άλλα λένε εκείνοι… Πιστεύω κι εγώ ότι είναι θέμα φύσης, όπως πιστεύω ότι αν γνωρίζουμε το κάθε τι που υπάρχει στο μυαλό τους θα το βάλουμε στα πόδια γιατί έχω την εντύπωση ότι η δική τους η ζωή αποτελείται από περισσότερο άγχος (και ανασφάλειες) σε σύγκριση με τη δική μας.

      PS: Όσο για το βιβλίο, εμένα μου άρεσε και άνετα θα το ξαναδιάβαζα αλλά οι απόψεις συγκρούονται… (δες αυτό: https://loveyourthoughts.wordpress.com/2012/08/11/50-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%87%CF%81%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%BA%CF%81%CE%B9/ )

      Καλή συνέχεια στη μέρα και φιλιά πολλά:)

  2. Οκ, τα έγραψα πρώτα στο word και έκανα περίληψη γιατί άνοιξες μεγάλο κεφάλαιο! Δηλαδή σε διαστάσεις empire building μεγάλο!
    Οι άντρες πιστεύω πως χρησιμοποιούν κλισέ επειδή ο ρόλος της σύγχρονης γυναίκας έχει αλλάξει και αυτό τους τρομοκρατεί, το να μην ξέρουν δηλαδή πως να το διαχειριστούν όλο αυτό.
    Η επικοινωνία είναι βασικό κλειδί σε μία σχέση, έχεις απόλυτο δίκιο. Οι άντρες δεν μιλούν πολύ το λέει και το τραγούδι. Όλα όμως κατά την γνώμη μου είναι αλληλοεξαρτώμενα. Δηλαδή η γυναίκα πρέπει να δώσει στον άντρα τον κατάλληλο χώρο και την ανάλογη κατανόηση για να ανοιχτεί και ο άντρας με την σειρά του να έχει την διάθεση να μοιραστεί τις σκέψεις του. Διαφορετικά η επικοινωνία αυτοκτονεί για να γλιτώσει τον εξευτελισμό, την γκρίνια και τους καυγάδες!
    Όπως και να ‘χει κάθε σχέση είναι διαφορετική. Με διαφορετικά άτομα, διαφορετικά χρονικά όρια, διαφορετικούς στόχους κτλ, και ως τέτοια πιστεύω θα πρέπει να αντιμετωπίζεται! Πρέπει όμως πάντα να προσπαθούμε για το καλύτερο, να επιδιώκουμε η ειλικρίνεια να πλαισιώνει τις σημαντικές στιγμές της σχέσης μας και η επικοινωνία να είναι ο τρόπος που λύνουμε τα προβλήματα!!
    Το κείμενο σου ήταν κόλαφος πραγματικά.
    Καλό βραδάκι Αντριάνα μου! Μάκια 🙂

    1. empire building? woww….!
      και οτι έχει αλλάξει ο ρόλος της γυναίκας είναι επίσης ένα μεγάλο θέμα. Όταν όμως δεν μιλούν δεν νομίζεις ότι έρχεται η στιγμή που εξαιτίας αυτού χάνουν το παιχνίδι; Όλα είναι αλληλοεξαρτώμενα. Αν εσύ είσαι «Κέρβερος» με τη βαριοπούλα σε ετοιμότητα στο κάθε τι που λέει, δεν νομίζω να μοιραστεί πολλά μαζί σου. Γενικά πιστεύω ότι η επικοινωνία εξαρτάται από το πόσο ανοιχτός είναι ο άλλος να ακούει πράγματα, πόσο ανοιχτούς ορίζονται έχει, πόσο απόλυτος δεν είναι, πόσο επιβλητικός δεν είναι, πόσο βίαιος με το λόγο τους δεν είναι. Αν έρθει η στιγμή που η επικοινωνία εκφράζεται με τους καυγάδες, τότε έχεις χάσει το παιχνίδι.
      Ναι, η κάθε σχέση είναι διαφορετική, ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός!!
      Το να προσπαθείς για το καλύτερο θα πρέπει να είναι στόχος ζωής σε οτιδήποτε κι αν κάνεις.Έτσι πιστεύω τουλάχιστον.

      Χαίρομαι που βρίσκεις το κείμενο μου κόλαφος…γοητεύομαι από αυτή τη λέξη 😛

      Φιλιαααααααααααααααααααααααααααα

  3. Αν σου πω οτι πάλι χάθηκε το σχόλιο μου πριν το ανεβάσω?δεν είναι δυνατόν…εκεί όμως,μέχρι να ανέβει εγώ θα ποστάρω σχόλια..χαχαχα
    Αντριάνα μου νομίζω απάντησες μόνη σου ήδη σε όλες τις ερωτήσεις..
    ίσως πάλι να είναι θέμα εσωστρέφειας,εμπιστοσύνης,οικειότητας,ίσως να είναι πολλά μαζί..δεν ξέρω..αλλά δεν ξέρω και πόσο κουράγιο θα έχει ο άλλος να περιμένει,να ακούσει,να μάθει..όπως και να έχει δύσκολο πράγμα οι σχέσεις..περίεργο…ωραίο το μυστήριο αλλά για πόσο….
    το βιβλίο δεν το έχω διαβάσει,είναι καλό?
    καλό ξημέρωμα να έχεις! με πολλααααα φιλιά! 😉

    1. Πάλι το ίντερνετ μας κάνει σαμποτάζ; :-Ο Μπορεί να είναι όλα αυτά μαζί ή τίποτα γιατί όπως λέμε και στα παραπάνω σχόλια, ο κάθε ένας είναι διαφορετικός. Να ένα ακόμα που δεν σκέφτηκα, το κουράγιο. Είναι δύσκολες οι σχέσεις γιατί είναι δύσκολη η επικοινωνία των ανθρώπων.

      Το βιβλίο μου άρεσε γιατί ξεφεύγει από τα συνηθισμένα ερωτικά μυθιστορήματα.

      Καλό απόγευμα, φιλιά! χχχ

  4. ξέρεις κάτι; πάντοτε μου φαινόντουσαν πολύ απλά όλα αυτά τα θέματα, νομίζω η λέξη κλειδί (για μένα τουλάχιστον) είναι ειλικρίνεια. μετά από αυτήν όλα γίνονται ευκολότερα 🙂 καλημέρα

    1. Μα πόσο θα συμφωνήσω με το σχόλιο σου! Όλα κρύβονται πίσω από την ειλικρίνεια. Όταν λες ξεκάθαρα τι θέλεις, τι ζητάς και τι έχεις ανάγκη, μπορεί κι ο άλλος να φερθεί ανάλογα.

      Καλό απόγευμα:)

  5. Καλώς σε βρήκα Αντριάνα,
    Λοιπόν εγώ που είμαι γατάκιι ακόμη, πιο μικρή κι από εσένα και από όλες τις αγαπημένες κοπελιές που σχολίασαν πιο πάνω.. ίσως δεν μπορώ να έχω μια αξιόπιστη άποψη πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, αλλά μέσα από τη καλή φιλία που με συνδέει με αρκετά αγόρια πλέον (έχω πολύ καλούς φίλους που είναι αρσενικά, ναι!), έχω συνειδητοποιήσει αυτό που λες κι έχεις δίκιο! Βασικά, όσο τους πιέζεις και τους ρωτάς τόσο δεν σου μιλάνε.. Δεν εκφράζονται εύκολα, ίσως επειδή είναι περήφανοι!! Όχι ότι είναι και όλοι έτσι ή στον ίδιο βαθμό εσωστρεφής.. Απ’ την άλλη είναι άλλη η επικοινωνία που θα έχει ένας φίλος με τη φίλη του κι άλλη εκείνη ανάμεσα σε έναν νέο με τη κοπέλα του!
    Πάντως, έχεις ακούσει αυτό που λένε… »όσο το φτύνεις τόσο κολλάει» και γενικά όσο τρέχεις πίσω από κάτι τόσο σου ξεφεύγει και ξεγλιστράει μέσα από τα χέρια σου… Κάποιες φορές δεν πρέπει να πιέζουμε τις καταστάσεις, κάποιες άλλες είναι απαραίτητο 🙂
    Αυτό που ξέρω εγώ είναι πως σε μία ουσιαστική συναναστροφή υπάρχει ειλικρίνεια, σεβασμός και αγάπη.. Έπειτα κάθε ζευγάρι είναι μοναδικό κι έχει τη δική του »γλώσσα».. Το θέμα είναι να προσπαθούν και οι δύο, να κάνουν υποχωρήσεις και να αφήνουν πάντα λίγο χώρο ο ένας στον άλλο! 🙂

    Καλησπέρες και καλό σκ να έχεις! 🙂

    1. Ο «χώρος» είναι λέξη κλειδί για πολλά. Έχω κι εγώ αρκετούς φίλους (δεν ξέρω γιατί αλλά από πολύ μικρή έκανα αρκετά καλή παρέα με αγόρια). Επίτρεψέ μου να διευκρινίσω, πολύυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυ περήφανοι. Εννοείται πως δεν είναι όλοι έτσι, κι όπως υπάρχουν οι πολύ εσωστρεφείς, υπάρχουν και οι πολύ εκδηλωτικοί. Οι πολύ σκληροί και οι πολύ μαλακοί, οι πολύ ανεκτικοί και οι πολύ…. (πάει λέγοντας). Συμφωνώ σε πολλά από αυτά που έγραψες.

      Σ’ ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου. Φιλιά πολλά!!!!

  6. Οι σχέσεις είναι το δυσκολότερο πράγμα στη ζωή και όσο το «εγώ» του καθενός υπερισχύει τα πράγματα θα γίνονται ακόμα δυσκολότερα…
    ΑΦιλάκια και καλή «μας» δύναμη! 🙂

    1. Το «εγώ» του καθενός υπερισχύει αρκετές φορές και δεν ξέρω κατά πόσο είμαστε διαθέσιμοι να το χαλαρώσουμε όταν βγαίνει με φόρα. Φιλια πολλά και καλό βραδυ:):):)

  7. Καλησπέρα…

    Λογικά θα έπρεπε να πω πολλά, λόγω θέσης, ανήρ γαρ….

    Αν είστε έτοιμες ν ακούσετε, θα ακούσετε….αν όχι , όχι….το να πιέζεις για να δείξεις ενδιαφέρον , αν δεν είσαι έτοιμη να ακούσεις , όχι μόνο δεν βοηθάει, αλλά κουμπώνει τον άλλον…

    Ειδικά όταν η δουλειά του άνδρα είναι πολύ ανταγωνιστική ή χρειάζεται να παίρνει πολλά ρίσκα, τότε δεν είστε έτοιμες να ακούσετε για κανέναν λόγο….

    Γιατί …οι γυναίκες είναι την Αφροδίτη και οι άνδρες από τον Άρη….από άλλους πλανήτες δλδ…..οπότε κοιτάξτε να υπάρχει συνεννόηση , όσο είναι δυνατό…

    Η αγάπη και το νοιάξιμο δεν χρειάζονται διαφήμιση….και χαζός να είσαι το καταλαβαίνεις, από μια ματιά, από μια κίνηση , από ένα χάδι, μια κουβέντα….

    1. Kαλησπέρα 🙂 ή μπορείς απλά να πεις αυτά που πραγματικά θέλεις να πεις. Ναι, είμαστε όντως από άλλους πλανήτες κι αυτό πολλές φορές (ίσως) δημιουργεί ακατανόητες καταστάσεις που απαιτούν λύσεις χωρίς κοινή λογική. Τα μάτια, η κίνηση, τα χάδια, οι κουβέντες…ανήκουν στο φάσμα της γλώσσα του σώματος και θα συμφωνήσω ξανά μαζί σου ότι δείχνουν πολλά, πάρα πολλά!!

      Καλό μεσημέρι Χρήχα:)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s