Η άρνηση.

Η άρνηση. Η άρνηση… Κάπου εδώ φέρνω μια τούφα των μαλλιών μου στο ύψος του ματιού γιατί αρνούμαι να συνεχίσω το κείμενο.

Χτυπάει το τηλέφωνο.

Έλα, τι κάνεις;

Καλά είμαι.

θα βγεις με τους υπόλοιπους;

εε..οο..μμ..όχι.

Ούτε κι εγώ.

Ουφφ, κάπου εκεί νιώθεις μια ανακούφιση που δεν είσαι η μόνη απούσα από μια ακόμη μάζωξη σε σπίτι(;)/έξω(;)/σπίτι+έξω(;)/έξω+σπίτι(;). Κι αφού κλείνουμε το τηλέφωνο πηγαίνω από τον καναπέ στο κρεβάτι. Διαδρομή που πριν λίγες ώρες την έκανα ανάποδα. Ναι το διαπίστωσα, περνώ φάση άρνησης. Από τότε που το πρόγραμμα μου βρέθηκε σχεδόν κενό και μεσολάβησαν μερικές μέρες με μυρωδιά μαμάς, δεν κάνω τίποτα. Πραγματικά τίποτα. Καναπές-κουζίνα-κρεβάτι. Κρεβάτι-κουζίνα-καναπές.  Α, κι αυτά τα ελάχιστα μαθήματα στη σχολή που έχω. Σχολή είπα, ε; Πρέπει κάποια στιγμή να στείλω κι αυτά τα αρχεία. Και κάτι κείμενα να γράψω…και κάτι κείμενα να μεταφράσω…και κάτι φωτοτυπίες να διαβάσω… ΑρΝοΥμΑι.

Δεν ξέρω για σένα αλλά εγώ περνάω φάση άρνησης και κοιτάω με μεγάλη προσήλωση το ταβάνι ακούγοντας αυτό:

…και λειτουργώ μετά από χρόνο Δt.

…και τρώω. Τρώω πολύ.

Ανοίγω την εφημερίδα στο ένθετο και με βλέπω μέσα. Ωωχχ…πρέπει κάποια στιγμή να το συνηθίσω αυτό με τις φωτογραφίες. Οοπς! Με βάλανε δύο φορές!! Μα γιατί δύο; Τόσα κορίτσια ήμασταν στην ομάδα, ας με έβαζαν μια. Βασικά καμία δεν ήθελα, παρά μόνο τα λόγια μου στη κοπέλα που έπαιρνε συνέντευξη αλλά τέλος πάντων.

Για την επόμενη Τρίτη πρέπει να διαβάσω σερί κάτι σελίδες για να πάω προετοιμασμένη στη συνάντηση. Πάλι θα με πιάσει η κρίση πολυλογίας από την ένταση της μέρας. Θέλεις να τα διαβάσεις εσύ για μένα και να μου πεις τα sos;

Λες όλη αυτή η άρνηση να είναι παρενέργεια του Τίλιου; Είναι η καινούργια ιδέα στη προσπάθεια μου να ελαττώσω τον καφέ και να εξαφανίσω τον βήχα που έχει πάρει πλέον μορφή γαλοπούλας. Εντάξει, οΚ…μου έλειψε λίγο εκείνο το καταπιεστικό πρόγραμμα…και να τρέχεις αλαφιασμένη με φόρμες από το πρωί να τα προλάβεις όλα…και να γυρνάς σπίτι πτώμα…και τα σταφύλια ακτινίδια με κάστανα….αλλά ΤΩΡΑ επιδιώκω προτιμώ την υφή της μοβ κουβέρτας μου.

Στην ουσία κάνω αυτό το τίποτα για το οποίο σου μιλώ άλλοτε εδώ μέσα. Γι’ αυτό το τίποτα που πρέπει κι εσύ κι εγώ να εκτιμήσουμε και να επαναπροσδιορίσουμε. Εξάλλου το είχε πει και ο Σεφέρης, από ένα τίποτα γίνεται ο παράδεισος. Τα λέγαμε κι εδώ. Αλλά έχω την εντύπωση ότι για να φτιάξεις τον παράδεισο, απαιτείται δημιουργικότητα και φαντασια…που η δική μου έχει κρασάρει. Αλήθεια η δική σου πως τα πάει;

Φιλιά, Αντριάνα!

 

 

photos by: ΑρΝοΥμΑι

Advertisements

20 thoughts on “Η άρνηση.

  1. Το «κάτι» όλοι το κάνουν. Το «τίποτα» θέλει τέχνη για να γίνει. Θέλει λογική αλλιώς κ αλλιώτικη και χαρακτηρα. Κι ίσως που ξέρεις με λίγη δημιουργικότητα αυτό το τίποτα να ξεπεράσει το πιο εντυπωσιακό κάτι. Καληνύχτα κουκλίτσα και όνειρα ταξιδιάρικα.

    1. θέλει τέχνη, ε; δεν διαφωνώ DQ… Με λίγη δημιουργικότητα να περάσει από το τίποτα στο κάτι; Μ’ άρεσε αυτό. Μ’ άρεσε πολύ!
      Κι όντως…….το κάτι το κάνουν όλοι. Βασικά το «κάτι» μου μοιάζει με το «μέτριο». Το να είσαι καλός σε κάτι, είναι κάτι. Το να είσαι κακός σε κάτι, είναι επίσης κάτι. Το να είσαι όμως μέτριος σε κάτι, είναι ένα θέμα.

      Καλησπέρα:)

  2. πραγματικά το απόλαυσα…ξέρω ακούγεται λίγο κάπως εγωιστικό ή κοροϊδευτικό αλλά κύλισε πολύ ωραία..
    Σε αυτό το τίποτα είμαι κι εγώ..αν βρεις καμία άκρη πες μου…
    σε φιλώ,καλό σου βράδυ!!

    1. χαίρομαι που το απόλαυσες…δεν νομίζω να ακούγεται εγωιστικό ή κοροϊδευτικό κάτι τέτοιο. Αφού είσαι κι εσύ σ’αυτό το τίποτα κατάλαβες καλά το νόημα του κειμένου και τα backstage του:):):)
      Αν βγάλω άκρη με το τίποτα, τo t-shirt του ύπνου και το Τίλιο θα σε ενημερώσω κατευθείαν….

      Φιλιά πολλά
      χχχ

  3. dolce far niente

    Etymology

    An old Italian expression.
    Phrase

    literally means «sweet doing nothing» = «Delicious idleness». Sheer indulgent relaxation and blissful laziness, being deliciously idle.

    από το wiktionary.org

    Το βιβλίο από όσο μπορώ να καταλάβω είναι Αστικό Δίκαιο,το απόσπασμα μιλάει για τους κανόνες του Εθιμικού Δικαίου (αυτό που λέμε στην δημοτική «άγραφος νόμος» ) και την σχέση τους με το νομικό πλαίσιο.

    Αυτά. Μην το παρακάνεις στο φαγητό.

    1. Δεν φανταζόμουν ότι μια μικρή φωτογραφία έλεγε τόσα πολλά. Ειδικά την ώρα που έκανες το σχόλιο…:)

      Όσο για το φαγητό, ακόμα και στον ύπνο μου τηγανιτές πατάτες είδα…

      Καλό απόγευμα μίστερ Ανάποδος:)

    1. σ’ εμένα πάλι είναι μια από τις ελάχιστες φορές που άλλοτε απολαμβάνω κι άλλοτε μου κακοφαίνεται. . . διαδέχονται διαδέχονται ξυπόλητη, γιατί όπως είπες κι εσύ αλίμονο αλλιώς.

      *της μαμάς:)

      Φιλιά πολλά χχχ
      Καλό απόγευμα:):)

  4. Καλησπέρα….

    Αντριάνα είναι φυσικό να έχεις πέσει σε σημείο μηδέν….είναι η φάση που αναδιοργανώνεσαι….ειδικά όταν προηγείται περίοδος με μεγάλη ένταση, όχι μόνο είνα φυσικό αλλά το χρειάζεσαι κιόλας για να μπορέσεις να αναδιοργανωθείς….
    Εγώ όταν είμαι σε φάση έντασης , πάντα την περιμένω την πάυση , σχεδόν με αγωνία, πάντα λέω , άντε να περάσει κι αυτό , όταν ειδικά είμαι κουρασμένος, και να περάσω στην φάση δεν κάνω τίποτε….την χρειάζομαι όσο και την δράση….

    Να ‘σαι καλά…

    1. Είναι αυτό ακριβώς που γράφεις…σημείο μηδέν. Αναδιοργάνωση. Ανασυγκρότηση. Μερικές φορές, όταν τρέχεις όλη μέρα αναζητάς την ηρεμία κι όταν είσαι ήρεμος αναζητάς την ένταση. Όλα τα έχουμε ανάγκη. Τα χρειαζόμαστε για να έρθουμε σε σημείο ισορροπίας.

      Καλό απόγευμα χρήχα:)

  5. Όταν δεν αντιστέκεσαι σ’ αυτό που σου συμβαίνει (όσο οδυνηρό και αν είναι) και απλά το παρακολουθείς χωρίς να το κατακρίνεις, έρχεται μια στιγμή που μαγικά «αυτό» εξαφανίζεται… «αυτό» μπορεί να είναι οτιδήποτε…
    Πριν έρθω στο σπιτικό σου, ήμουν στην onlyandjustme και διαπίστωσα ακόμα μια φορά πως όλοι μας έχουμε τις γκρίζες ζώνες μας…και είναι ΠΑΝΤΑ περαστικές!

    ΑΦιλάκια χαμογελαστά! 🙂

    1. «γκρίζες ζώνες»
      Ωραίος τίτλος. Περιεκτικός τίτλος. Ναι είναι πάντα περαστικές αλλά πολλές φορές όταν τις βιώνουμε νομίζουμε ότι δεν θα περάσουν ποτέ. Κάτι που δεν ισχύει γιατί όντως περνάνε. Άλλοτε γρήγορα, άλλοτε αργά….η κάθε ζώνη με το δικό της ρυθμό.

      Φιλιαααααααααα:):):)

  6. είχα σταθεί πίσω από τα κάγκελα, όπου υπήρχε ένα παράθυρο καλυμμένο με λαμαρίνα. Μέσα από ένα άνοιγμα της φαινόταν ο χώρος από τον οποίο και αναδυόταν μια έντονη και άσχημη μυρωδιά σαν αναθυμιάσεις. Στο δωμάτιο υπήρχε ένα άνοιγμα το οποίο συνδεόταν με τα υπόλοιπα μέρη της αποθήκης και έβλεπες από εκεί μια σκάλα, σίδερα, σκονισμένα ξύλα, πεταμένα ακαθόριστα πράγματα και ελάχιστο φως να μπαίνει από τις χαραμάδες και τα σπασμένα παράθυρα. Η εικόνα σε έβαζε στο κλίμα που επικρατούσε εκείνη την εποχή και σε ωθούσε να νιώσεις αυτό που ένιωθαν εκείνοι.
    Τυλιγόμασταν με ένα κόκκινο νήμα, μια έντονη αντίθεση με το μαύρο των ρούχων μας, τα σκουριασμένα κάγκελα και το γκρι του τοίχου. Πολλά άτομα έπαιξαν με το κορδόνι, άλλα το άφησαν στην άκρη, σε άλλα έμεινε πάνω τους. Επιπλέον, δόθηκαν μερικά παλιά ρούχα, τα οποία είτε φορέθηκαν ή έμειναν πεσμένα στο δρόμο. Κάποιοι είχα ριγμένα πάνω τους τα ρούχα, άλλα ξάπλωναν σε αυτά, ενώ άλλα έμεναν δίπλα τους κουρελιασμένα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s