Μήνας: Νοέμβριος 2012

Η κυρία Perfect..

Είσαι έξω με την παρέα σου, που καθώς πίνετε το ένα Daiquiri μετά το άλλο, στροβιλίζουν σκέψεις στο μυαλό σου ότι εσύ είσαι η πιο έξυπνη, η πιο μορφωμένη, η πιο υψηλόμισθη και φυσικά η πιο όμορφη. Δηλαδή, ότι εσύ τα έχεις όλα τέλεια με εκείνες «κάτω» από εσένα, και όλα αυτά -δυστυχώς- τα ξεστομίζεις. Μήπως κάπου κάτι σου ξεφεύγει; Κι όχι, δεν εννοώ ότι παρέλειψες να αναφέρεις ένα ακόμα κατόρθωμα σου! 

Πριν καιρό, καθώς περίμενα με τον Κ. να βγει και η υπόλοιπη παρέα έξω από το μαγαζί, κάνει την εξής ερώτηση «τελικά εσύ τι χορό έκανες και είναι έτσι τα πόδια σου»; Ερώτηση που ναι μεν ήταν αιφνιδιαστική, γιατί κανένας μέχρι στιγμής δεν μου είχε μιλήσει με τέτοιο τρόπο για τα πόδια μου, αλλά από την άλλη υπήρξε αφετηρία για να παρατηρήσω τα παρακάτω που γράφω από αλλιώς κι αλλιώτικη οπτική. «Για τις γάμπες μου που είναι τουμπανιασμένες αναφέρεσαι; Έχω κάνει πολλά χρόνια μπαλέτο και λίγα σύγχρονο-αυτοσχεδιαστικό. Αλλά είναι έτσι γυμνασμένες από την κολύμβηση, που κάνω εδώ και 17 χρόνια με λίγα on-off». Μετά την απάντηση μου, δεν είπε κάτι άλλο, ίσως γιατί ο δικός μου τρόπος ήταν αφύσικα ειλικρινής και απότομος, επειδή δεν είχα μάθει/συνηθίσει το γεγονός να μιλάω τόσο εύκολα για τον εαυτό μου σε κάποιον, που μόλις γνώρισα από κοινή παρέα.

Βδομάδες μετά από εκείνο το διάλογο, κάθομαι ξανά σε μια αναπαυτική καρέκλα καφετέριας παρέα με φίλη που είχα να δω καιρό. Ζούμε σε διαφορετικές πόλεις και καθώς άκουγα τα νέα της, μου λέει με αγανάκτηση, ότι μια καινούργια φίλη που μπήκε στην παρέα τους, της έχουν βγάλει το ψευδώνυμο η Mrs Perfect. Ναι, άργησα να καταλάβω γιατί την αποκαλούσαν οι υπόλοιπες έτσι και μου πήρε λίγα ακόμα λεπτά να φέρω στο μυαλό μου το παραπάνω σκηνικό με τον Κ. Η καινούργια φίλη λοιπόν, ας την πούμε Μ., δεν έχανε ευκαιρία να τονίζει τα δικά της σημαντικά κατορθώματα. Μέσα σε λίγους μήνες οι άλλες γνώριζαν τα πάντα για εκείνη. Πόσα πτυχία έχει, πόσες ξένες γλώσσες μιλάει, τις «εκπαιδευτικές» της βλέψεις για το μέλλον, πόσους επαίνους έχει, πόσες φορές τη βράβευσαν και τι διάσταση έπιανε η λίστα της με τους εραστές της στο κρεβάτι. Μέσα στην τόση αυτοπροβολή πετούσε και λόγια-κοτρόνες, τα οποία μέσα σε λίγες ώρες, είχαν πάρει διάσταση ατάκας κινητής τηλεφωνίας. Στην περίπτωση της Μ., δεν υπήρχε αμφιβολία ότι είχε όλα τα καλά που ανέφερε διαρκώς, εκεί που το πράγμα άρχισε να χαλάει,  ήταν όταν ανά τρία λεπτά έβρισκε αλλιώς κι αλλιώτικους τρόπους για να τα τονίσει. Όταν για μια ακόμα φορά, η κουβέντα πήγε στο φλερτ που δέχεται από το αντίθετο φύλο, καθότι όντως όμορφη, έγινε το (αναμενόμενο) ξέσπασμα από την υπόλοιπη παρέα. Στράφηκαν απότομα εναντίον της κι αυτό γιατί εκείνες ένιωσαν «παρακατιανές», με το γεγονός ότι όποιον απέρριπτε εκείνη, προσπαθούσε να τον φορτώσει σε κάποια ελεύθερη (δεν συνηθίζω να χρησιμοποιώ τη λέξη «μόνη») της παρέας.

Ωραία με τα νέα της φίλης μου αλλάς ας επιστρέψουμε σε μένα. Με εκείνη την πραγματικά καλοπροαίρετη κι αθώα ερώτηση που έκανε ο Κ. τα ξημερώματα, άρχισα να σκέφτομαι πόσο εύκολα μιλάω για μένα μέσα σε μια παρέα. Όχι το πόσο αυτοπροβάλομαι, όσο για το πόσο αφήνω κομμάτια μου μέσα σε έναν διάλογο. Πόσο ανοίγομαι ή/και μοιράζομαι με τους υπόλοιπους δικές μου εμπειρίες. Πόσο αφήνω τους άλλους να με γνωρίσουν και από πόσα κόσκινα τους περνάω πριν αφεθώ τελείως στη σχέση μας, είτε φιλική..είτε ερωτική. Το αποτέλεσμα ήταν ένα. Ελάχιστα! Τότε θυμήθηκα και το παράπονο από μία φίλη-ζωής, όταν σε μία νυχτερινή μάζωξη σε σπίτι με ρώτησε με νεύρα «γιατί ρε μαλάκα δεν λες τίποτα για σένα;! Καθόμαστε τόση ώρα και μόνο ακούς! Δεν έχεις να πεις κάτι;»! Μπράβο, μόλις κατάλαβα ότι είχα μάθει να παίζω τέλεια το ρόλο του θεατή, μόνο που ο παίκτης πληρώνεται ενώ ο θεατής πληρώνει.

Σαφώς, η Μ. με την Ε.(από το Εγώ) ήταν δύο αντίθετες περιπτώσεις φίλης. Η μία ήταν η κυρία Perfect και η άλλη η κυρία Loser(πόνεσε αυτό). Δεν είμαι αντικειμενικός κριτής για να κρίνω αν δίκαια ή άδικα πήραν αυτά τα ονόματα, γι’ αυτό δεν θα τα αξιολογήσω καν. Μπορώ να σου πω όμως, ότι την επόμενη φορά που η κυρία Loser βρέθηκε σε ανάλογη κουβέντα, αναφέρθηκε με μεγαλύτερη ευκολία στα πτυχία της στις ξένες γλώσσες και την αλαβάστρινη επιδερμίδα της, κι ας την κοίταξε η φίλη της με βλέμμα Τι.στο.διάλο.θα.μάθω.άλλο.για.σένα.;

Φιλιά, Αντριάνα!

photos by: pinterest.com