Η κυρία Perfect..

Είσαι έξω με την παρέα σου, που καθώς πίνετε το ένα Daiquiri μετά το άλλο, στροβιλίζουν σκέψεις στο μυαλό σου ότι εσύ είσαι η πιο έξυπνη, η πιο μορφωμένη, η πιο υψηλόμισθη και φυσικά η πιο όμορφη. Δηλαδή, ότι εσύ τα έχεις όλα τέλεια με εκείνες «κάτω» από εσένα, και όλα αυτά -δυστυχώς- τα ξεστομίζεις. Μήπως κάπου κάτι σου ξεφεύγει; Κι όχι, δεν εννοώ ότι παρέλειψες να αναφέρεις ένα ακόμα κατόρθωμα σου! 

Πριν καιρό, καθώς περίμενα με τον Κ. να βγει και η υπόλοιπη παρέα έξω από το μαγαζί, κάνει την εξής ερώτηση «τελικά εσύ τι χορό έκανες και είναι έτσι τα πόδια σου»; Ερώτηση που ναι μεν ήταν αιφνιδιαστική, γιατί κανένας μέχρι στιγμής δεν μου είχε μιλήσει με τέτοιο τρόπο για τα πόδια μου, αλλά από την άλλη υπήρξε αφετηρία για να παρατηρήσω τα παρακάτω που γράφω από αλλιώς κι αλλιώτικη οπτική. «Για τις γάμπες μου που είναι τουμπανιασμένες αναφέρεσαι; Έχω κάνει πολλά χρόνια μπαλέτο και λίγα σύγχρονο-αυτοσχεδιαστικό. Αλλά είναι έτσι γυμνασμένες από την κολύμβηση, που κάνω εδώ και 17 χρόνια με λίγα on-off». Μετά την απάντηση μου, δεν είπε κάτι άλλο, ίσως γιατί ο δικός μου τρόπος ήταν αφύσικα ειλικρινής και απότομος, επειδή δεν είχα μάθει/συνηθίσει το γεγονός να μιλάω τόσο εύκολα για τον εαυτό μου σε κάποιον, που μόλις γνώρισα από κοινή παρέα.

Βδομάδες μετά από εκείνο το διάλογο, κάθομαι ξανά σε μια αναπαυτική καρέκλα καφετέριας παρέα με φίλη που είχα να δω καιρό. Ζούμε σε διαφορετικές πόλεις και καθώς άκουγα τα νέα της, μου λέει με αγανάκτηση, ότι μια καινούργια φίλη που μπήκε στην παρέα τους, της έχουν βγάλει το ψευδώνυμο η Mrs Perfect. Ναι, άργησα να καταλάβω γιατί την αποκαλούσαν οι υπόλοιπες έτσι και μου πήρε λίγα ακόμα λεπτά να φέρω στο μυαλό μου το παραπάνω σκηνικό με τον Κ. Η καινούργια φίλη λοιπόν, ας την πούμε Μ., δεν έχανε ευκαιρία να τονίζει τα δικά της σημαντικά κατορθώματα. Μέσα σε λίγους μήνες οι άλλες γνώριζαν τα πάντα για εκείνη. Πόσα πτυχία έχει, πόσες ξένες γλώσσες μιλάει, τις «εκπαιδευτικές» της βλέψεις για το μέλλον, πόσους επαίνους έχει, πόσες φορές τη βράβευσαν και τι διάσταση έπιανε η λίστα της με τους εραστές της στο κρεβάτι. Μέσα στην τόση αυτοπροβολή πετούσε και λόγια-κοτρόνες, τα οποία μέσα σε λίγες ώρες, είχαν πάρει διάσταση ατάκας κινητής τηλεφωνίας. Στην περίπτωση της Μ., δεν υπήρχε αμφιβολία ότι είχε όλα τα καλά που ανέφερε διαρκώς, εκεί που το πράγμα άρχισε να χαλάει,  ήταν όταν ανά τρία λεπτά έβρισκε αλλιώς κι αλλιώτικους τρόπους για να τα τονίσει. Όταν για μια ακόμα φορά, η κουβέντα πήγε στο φλερτ που δέχεται από το αντίθετο φύλο, καθότι όντως όμορφη, έγινε το (αναμενόμενο) ξέσπασμα από την υπόλοιπη παρέα. Στράφηκαν απότομα εναντίον της κι αυτό γιατί εκείνες ένιωσαν «παρακατιανές», με το γεγονός ότι όποιον απέρριπτε εκείνη, προσπαθούσε να τον φορτώσει σε κάποια ελεύθερη (δεν συνηθίζω να χρησιμοποιώ τη λέξη «μόνη») της παρέας.

Ωραία με τα νέα της φίλης μου αλλάς ας επιστρέψουμε σε μένα. Με εκείνη την πραγματικά καλοπροαίρετη κι αθώα ερώτηση που έκανε ο Κ. τα ξημερώματα, άρχισα να σκέφτομαι πόσο εύκολα μιλάω για μένα μέσα σε μια παρέα. Όχι το πόσο αυτοπροβάλομαι, όσο για το πόσο αφήνω κομμάτια μου μέσα σε έναν διάλογο. Πόσο ανοίγομαι ή/και μοιράζομαι με τους υπόλοιπους δικές μου εμπειρίες. Πόσο αφήνω τους άλλους να με γνωρίσουν και από πόσα κόσκινα τους περνάω πριν αφεθώ τελείως στη σχέση μας, είτε φιλική..είτε ερωτική. Το αποτέλεσμα ήταν ένα. Ελάχιστα! Τότε θυμήθηκα και το παράπονο από μία φίλη-ζωής, όταν σε μία νυχτερινή μάζωξη σε σπίτι με ρώτησε με νεύρα «γιατί ρε μαλάκα δεν λες τίποτα για σένα;! Καθόμαστε τόση ώρα και μόνο ακούς! Δεν έχεις να πεις κάτι;»! Μπράβο, μόλις κατάλαβα ότι είχα μάθει να παίζω τέλεια το ρόλο του θεατή, μόνο που ο παίκτης πληρώνεται ενώ ο θεατής πληρώνει.

Σαφώς, η Μ. με την Ε.(από το Εγώ) ήταν δύο αντίθετες περιπτώσεις φίλης. Η μία ήταν η κυρία Perfect και η άλλη η κυρία Loser(πόνεσε αυτό). Δεν είμαι αντικειμενικός κριτής για να κρίνω αν δίκαια ή άδικα πήραν αυτά τα ονόματα, γι’ αυτό δεν θα τα αξιολογήσω καν. Μπορώ να σου πω όμως, ότι την επόμενη φορά που η κυρία Loser βρέθηκε σε ανάλογη κουβέντα, αναφέρθηκε με μεγαλύτερη ευκολία στα πτυχία της στις ξένες γλώσσες και την αλαβάστρινη επιδερμίδα της, κι ας την κοίταξε η φίλη της με βλέμμα Τι.στο.διάλο.θα.μάθω.άλλο.για.σένα.;

Φιλιά, Αντριάνα!

photos by: pinterest.com

Advertisements

22 comments

  1. χμ… η αλήθεια είναι οτι πολλοί λειτουργούν έτσι γύρω μας, η αυτοπροβολή είναι πολύ σημαντική γιαυτούς.
    προσωπικά νομίζω πως όταν νιώθεις την ανάγκη να προβάλλεις κάτι, αυτόματα χάνεται η αξία, το νόημά του..
    όταν νιώθεις καλά με τον εαυτό σου δεν έχεις ανάγκη για προβολή ή επιβεβαίωση.
    είναι λοιπόν λίγο πιο σύνθετο από όσο φαίνεται, η ανάγκη προβολής δείχνει εσωτερική αδυναμία.. και πως μπορείς να κρατήσεις «κακία» σε «αδύναμους» ανθρώπους;

    1. Ναι, όντως λειτουργούν. Ίσως να πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο θα ανέβει η αξία τους. Συμφωνώ απόλυτα ότι όταν νιώθεις καλά με τον εαυτό σου δεν έχεις ανάγκη για προβολή ή επιβεβαίωση. Αν και στο δεύτερο, θεωρώ ότι παίζει ρόλο και ο χαρακτήρας λίγο…
      *Πως μπορείς να κρατήσεις κακία σε αδύναμους ανθρώπους;! Ωραία ερώτηση…πολύ ωραία ερώτηση…

      Καληνύχτα Νέστορα:)

  2. χχχ η κυρια ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ χαχα

    εχεις σκεφτει ποτε, ποσα εσωτερικα προβληματα πρεπει να εχει καποιος για να αυτοπροβαλλεται τοσο πολυ;
    εχεις σκεφτει οτι προφανως εχει αποριφθει κι εχει πληγωθει και μ αυτο τον τροπο προσπαθει να προλαβει το να σκεφτεις αρνητικα για αυτην;

    κανενα βελουδικο δερμα, κανενα πτυχιο, δε σταματα την ανθρωπινη ανασφαλεια, η διαφορα ειναι οτι ο καθενας την εξωτερικευει με διαφορετικο τροπο

    καλη σου μερα αντριανα με το πολυ ωραιο χριστουγεννιατικο decor xo xo xo

    1. Τι ωραίο σχόλιο!! Εσωτερικά προβλήματα…απόρριψη…πληγές…προκατάληψη…
      όλα αυτά παίζουν, όλα αυτά μπορεί να τριγυρνούν στη σκέψη.

      Καληνύχτα γυμνή πατούσα:*) :* 🙂

  3. χαχα πόσο γέλασα στην τελευταία γραμμή. Κοίταξε σίγουρα πρέπει κανείς να έχει αυτοπεποίθηση αλλά πρέπει να υπάρχει και ένα μέτρο σε αυτό.
    Σίγουρα πρέπει να μιλάς και για εσένα σε μια παρέα αλλά όχι μόνο για σένα. Τόσα θέματα συζήτησης υπάρχουν. Δεν είναι σκοπός κανενός ανθρώπου να παίρνει προσωπική συνέντευξη απ’ τον άλλο.
    Άλλωστε αυτό που έκανε η Μ, δεν είναι σημάδι αυτοπεποίθησης, μάλλον το αντίθετο, αφού όταν έχεις το γνώθι αφήνεις τους άλλους να μιλάνε για εσένα, δεν μιλάς εσύ για εσένα.
    Καλή σου μέρα γλυκούλα μου. Φιλάκια πολλά.

    1. Χαίρομαι που γέλασες:):)
      Νομίζω ότι γενικά τα ακραία δεν είναι καλά και σε όλα πρέπει να υπάρχει μέτρο. Συμφωνώ ότι πρέπει να μιλάς και για σένα και φυσικά μέσα σε νορμάλ χρονικό πλαίσιο. Ανασφάλεια θα έλεγα ότι ήταν κι όχι τόσο αυτοπεποίθηση.
      *Όταν μιλούν οι άλλοι καλοπροαίρετα για σένα κι αυτά που λένε «στέκουν», είναι πραγματικά πολύ πολύ ωραίο!

      Καλό βράδυ DQ:):)
      Φιλια πολλαααααααααααααααα
      χχ

    1. με 3 λέξεις είπες τόσα πολλά…
      Από την άλλη όμως, σκέφτομαι που και που ότι μπορεί να μην είμαστε και τόσο «loser». Απλά κάνουμε αργάά και σταθεράά βήματα. Και εκτιμάται αυτό ξέρεις…ναι, ναι, υπάρχουν άτομα που εκτιμούν την επιλογή σου να δίνεσαι σιγά σιγά. Αρκεί κι εμείς να μη τους κάνουμε να βαρεθούν:)

      Καλό βράδυ ψιθύρισμα:*)

  4. Σημασία δεν έχει μόνο πως βλέπει ο καθένας τον εαυτό του αν είναι πιο έξυπνος-όμορφος απο τους άλλους αλλά και πως τον βλέπουν οι γύρω του! Όσο για την αυτοπροβολή που είπες, άσε τους άλλους να κάνουν αυτό το πράγμα και όχι εσυ! Όντως η τελευταία σειρά σου είναι όλα τα λεφτά!!!
    Καλημέρα…..!:)

    1. Μετά τις 5737 συζητήσεις που έχουμε κάνει γι’ αυτό το θέμα, ξέρεις τι κατάλαβα; Ότι αυτό ή το’ χεις, ή δεν το’ χεις… Σαφώς και βελτιώνεται, αλλά και πάλι, αυτός που μιλάει για τον εαυτό του θα συνεχίσει να μιλάει κι αυτός που είναι λιγομίλτος θα συνεχίσει με τη σιωπή του. Αν το δουλέψεις, από ένα σημείο και μετά η σιωπή μπορεί να σπάει πιο εύκολα και ο επιδειξίας να πατάει περισσότερο το φρένο, αλλά παρόλα αυτά θα διακρίνεται έντονα αυτό το χαρακτηριστικό τους.

  5. Νομίζω ότι θα συμφωνήσω με τους υπόλοιπους. Κάτι τέτοιου είδους «κομπλεξικές» συμπεριφορές υποδηλώνουν ότι έχει άλυτα θέματα. Συνήθως , όσο περίεργο και να σου φαίνεται, τέτοια άτομα έχουν πολύ χαμηλή αυτοπεποίθηση και προσπαθούν να επιβεβαιωθούν με όποιον τρόπο μπορούν κυρίως προβάλλοντας τον εαυτό τους και τις επιδόσεις τους.
    Επίσης λόγω της συμπεριφοράς τους απομακρύνουν τους άλλους, πράγμα που σημαίνει ότι εκτός του ότι οι προσωπικές τους σχέσεις είναι πολύ δύσκολες, ότι βιώνουν τη μοναξιά και την απόρριψη.
    Καλό ξημέρωμα Αντριάνα μου.

    1. «…άλυτα θέματα.» μου άρεσε αυτό:) Προβάλουν τον εαυτό και τις επιδόσεις, κι αν δεις συγκρίνονται πολύ συχνά με ανθρώπους που έχουν λιγότερες «βαλίτσες». Όσο για τις σχέσεις τους με τους άλλους, απομακρύνουν κι ενίοτε ξενερώνουν, που ναι, βιώνουν έντονα τη μοναξιά και την απόρριψη. Για κάποιους λογικά, για κάποιους άλλους παράλογα όλα αυτά…:)

      Καλημέρα Μελίτα:)
      χχχ

  6. Γινόμαστε πιο καλοί με το εμείς και όχι με το εγώ Αντριανα …κανένας δεν γράφει στο μέτωπο τι είναι από της πράξεις τον καταλαβαίνεις ,,,Άσε τους άλλους να μιλούν για σένα είναι καλύτερα..

    1. Ακριβώς!! Άργησα να καταλάβω την σπουδαιότητα της έννοιας του μαζί αλλά πλέον το κατάλαβα καλά. Κι όπως κάθε πράγμα, έχει και θετικά και αρνητικά. Είναι ωραίο να μιλάνε οι άλλοι για μας όταν εκείνα που λένε έχουν λογική και βάση, αλλά μερικές φορές αν πούμε κάτι (έστω και μικρό) για μας, δεν είναι τόόσο κακό όσο νόμιζα.

      Καλημερααααααααααα

  7. Είναι ταλέντο να μπορείς να διαφημίζεις τον εαυτό σου. Πέρα όμως από αυτό που σε ένα επαγγελματικό επίπεδο μπορεί να λειτουργήσει καλά, για σκέψου τι ανασφάλεια έχει κάποιος που απεγνωσμένα προσπαθεί να προωθήσει μια συγκεκριμένη εικόνα του εαυτού του.

    1. Ναι, το να μπορεί κάποιος να διαφημίζει τον εαυτό του στον επαγγελματικό του χώρο, μπορεί να χαρακτηριστεί και ως ταλέντο…ή να είναι και τρόπος επιβίωσης, εξαρτάται. Στις άλλες σχέσεις όμως, γιατί να το κάνει; Κρύβει αυτό που λες, ανασφάλεια και απεγνωσμένη προσπάθεια προώθησης του εαυτού.

      Καλημέρα:)

  8. Μόλις τελείωσες το μάθημα. Φεύγεις από το αμφιθέατρο με τη φίλη σου. Και βλέπεις την ανάπηρη συμφοιτήτρια σου, να περιμένει υπομονετικά πότε θα κλείσουν οι πόρτες του χαλασμένου ασανσέρ. Κοντινό πλάνο στα άπειρα σκαλιά μέχρι το ισόγειο. Στη συνέχεια, έχεις χάσει 5 χρόνια απ’ τη ζωή σου. Τέλος, ξεκολλάει το ασανσέρ και κατεβαίνει η κοπέλα μετά από 2 λεπτά (που εσένα σου φάνηκε αιώνας). Επιστρέφει η καρδιά στη θέση της.

    *Θα μου πεις…ότι οι ανάπηροι έχουν συνηθίσει αυτήν την πλευρά της χώρας.
    **Θα σου πω…ότι είναι πολύ πολύ άσχημο να βλέπεις κάτι τέτοιο και να μη μπορείς να κάνεις κάτι. Διότι ήταν αυτή και το καροτσάκι της, που ένα χέρι για να κρατηθεί, δεν φτάνει.

    Καληνύχτα…

  9. Καλήμερα…
    Μου αρέσει που στο τέλος των σχολίων σου, γράφεις ένα σχόλιο άσχετο προς το θέμα… είναι σαν να μιλάς στον εαυτό σου φωναχτά…
    Ναι μια «τέτοια» σκηνή που περιγράφεις, μας βάζει στο «πιτς φιτίλι» στη θέση μας…πάνε οι γκρίνιες, πάνε τα θέλω και τότε λέμε ευχαριστώ στη Ζωή!

    ΑΦιλάκι χαμογελαστό! 🙂

    1. Καλησπέρα μάγισσα;)
      διάβασα το σχόλιο σου και μου βγήκε ένα αυθόρμητο μεγάλο χαμόγελο.. είναι το «σχόλιο του τυχαίου περαστικού» όπως έχω ονομάσει. Αν κάποιος βρεθεί τυχαία στο blog μου ή μπει ξανά μετά από πολύ καιρό, διαβάζει μια σκέψη μου που μεσολάβησε μέχρι το επόμενο κείμενο που έχει δημοσιευτεί. Και ξέρεις, αυτά που γράφω εδώ κάτω, είναι λίίίγο πιο αυθόρμητα από ένα κείμενο που φέρει τίτλο «new post». Και μου αρέσει πολύ πολύ όταν διαδικτυακοί φίλοι ανακαλύπτουν κι αυτά μου τα λόγια στο κάτω μέρος της σελίδας.

      Σε φιλώ:*)

  10. Για μένα, τα λόγια που βγαίνουν από τις καρδιές, είναι αυτά που με τραβούν κοντά στους ανθρώπους!

    ΑΦιλάκια τρυφερά! 🙂

  11. Καλημέρα και απο μένα!δεν ξέρω αν θα μου απαντήσει κανείς γτ βλέπω ότι το post είναι πριν 1 χρόνο!!Δυστυχώς τον τελευταίο καιρό νιώθω έτσι ,παρακατιανή και looser ασε που κάποιος σε παρέα μου το’πε στα μούτρα όχι έτσι ακριβώς αλλά η σημασία αυτή ήταν, βέβαια τα πήρα και στο τέλος μου ζήτησε συγγνώμη αυτό για μένα όμως δεν είχε σημασία γτ με έκανε ήδη ρεζίλι και επιβεβαιώθηκε η miss Perfect της παρέας!!Με καπάκι ένα σκηνικό που έγινε τις προάλλες απο αλλη παρέα, βγήκαμε για ποτό και στο τέλος κάποιος μου πέταξε για καφέ την άλλη μέρα, είπα πάρε τηλ και θα δούμε!τεσπά τους είδα όλους την άλλη μέρα για καφέ χωρίς εμένα και καλά μου ζήτησαν συγγνωμη με μιά ψευτοδικαιολογία και έγω το έπαιξα αδιάφορη και cool αλλά απο μέσα πόσο looser δεν φαντάζεστε!!δεν ξέρω μπορεί να φταίω εγώ και να μην είμαι τόσο ενδιαφέρων χαρακτήρας, δυστυχώς όλα αυτά τα σκηνικά με έχουν επηρεάσει πολύ με αποτέλεσμα να κλείνομαι όλο και πιο πολύ στο εαυτό μου!!!το ξέρω δεν κολλάμε με όλους αλλά νιώθω ότι δεν κολλάω με κανέναν….

    1. Καλησπέρα καλησπέρα:)
      Εδώ είμαι και θα σου απαντήσω..
      Θα σου μιλήσω για κάτι δικό μου πάλι, που δεν ξέρω αν θα σε βοηθήσει αλλά το εύχομαι. Από τότε που μετακόμισα πίσω στην πόλη στην οποία γεννήθηκα μετά από σπουδές, οι φίλοι μου ήταν εξαφανισμένοι. Είχαν χαθεί, είχαν φτιάξει τη δική τους καθημερινότητα, που δυστυχώς ή ευτυχώς μετά το σχολείο δεν κρατήσαμε επαφές. Όταν λοιπόν γύρισα, η παρέα που βρήκα ήταν από την ξαδέρφη μου. Η παρέα της ξαδέρφης μου, λοιπόν, αποτελείται από φοιτητές Ιατρικής, Πολυτεχνείου, Πληροφορικής, με τους περισσότερους από αυτούς να είναι αριστούχοι. Αν έβρισκα αυτήν την παρέα σε μια ευάλωτη περίοδο της ζωής μου, θα με επηρέαζε υπέρ του δέοντος! Θα ένιωθα απλά ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ, αν σκεφτείς το γεγονός κιόλας ότι εγώ είμαι μια απλή νηπιαγωγός που δεν έχει καταφέρει να πάρει το πτυχίο της ακόμα και τρώγεται με ένα και μοναδικό μάθημα. Αν τρέξω λίγο πιο πίσω στα πρόσφατα σχεδόν τελειωμένα φοιτητικά μου χρόνια, θα δω ότι στο παρελθόν ένιωσα looser, μεγάλος κιόλας! Έψαχνα μονίμως να κάνω κάτι, να ασχοληθώ με κάτι που θα μου δώσει αξία -δηλαδή να νιώσω εγώ η ίδια ότι αξίζω κάτι. Οπότε αυτός ήταν ένας από τους λόγους που μπήκα στο χώρο της έρευνας. Με το να ανήκω σε αυτόν το χώρο (που οποιοσδήποτε μπορεί να αυτός) ένιωσα ότι κάνω εγώ κάτι που αξίζει. Από εκεί και πέρα ότι και να άκουγα απλά δεν με ένοιαζε. Δεν με ενδιέφερε αν ο Κώστας, η Μαρία, ή η Γιολάντα με έβλεπε σαν looser. Εγώ έκανα αυτό που ήθελα και ένιωθα πλήρης. Που παρατηρούσα ότι όσο πιο θετικά έβλεπα εγώ τον εαυτό μου, τόσο τον έβλεπαν και οι άλλοι. Όσο μιλούσα για την έρευνα μου και για όλα αυτά που διάβαζα (με μέτρο βέβαια χωρίς να θέλω να γίνω αντιπαθητική και εκνευριστική) τόσο οι άλλοι άλλαζαν την οτπική τους. Στη θέση της έρευνας μπορεί να είναι οτιδήποτε που σου αρέσει. Από το ένα γλυκό που έφτιαξες και πέτυχες, μέχρι το πόσο καλό παζάρι κάνεις με το ξενοδοχείο που έκλεισες για διακοπές.

      Κάθε άνθρωπος έχει τα θετικά και τα αρνητικά του στοιχεία, το θέμα είναι τι επιλέγουμε να προβάλλουμε προς τα έξω… και είμαι σίγουρη ότι έχεις πολλααα θετικά στοιχεία. Για κάνε ένα searching 😉

      Φιλια πολλα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s