50 πιο σκοτεινές αποχρώσεις του γκρι*

Το διάβασα…εδώ και μέρες τώρα. Αλλά να σου πω την αλήθεια περίμενα πρώτα να γράψουν άλλα blogs και ύστερα να σου πω τα δικά μου. Τώρα να το πω; Να το πω σίγουρα; Οκ, θα το πω!

Δεν μου άρεσε σαν βιβλίο. Είναι το δεύτερο μέρος της τριλογίας με πρώτο βιβλίο το «50 αποχρώσεις του γκρι», δεύτερο το «50 πιο σκοτεινές αποχρώσεις του γκρι» και το τρίτο αναμένεται. Όσο το διάβαζα στα αγγλικά σε ηλεκτρονική μορφή κυλούσε καλά. Δεν αναλωνόταν σε αράδες λεπτομερειών και κυλούσε σχετικά εύκολα. Όταν όμως το κράτησα στα χέρια μου μεταφρασμένο, πραγματικά είπα «πότε να τελειώσει». Στο οπισθόφυλλο γράφει ότι διαβάζεται απνευστί και αναρωτιέμαι σε τι το στηρίζει. Είναι ένα βιβλίο που περιγράφει τις πρώτες δύο βδομάδες μιας σχέσης ενός ζευγαριού. Δεν σου δημιουργεί το ίδιο κλίμα σαν συνέχεια του πρώτου και δεν σου δίνει κάτι το καινούργιο. Κάνει απλά μια ξερή περιγραφή της σχέσης. Πως πήγαν έξω να φάνε, πως γνώρισε εκείνος στους γονείς του την κοπέλα του, πως κάνουν πράγματα μαζί το Σαββατοκύριακο, πως περνάν τις καθημερινές στο διαφορετικό χώρο εργασίας τους, πως κάνουν σεξ και πως μαλώνουν. Μετά από ένα τόσο εκκεντρικό πρώτο μέρος ιστορίας, σου φαίνεται πολύ φάουλ μια τόσο ήρεμη, γλυκιά και ρομαντική συνέχεια. Αν ασχοληθείς μόνο το δεύτερο μέρος, γνωρίζοντας από την περίληψη πάνω-κάτω το τι θα ακολουθήσει, μπορείς να πεις ότι είναι μια κλασσική ρομαντική ιστορία με ελάχιστες ακραίες σεξουαλικές προτιμήσεις. Αλλά αν τα έχεις ξεκινήσει από την αρχή, sorry αλλά μου φάνηκαν ασύνδετα μεταξύ τους.

Μου φάνηκε ότι για άλλους πρωταγωνιστές έγραφε στο πρώτο μέρος και για άλλους στο δεύτερο, εκτός κι αν μεταλλάχτηκαν τόσο πολύ στη συνέχεια. Μιλάει για μια σχέση που μεταξύ τους έχουν σχετικά μεγάλη διαφορά ηλικίας-περίπου 9 χρόνια. Έχω την εντύπωση, ότι είναι λογικό σε σχέσεις με διαφορά ηλικίας να υπάρχει η σχετική ανασφάλεια μεταξύ τους, οπότε πολλά από αυτά που έγραφε μου ηχούσαν αναμενόμενα και έφευγε το ενδιαφέρον μου.  Επιπλέον, ο τόσος δεν μπορεί να γίνει όσο η τόση και η τόση δεν μπορεί αν γίνει όσο ο τόσος. Δηλαδή, υπήρχαν στιγμές που εκείνος(ο Γκρευ) προσπαθούσε να κάνει εκείνη(την Άνα) μια μικροκυρία, τονίζοντας παράλληλα το αθώο της ηλικίας της. Ίσως γιατί στο πρώτο βιβλίο η κοπέλα παρουσιάζεται με φόρμα εργασίας, jean, tshirt, all star…ενώ στο δεύτερο με ψηλά παπούτσια, ψηλόμεση πένσιλ φούστα, πουκάμισο με ανοιχτά τα πρώτα κουμπιά, ψηλές κάλτσες, ισιωμένα μαλλιά και να δουλεύει πλέον σε εκδοτικό οίκο που (ωω..τι σύμπτωση) ξαφνικά εκείνος τον αγόρασε σε μια νύχτα. Ε! Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια;! Με το αποκορύφωμα, να μπαίνουν οι δυο τους σε διαδικασία γάμου, με εκείνον φυσικά να της το προτείνει. Γι’ αυτό σου λέω…όταν κάποιος είναι 30 και κάποια 21, δεν μπορεί ο 30 να γίνει 21 και η 21 να γίνει 30! Η έχεις τη διαφορά και την αποδέχεσαι ή δεν μπορείς να την αποδεχθείς και ικανοποιήσε με κάτι άλλο. Υποχωρήσεις και βήματα πιο κοντά στον άλλον, πάντα θα υπάρχουν και από τους δύο.  Παρόλα αυτά όμως, το βιβλίο είχε και κάποιες καλές στιγμές, με την έννοια ότι προσπαθούσε να συνδέσει το πρώτο με το δεύτερο μέρος δίνοντας σου στοιχεία για την όλο και καλύτερη κατανόηση του πρώτου. Έβλεπες κάποια σημεία που για την κατανόηση τους χρειαζόταν η ανάκληση γεγονότων του πρώτου βιβλίου, συναντούσες που και που κάτι που να σε ιντριγκάρει, κρατούσε λίγο το ενδιαφέρον για τη συνέχεια μέχρι να τερματίσει μια σκηνή. Αλλά γενικά…not!!!

Θα διαβάσω και το τρίτο και θα σου πω τις εντυπώσεις μου και σε εκείνο…αλλά έχω την υποψία, ότι στο τρίτο μέρος θα το γυρίσει όπως στο πρώτο. Με πολλά καινούργια στοιχεία, με πολλές συγκρούσεις ανάμεσα στα πρέπει και τα μη, με πολλές καινούργιες λέξεις  που πάάλι κάποια blogs θα ωρύονται ότι θέλεις λεξικό για να τα καταλάβεις, και τελειώνοντας το τρίτο βιβλίο θα μείνεις με ανοιχτό το στόμα όπως στο πρώτο. Όλα αυτά υποθέσεις όμως που θα τις ξαναδούμε όταν μεταφραστεί και το τελευταίο.

ΥΓ: Α…και παρεμπιπτόντως. Λένε, ότι αν τη δεις να διαβάζει «5ο αποχρώσεις του γκρι» και να επιμένει ότι της αρέσει, δείχνει έλλειψη κλάσης και είναι καλός λόγος να τη χωρίσεις. Εντάξει τώρα, ξεκόλλα!:)

 

Φιλιά, Αντριάνα!

 

* «πενήντα πιο σκοτεινές αποχρώσεις του γκρι» της E L James (εκδόσεις Πατάκη)

 

 

photos by: pinterest.com

Advertisements

11 thoughts on “50 πιο σκοτεινές αποχρώσεις του γκρι*

  1. Τι να σου πω αστέρι μου δεν διάβασα ούτε το πρώτο ενώ είπα πως θα το διαβάσω αλλά ακόμα… Θεωρώ λοιπόν πως είναι άδικο να εκφέρω γνώμη αλλά θα εκφέρω γνώμη στο εξής. Έχεις παρατηρήσει αυτή την διαφορά των αγγλικών και ελληνικών συγγραμμάτων; Μια υπερβολή ως προς τις λεπτομέρειες όπως αναφέρεις. Ίσως για να ταιριάζει στην κουλτούρα του εκάστοτε λαού, ίσως επειδή είναι και οι γλώσσες διαφορετικές, δεν ξέρω αλλά υπάρχει αυτή η υπερβολή.
    Όταν το διαβάσω θα σου πω.
    Καλό ξημέρωμα Αντριάνα μου, μάκια.
    PS: Tην είδες την ταινία; Πως σου φάνηκε;

    1. Ναι..την έχω παρατηρήσει. Στο Ελληνικό το κύλησαν πολύύύ αργά και το πρώτο και το δεύτερο μέρος και δεν κατάλαβα γιατί το έκαναν αυτό. Στα αγγλικά είναι περίπου 300 σελίδες, ενώ στα ελληνικά 700+ :/

      Καλό ξημέρωμα Μαρίνα:)

      ΥΓ: είδα το λόγο του Βασιλιά και αύριο αυτή που μου πρότεινες. Θα σου πω εντυπώσεις από fb:):) bb

    1. Κάνοντας μια σύντομη αναδρομή στο δικό μου ιστορικό, εκτός από το γεγονός ότι από τα παιδικά μου χρόνια είχα μια περίεργη σχέση με τα βιβλία, παρατηρώ μετά από το σχόλιο σου ότι ούτε κι εγώ έχω διαβάσει πολλά πολυδιαφημιζόμενα βιβλία. Χωρίς όμως να το ψάχνω ιδιαίτερα για το τι θα διαβάσω, γιατί πραγματικά μπορώ να διαβάσω ΤΑ ΠΑΝΤΑ!! Να φανταστείς, πριν από αυτό διάβασα το Χρώμα της Μαγείας που σε σχέση με το 50 είναι εκ διαμέτρου αντίθετα.

      Καλό βράδυ ξυπόλητη:):)

  2. Για αυτού του είδους την «λογοτεχνία» την έχω πεί τη γνώμη μου,να μην τα ξαναλέμε.
    Η διαφορά ανάμεσα στις ελληνικές μεταφράσεις και τις αγγλικές εκδόσεις μπάι δε γουέι είναι κυρίως στην τιμή.
    Επι παραδείγματι,το εν λόγω πόνημα της αυτοαποκαλούμενης συγραφέως τιμάται 16.65 € ( και το ebook 11.99 € )
    Αντίστοιχα στο amazon όλη η τριλογία έχει 11.99 λίρες (περίπου 15 € )

    Αν δεν έχετε πάρει χαμπάρι πόσο σας πιάνουν τον κώλο οι ελληνικοί εκδοτικοί οίκοι, δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν:
    Ή δεν έχετε (ιδιαίτερο) οικονομικό πρόβλημα
    Ή δεν διαβάζετε πολλά βιβλία.

    Πάρτε και μια φωτό της συμπαθέστατης θείτσας αντί επιλόγου.
    img.perezhilton.com/wp-content/uploads/2012/06/el-james-husband-book-crusher__oPt.jpg

    1. Δεν είπες όμως και ποιά λογοτεχνία διαβάζεις…:)
      Μου θύμησες τα λόγια του μπαμπά μου, που κάθε φορά βγαίνοντας από το βιβλιοπωλείο (τα αρχαία χρόνια, πριν ανακαλύψει τα ψηφιακά) παραμιλούσε ότι τα βιβλία είναι ένα από τα πιο ακριβά πράγματα που επινόησε η ανθρωπότητα.

      Κι όσο για τη φώτο της συμπαθέστατης κυριούλας…μια χαρά νυχάκι κόκκινο βαμμένο έχει. Για 5 κιλά παραπάνω; Σιγααα…τεντώνεται λίγο το κολάν. Λίγο, λίγο…. 😀 😀 😀

      Καληνύχτα μίστερ Ανάποδος..

      1. Ο μπαμπάς σου ακούγεται έξυπνος άνθρωπος.
        Όσο για το τί διαβάζω,επέτρεψέ μου να σου στείλω μερικές προτάσεις με email γιατί είναι μεγάλο θέμα και ξεφεύγει από τα στενά όρια ενός comment.

  3. «ενώ στο δεύτερο με ψηλά παπούτσια, ψηλόμεση πένσιλ φούστα, πουκάμισο με ανοιχτά τα πρώτα κουμπιά, ψηλές κάλτσες, ισιωμένα μαλλιά και να δουλεύει πλέον σε εκδοτικό οίκο που (ωω..τι σύμπτωση) ξαφνικά εκείνος τον αγόρασε σε μια νύχτα.»

    Θυμάστε παλιά τα βιβλία τσέπης για κορίτσια; τα φοβερά Άρλεκιν…..
    Και το ακόμη πιο φοβερό «μ’ ένα ΄Αρλεκιν ξεχνιέμαι»….
    Θυμάμαι ότι στην ηλικία των 15-17 (πριν από αμέτρητους αιώνες- ήμουν αδιόρθωτος βιβλιοφάγος από τότε) έκλεβα τα Άρλεκιν της αδερφής μου, για μια μέρα (δεν μου έπερνε παραπάνω να τα τελειώσω)….
    Ξεκάρφωτο σχόλιο….αλλά το κομμάτι που περιγράψατε είναι και ήταν πάντα χαρακτηριστικό των Άρλεκιν…ο κομψός 30άρης που αγόραζε την εταιρία της γοητευτικής εικοσάρας για να την «κάνει ευτυχισμένη»….και πάντα αυτός ήταν λεφτάς….και καλός και έμπειρος σε όλα….

    Καληνύχτα σας….

    1. πωωπω σχόλιο!! Να σου πω την αλήθεια, θέλω πολύ να διαβάσω κάποια στιγμή Άρλεκιν. Έχω ακούσει τόσα πολλά γι’ αυτά τα βιβλία που είμαι περίεργη να δω τι γράφουν. Κι όχι μόνο είχαν τότε απήχηση στο κοινό, αλλά ακόμα και τώρα υπάρχουν βιβλία που κάνουν αναφορές σε εκείνα. Αν ήταν με μία τέτοια αγορά να στέριωναν οι σχέσεις θα είχαμε γεμίσει μεγαλοεπιχειρηματίες:)

      Καληνύχτα σας….

  4. Διαβάζοντας το κείμενο και περνώντας στα σχόλια,ρίχνοντας μια ματιά έπεσε το μάτι μου στο «με ένα Αρλεκιν ξεχνιέμαι» και ξέχασα οτι ήθελα να πω..Σήμερα κιόλας διάβαζα αυτή τη φράση από την διαφήμιση κάπου..Πάντως,επειδή έχει τύχει να διαβάσω μερικά με την ξαδέρφη μου κάτι ξεχασμένα καλοκαίρια,όντως κάτι τέτοιο θυμίζει..
    Καλό σου βράδυ Αντριάνα μου,σε φιλώ!

    1. Κι εσύ διάβασες Αρλεκιν; Δεν πειράζει που ξέχασες τα λόγια σου:) Να ‘σαι καλα για το πέρασμα.

      Καληνύχτα και φιλιά πολλά:):)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s