Μήνας: Οκτώβριος 2012

Hallomee

Νύχτα άπλωσε τα μαύρα της πέπλα..και στις 31 Οκτωβρίου του 19 αιώνα ξεχύθηκαν στους δρόμους της Σκωτίας και της Ιρλανδίας άνθρωποι φτωχοί. Πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι, χτυπούσαν κουδούνια και σε κάθε ανοιγμένη πόρτα έδιναν ευχές για την Ημέρα των Ψυχών παραμονές Αγίων Πάντων με αντάλλαγμα κάποιο φαγητό.  Χρόνια αργότερα, οι μετανάστες εκείνων των περιοχών μετέφεραν το έθιμο στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής που ονομάστηκε Halloween, και φτάσαμε ως το παρόν με τη γνωστή μεταμφίεση σε μάγους, μάγισσες, φαντάσματα και δρακουλάκια. Ήρωες εμπνευσμένοι από ταινίες θρίλερ. Στην πλειοψηφία τους πλέον οι μεταμφιεσμένοι είναι παιδάκια που περιφέρονται και εκείνα από σπίτι σε σπίτι ρωτώντας «trick or treat». Οι σπιτονοικοκύρηδες τρέχουν να ανοίξουν την πόρτα αγκαλιά με μια γαβάθα sweets και τα γλυκά που πρωταγωνιστούν στη μέρα είναι καραμελωμένα μήλα, κολοκυθόπιτες, κολοκυθόψωμα, pop_corn με γεύσεις και άλλα κεικ των ψυχών. Έξαλλου αυτό το διάστημα είναι και η εποχή της κολοκύθας.

Άλλες φήμες θέλουν το έθιμο αυτό να συνδέεται με την αρχαία Κέλτικη γιορτή Σάουιν που σημαίνει το τέλος του καλοκαιριού και την αρχή του Χειμώνα. Η λέξη Halloween, προέρχεται από το all hallow even που δείχνει την παραμονή των Αγίων Πάντων. Θεωρείται μακάβρια και παγανιστική γιορτή, είναι μέρα που μπορούν οι ζωντανοί να έρθουν σε επαφή με τις ψυχές των νεκρών. Αναμιγνύονται. Σε πολλές περιοχές της Ευρώπης, χρόνια πίσω, γιόρταζαν την πρωτοχρονιά στη 1 Νοεμβρίου και πίστευαν ότι στο τέλος του χρόνου έρχονται στη γη φαντάσματα, ψυχές νεκρών κ.α. και οι Κέλτες  φορούσαν κατάλληλη ενδυμασία από δέρματα ζώων.

Αυτό το διάστημα τα σπίτια και οι βιτρίνες μαγαζιών του Δυτικού κόσμου είναι στολισμένα με κολοκύθες_φαναράκια, ιστούς αράχνης, ανθρώπινους σκελετούς και κρεμαστές μαγισσούλες. Χρώματα του μοβ, του πορτοκαλί, του κίτρινου και του μαύρου. Ίσως και λίγο κόκκινο για αίμα.

Και όλα αυτά φίλη μου (και φίλε μου) για μένα. Ναι, ναι! Τα έφτιαξαν για μένα. Ήξεραν από τα έγκατα του παρελθόντος ότι στις 31 Οκτωβρίου θα γεννιόταν ένα καστανό κορίτσι όλο μάτια, με όνομα ξενόφερτο, στα μεσογειακά τα μέρη. Ήξεραν ότι θα της αρέσουν πολύ οι γιορτές των γενεθλίων και έστησαν ολόκληρο «patchwork πάπλωμα γιορτής» από διάφορα μέρη του κόσμου. Σαν να την καλούν να τα επισκεφτεί ένα πράγμα. Από την Ιρλανδία και τη Σκωτία, μέχρι τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Μεξικό. Ναι, ναι, το Μεξικό που αν ποτέ καταφέρει αυτό το κορίτσι να πάει εκεί, θα έχει κατακτήσει ένα από τα όνειρα ζωής. Είδες φίλη μου; Άλλα όπως λέει και η μαμά μου «αργά αργά εσύ…ως και στην κοιλιά δέκα μήνες κάθισες». Μη γελάς…seriously! Επιπλέον, στις 31 Οκτωβρίου είναι και η Παγκόσμια μέρα αποταμίευσης πράγμα το οποίο δεν ξέρω αν το αντιπροσωπεύω επάξια, οπότε προτιμώ να μείνω μόνο στο halloween…στο hallomee…

Το κείμενο το γράφω πάνω στην αλλαγή 30 με 31 και δεν ξέρω πως θα βγει αυτή η μέρα… άλλοτε με βρίσκει σε προορισμούς με άρωμα πρωτεύουσας και γαλάζιο κουτί σοκολατάκια, άλλοτε σε ορεινά χωριά και άλλοτε στις βάσεις μου όπως φέτος. Θα επιστρέψω με σχόλιο κάτω από αυτό το κείμενο (όπως κάνω συχνά-πυκνά τελευταία) για να μοιραστώ μαζί σου πως κύλισε η μέρα μου.

 

Προς το παρόν, φιλιά πολλά!!

Αντριάνα!:)