SAIL

Υπάρχουν μερικές Δευτέρες που είναι πραγματικά καλές. Ναι οκ, αν είσαι θύμα του βάρβαρου πρωινού Δευτέρας αυτή τη στιγμή με μισείς που γράφω αυτό αλλά όντως μου αρέσουν:). Δεν ξέρω πως έτυχε αυτό το διάστημα αλλά στο πρόγραμμα αυτής της μέρας έβαλα όλη τη θεωρία μαζεμένη. Και να τελικά που ξεκινάει αλλιώς η εβδομάδα από το να ντύνεσαι να στολίζεσαι και με τον καφέ στο χέρι να τρέχεις Δευτεριάτικα να είσαι στην ώρα σου μετά από Σαββατοκύριακο.  Και τι Σαββατοκύριακο…

Γιατί σαν κλασσική φοιτήτρια που ανήκει στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο, φρόντισαν και μου άφησαν ελεύθερη Δευτέρα. Πες μου τώρα, δεν είναι αυτό καλός λόγος για να παίρνεις σβάρνα τα τριήμερα; Αν δεν είναι αυτός, τότε ποιος είναι;

Πήρα συντροφιά τη Lalaland και ξεκινήσαμε για μια ακόμη φορά να αλωνίσουμε Ελλάδα. Έγραψα και ένα κείμενο κατά τη διαδρομή αλλά είπα να μη στο δώσω γιατί είναι κατά πολύ ακαταλαβίστικο. Αλήθεια τη Lalaland την ξέρεις; Τώρα θα με ρωτήσεις, πως κατάφερες και πέρασες από Μπωντλαίρ, σε ιστορία ενηλικίωσης…αλλά σου λέω ότι συνεχίζω με Νευρομάντη και δεν θα με ρωτήσεις καν!:):)

ΥΓ1: Κι έτσι ήρθαν οι τύψεις να στρογγυλοκαθίσουνν πάνω απ’ το κεφάλι μου κάνοντας πικ-νικ, τρώγοντας εμένα για κυρίως πιάτο. Διότι ο τίτλος αυτού του κειμένου θα μπορούσε να ήταν «Σταφύλια με κάστανα (+guinness, +ημίγλυκο, +Havana Cola…)» που ακόμα και λίγο καιρό να έχεις που με διαβάζεις, ξέρεις ότι σε λίγο καιρό έχω παράσταση και με όλη αυτή τη χημεία σου έρχεται να μου φωνάξεις «που πααας βρε καημένο να χορέψεις που το παίζεις και λιγόφαγη; «…. και πόσο δίκιο θα’ χεις!!

ΥΓ2: Ουφφ…το έγραψα και έφυγε μερικό βάρος τύψεων από πάνω μου.

ΥΓ3: Τώρα αν αύριο πρωί φτάσω στην αίθουσα χορού και καταλάβει ότι δεν έκανα καμία προετοιμασία θα την έχω λίγο άσχημα. Αν καταφέρω και τα μπαλώσω …

ΥΓ4: Εντωμεταξύ, μπήκα πρώτη φορά σε μάθημα Ιατρική πρώτου έτους. Μα πόσο πολύ μπορεί να μοιάζουν οι φοιτητές μεταξύ τους…

ΥΓ5: Σε αυτό το τριήμερο φίλη μου πήρα σβάρνα τα πανεπιστήμια. Μαθηματικό, Κτηνιατρικό,  Νομικής, Χημικό κ.α.

ΥΓ6: Θα ήθελα πολύ να σου δώσω ένα κομμάτι της πτυχιακής μου, αλλά έχω την υποψία ότι θα βαρύνει το κείμενο όποτε το αφήνω ως έχει.

ΥΓ7: Τα υστερόγραφα πηγαίνουν κι έρχονται και θα κλείσω με ένα τελευταίο. Τι λες καθώς κάθεσαι με τις ώρες στον υπολογιστή να στριφογυρίζεις τους αστραγάλους σου; Γυμνάζεις ένα σορό μυς μαζί και με τους προσαγωγούς. Μετέφερε το βάρος του σώματος σου στο ένα κόκκαλο του ισχιακού οστού και μετά στο άλλο. Στηρίξουν για λίγα δευτερόλεπτα στις παλάμες σου καθώς τις έχεις τοποθετήσει στο κάθισμα της καρέκλας. Πάρε πολύ βαθιά ανάσα και άφησε την να βγει σιγά σιγά έχοντας τα χέρια σου πάνω στο στομάχι σου. Καθώς κάθεσαι με τον υπολογιστή μπροστά σου στρίψε προς τα πίσω μια από τα δεξιά και μια από τα αριστερά και αγκάλιασε την καρέκλα. Δεν είναι απαραίτητο να τρέχεις στα γυμναστήρια τέτοιες δύσκολες εποχές, ούτε για να χορέψει θα πρέπει να ανεβαίνεις πουέντ από τα 12. Υπάρχουν τόσα πολλά μη κουραστικά πράγματα που μπορείς να κάνεις. Μη κοιτάς που εγώ είμαι μια γαϊδούρα και δεν πήγα στη θάλασσα να χορέψω με την άμμο όπως έπρεπε. . . Από αύριο όμως(για σενα σήμερα) ξέρω, ότι θα σηκωθώ αναμαλλιασμένη και πρησμένη από τον ύπνο. Θα τρέχω να βρω σιδερωμένη φόρμα. Θα βουτήξω σημειώσεις-τσάντα-στυλό-τετράδια και θα οικτίρω την ώρα και τη στιγμή που δεν έκλεινα τον υπολογιστή νωρίτερα για να κοιμηθώ επιτέλους στην ώρα μου. Και μόλις πιω την δεύτερη μεταξύ τρίτης γουλιάς καφέ, θα αρχίσει να λειτουργεί του μυαλό μου και να ξυπνά η γνωστή γκρίνια του ΔενΕχωΧρονο.

Καλή σου μέρα.

Φιλιά, Αντριάνα!

*»2,5 ώρες μετά βρίσκομαι στον προορισμό μου και για το μόνο που είμαι σίγουρη είναι ότι τα δαιμόνια της τύχης με περιπαίζουν. Ούτε καν για το αν θα κοιμηθώ το βράδυ στο κρεβάτι μου. Τη λέξη ΑΠΕΡΓΙΑ φόρεσε για φωτοστέφανο η ταμπέλα του λεωφορείου και η μπαταρία μου στο 10%!! Όταν λέω ότι αυτά τα μηχανήματα έχουν ψυχή και είναι του διαβόλου, κάτι τέτοια βλέπω και «αυτοεπαληθεύομαι»…μισό να πάρω ένα Cappuccino με άφθονη κανέλα γιατί βλέπω τα γαμψά νύχια της νύστας να απειλούν τα ματόκλαδα μου και δεν μπορώ να συμμετέχω σε (σχεσική) κουβέντα…»Το σπίτι μας χορεύει, πάνε τα πράγματά σου πιο εκεί ρε συ Κ.!»…Γελάω διαβάζοντας τη Lalaland και γελάει αντανακλαστικά κι εκείνη μαζί μου…Βάζει στα ηχεία το Fuck You από Archive αντικαθιστώντας τη γοητεία του Φωτιά στα Σαββατόβραδα, λίγο πριν ανεβούμε στα παπούτσια μας και πάρουμε ανάσα κέντρου πόλης…»κορίτσια;»  «έλα»  «μπορείτε να κοιμηθείτε ή τραγουδάτε από μέσα σας;»  α)»φωτιά με φωτιάά…»   β)»βρήκα το κλειδί…»  γ)»τραγουδάω» … Μου μυρίζει θάλασσα, ο ήλιος καίει και μου μοιάζει το σκηνικό με κυκλαδίτικη ανεμελιά, δεν έχουν αποθηκευτεί καν ακόμα τα T-Shirts…ήρθε το βράδυ και πάγωσα…». Και γιατί Sail; Τίποτα μωρέ…απλά όλο το Σαββατοκύριακο το έβαζα να παίζει ανά μισή ώρα με τέρμα τα ηχεία. Ψιλοπράγματα.

Advertisements

14 thoughts on “SAIL

  1. Εύχομαι οι μέρες σου να είναι ξεκούραστες και όμορφες, φοιτήτρια είμαι σε καταλαβαίνω…
    Στην παράσταση θα σκίσεις, όταν βάζουμε σε κάτι ψυχή ποτέ δεν αποτυγχάνει.
    Καλό κουράγιο με την πτυχιακή…
    Όμορφη ημέρα να έχεις Αντριάνα μου, με πολλές στιγμές χαλάρωσης.
    Μάκια!

    1. Μακάρι να ήταν μόνο ο χορός αλλά είναι και το στήσιμό της. Μπορεί να κάνεις προθέρμανση, να παρατηρείς την πορεία των κοριτσιών σου, να καταγράφεις συνεχώς σημειώσεις αλλά όλο το ζόρι είναι να στήσεις το σκηνικό. Μουσική, live συγκρότημα, θέσεις θεατών, επιλογή κειμένων για ανάγνωση, ο δικός σου λόγος dot dot dot
      Σ’ ευχαριστώ για τις ευχές σου, στείλε θετικά vides να πιάσουν τόπο:):):):)

      Καλό σου βράδυ…
      ή μήπως Καλημέρα;
      Ότι θέλεις πάρε.
      Φιλιά…χχχ

  2. Καίτοι είμαι της άποψης οτι όλες οι μέρες τα ίδια σκατά είναι,η χτεσινή ήταν τω όντι ακόμα χειρότερη.
    ^%&^&%@ Δευτέρα,η χειρότερη μέρα
    (έκανα και ρίμα,yo)

    1. Μα γιατί έτσι;;:( Τη μια σου φαίνεται ότι «ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΠΟΧΕΣ ΤΑ ΙΔΙΑ ΣΚΑΤΑ ΕΙΝΑΙ» και την άλλη ότι όλες οι μέρες τα ίδια σκατά είναι…
      Κάποιο θετικό; Δεν παίζει;
      Εσύ που έχεις τόσο καλό συντακτικό και λεξιλόγιο, γιατί δεν προσθέτεις τις λέξεις αυθορμητισμό και δημιουργικότητα; Μπορεί έτσι να σπάσει η τόση μονοτονία. Όλα μαύρα;:/ U know…

      Καληνύχτα μίστερ Ανάποδε:).

  3. Δεν θέλω να γίνω και εγώ ψυχρή και ανάποδη αλλά κατά ένα μέρος τον καταλαβαίνω τον psyxroskianapodo. Ξέρεις τι είναι να έχεις περάσει ένα υπέροχο Σ/Κ και να έχεις παραδοθεί στην απόλυτη ξεκούραση και χαύνωση και να έρχεται η Δευτέρα και να στα καταστρέφει όλα ; Πφφφ φρίκη μην το συζητάς.
    Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου!!

    PS. Καλό κουράγιο με την πτυχιακή.

    1. hmmmm…..γιατί να στα καταστρέφει; Η γεύση του Σαββατοκύριακου μένει στο Σαββατοκύριακο και η γεύση της Δευτέρας μένει στη Δευτέρα. Έχω ψιλοξεχάσει τελευταία πως είναι να παλεύεις να βγει η Δευτέρα γιατί το δικό μου τρέξιμο ξεκινά από Τρίτη. Τυχερή; Ίσως. :):):)

      PS: όσο για την πτυχιακή, μέχρι στιγμής παλεύεται ανώδυνα.

      Φιλιααααα:*)

  4. Ξέρεις πόσο νοσταλγώ τα φοιτητικά μου χρόνια;
    Κι ας ήμουν καθημερινά από τις έξι στο πόδι , να προλάβω το λεωφορείο, μιάμιση ώρα διαδρομή Αριστοτέλους – Μηχανιώνα….και πολλές φορές πήγαινα κατ’ ευθείαν στην σχολή, χωρίς ενδιάμεσα να κοιμηθώ καθόλου…αλλά ήταν τα πιο ξένοιαστα και πιο χαρούμενα χρόνια μου….δεν είχα ευθύνες για τίποτε….μόνο για το πως να περάσω καλύτερα…..
    Κι εσείς αυτό να’ χετε στο νου σας….φοιτητικά χρόνια δεν ξαναγίνονται….όταν τελειώσουν αρχίζουν τα δύσκολα…δουλειά δλδ και επιβίωση….

    Καληνύχτα ….
    με μια αφιέρωση….
    «We eat the night, we drink the time
    Make our dreams come true….»

    1. αχ αυτή η Μηχανιώνα…πόσα ψάρια μπορεί να έχει;! Όταν είχα περάσει στο πανεπιστήμιο οι περισσότεροι έλεγαν «άντε και μ’ένα καλό πτυχίο τώρα» ενώ μια φίλη μου λέει «σπούδασε όσο περισσότερο μπορείς γιατί μετά μια ζωή θα δουλεύεις». Μου είχε κάνει τόσο μεγάλη εντύπωση που την υιοθέτησα κι εγώ σαν ευχή.

      Καληνύχτα χρηχαααα……
      Σ’ ευχαριστώ πολύ και για το τραγούδι!

  5. Καλησπερα και απο μενα.Η δευτερα και για μενα ειναι μια δυσκολη φαση αλλα μεχρι την ωρα που θα πιω τον πρωτο καφε που ειναι κατα τις 11 το πρωι μετα ερχομαι σε φυσιολογικα πλαισια.αυτα εχουν τα φοιτητικα χρονια καλη μου αντριανα.:) Καθε δραση εχει και αντιδραση..οσο για την πτυχιακη σου οχι δεν θα ηθελα να παρω κατι τετοιο παρα μονο να βρισκεις λιγο χρονο για να γραφεις κανενα κειμενο να διαβαζω τον ελευθερο χρονο μου.!
    Την καληνυχτα μου!

    1. Αυτό το καλή μου Αντριάνα με σκλάβωσε! Κι εγώ πίνω αργά τον πρώτο καφέ αλλά το κάνω στην προσπάθεια μου να προστατεύσω το αποτελειωμένο μου στομάχι. Κάθε δράση έχει και αντίδραση;;;;;; Τι έγινε Θάνο; Κλέβουμε ατάκες;;; Ντροπή…. Όσο για την πτυχιακή μου, μπορώ να σου πω ότι είναι Εμπειρία Ζωής.
      PS:50(χιχιχι…)!

      Καληνύχτα:*)

  6. Τι όμορφος διάλογος… οι παλιοί να θυμούνται και οι νέοι να εύχονται!!!
    Και εσύ κάποια στιγμή θα αναπολείς…έτσι πάει το «σενάριο», προς το παρόν καλή σου δύναμη (το blogging βοηθά!)…

    Καλημέρα! 🙂

    1. Βοηθά Άιναφετς…και βοηθά πολύ! Κάθε ηλικία αναπολεί τα δικά της, κι όσο περνάν τα χρόνια αναπολείς ακόμα περισσότερα.

      Καλό μεσημέρι και φιλιά πολλάαααααααααααααααα 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s