Σημάδια χρόνου

Τα βάζω πάλι με το χρόνο, που με κοιτά με το απείθαρχό του βλέμμα απ’ τη γωνιά, και μου χαμογελάει πονηρά για όλα αυτά που μου επιφυλάσσει. Προσπαθώ να τον πιάσω! Να τον κρατήσω σφιχτά μέσα στα χέρια μου, να τον φέρω στα δικά μου μέτρα και σταθμά. Και να τον ράψω εκεί.

Να του μιλήσω για τη χρονιά που πέρασε, να του πω τα παράπονα μου και να τον αγκαλιάσω για όλα αυτά που μου ‘δωσε. Να μου μιλήσει για τα επόμενα και να τα συγκρίνω με τα προηγούμενα. Να μου δώσει κομμάτι του, για να σκεφτώ επιτέλους τι να ευχηθώ. Μου έδωσες πολλά χρόνε..μου έδωσες πάρα πολλά που ακόμα και τώρα στο τέλος σου, δεν ξέρω αν ήταν όλα αυτά για μένα. Με προβληματίζεις συνεχώς.

Μου πήγαινες κόντρα. Χώθηκες στον ύπνο μου. Μου έδωσες ευθύνες. Με πέταξες μπροστά σε άγνωστο κοινό και μίλησα επίσημα πρίμα βίστα, κατέρρευσες το σώμα μου και το γέμισες με μελανιές, μου έδωσε 25 νέα γυναικεία σώματα και μου είπες νευρικά «βγάλτα πέρα μόνη σου για το τι θα κάνεις». Με προστάτευσες κοντά σου και με έριξες με φόρα σε παγίδες, μεταμορφώνοντας αστραπιαία τη μορφή σου.

Εσύ, που από εκεί που μου χάριζες ασταμάτητα λεπτά ξεγνοιασιάς με φίλες, με έβαλες να τις βλέπω με αυστηρό χρονικό περιθώριο λούζοντάς με συνεχώς με το φόβο μη με αποκληρώσουν και τις χάσω. Δεν ξέφευγες λεπτό απ’ τη μανία σου να με ελέγχεις. Κουράζομαι όταν με ελέγχουν, αποσυντονίζομαι, τα χάνω. Κι όταν τα χάνω σού παραδίνομαι τελείως χωρίς να θέλω. Κι όταν κάνω πράγματα χωρίς να θέλω, νευριάζω.

243757398553135639_4EyqH8Tg_c

Σου προτείνω να παίξουμε μαζί και με κάνεις να γελάω. Δεν έχασες στιγμή το πείσμα σου για να βγάλεις με γεώτρηση τη φαντασία από μέσα μου. Μια χαρά δεν την είχα θάψει; Σου φώναξα να με αφήσεις ήσυχη και παρόλο που μου τσίριζες συνέχεια δυνατά ότι με μια έρευνα δεν αλλάζει ο κόσμος Αντριάνα, γκντουπ άλλους 5 τόμους βιβλιογραφίας about bodies, contact improvisation, dancing narratives, sex-gender, etc.

Η αγαπημένη μου με διαφορά...

Είναι πανέμορφο να βλέπεις να περνάνε τα λεπτά κι εσύ να χάνεσαι στους δρόμους. Είναι μαγικό να κυνηγάς εκείνα, ώστε να μη σου ξεφύγει η μέρα. Και στο τέλος να την ευχαριστείς που δεν σε αφήνει κουλουριασμένη κάτω από μια μοβ κουβέρτα. Ξύλινες αίθουσες χορού, φωτογράφοι, κεραμίστες, οργανοπαίκτες, ντοκιμαντερίστες, καποερίστες, ανάπηρα παιδιά, κακοποιημένα παιδιά-μελλοντικοί επαγγελματίες χορευτές, καμμένα κτήρια κατάληψης, χορούς με παιδιά Ρομά, διεθνής συνέδρια, ταξίδια, αντικείμενο φωτογράφισης, ποτά, σπίτια, parties, σπασμένα νεύρα, δικαίωση, απογοήτευση, βαφτίσεις, γεννητούρια, νέες φίλες, παλιοί που χάθηκαν…Και ναι, μόλις βρήκα τι θα σου ζητήσω! Θα σου ζητήσω φτερά!!!

Αυτό ακριβώς θέλω. Θέλω να μου δώσεις φτερά για τον ερχόμενο χρόνο ώστε να εκμηδενίζω αποστάσεις. Να σε κερδίζω συνεχώς όλο και περισσότερο αλλιώς κι αλλιώτικα γιατί αρχίζω να κολλάω άγρια μαζί σου. Ως και στοκ έχουμε φτιάξει σε περίπτωση που ξεμείνουμε από ιδέες! Να με τραβάς στο 5 και να σκαρφαλώνουμε μαζί στο 10. Από το τίποτα να φτιάχνουμε παράδεισους. Να αρπάζω όλα αυτά τα ερεθίσματα που μου χαρίζεις με την πρώτη ευκαιρία, γιατί όση γκρίνια κι αν σου βγάζω, δεν θέλω να σε αλλάξω.

Για τους υπόλοιπους δεν ξέρω τι να ευχηθώ, γιατί στον καθένα άλλα έχουν αξία. Αλλά επειδή μιλάμε μέσω αυτού του μπλογκ, ας ευχηθώ λοιπόν να αγαπήσουν τις σκέψεις τους, όποιες κι αν είναι και να σου υπενθυμίσω απλά, ότι η σκέψη αφορά κάθε σημείο, κάθε κύτταρο, κάθε περιοχή, του ανθρώπινου οργανισμού, που ενώ πηγάζει απ’ το μυαλό και δημιουργείται με τη βοήθεια της λογικής, στην πορεία παίρνει αλλιώτικες διαστάσεις.

νομίζω πως ναι...ε;

Σαν ένα τρελό αγόρι που με την καλημέρα του μοιράζεται και τον καφέ του. Μαζί σου...

ΥΓ: Σε μια εποχή παραλογισμού, που συνεχώς δοκιμάζονται οι αντοχές με την υπομονή, έρχεται το βράδυ..και πιο χαλαρή από οποιαδήποτε στιγμή της μέρας, βάζεις τραγούδι για ν’αφεθείς στον δικό του κόσμο. Συμφιλιώνεσαι με ό,τι προηγήθηκε και αφήνεσαι σιγά σιγά στην αγκαλιά του κρεβατιού σου, παρέα με την μοβ κουβέρτα ή Εκείνον. Και το πρωί τι; Δοκιμάζεις να παίξεις με μια καινούργια μέρα όπως απολαμβάνεις τον καυτό καφέ σου.

Φιλιά, Αντριάνα!

photos by: pinterest

Advertisements

11 thoughts on “Σημάδια χρόνου

    1. :)…Σ’ ευχαριστώ…:)
      Πραγματικά σε ευχαριστώ! Και ίσως εσύ να καταλαβαίνεις λίγο καλύτερα το παραπάνω κείμενο γιατί ήσουν παρούσα σε κάποια…
      Καλό μεσημέρι
      χχχ

    1. Απλά όλοι μας έχουμε πολλές πλευρές, που άλλοτε ξεδιπλώνουμε τη μία…άλλοτε την άλλη…άλλοτε ξεδιπλώνονται εκείνες με το ζόρι χωρίς τη συγκατάθεσή μας…
      Σ’ ευχαριστώ πολύ Ψιθύρισμα για τα λόγια σου, σ’ ευχαριστώ πολύ!
      Φιλιά πολλά!!

  1. Όμορφη η ανασκόπηση σου και το «μάλωμα» σου στον χρόνο. Εγώ θα σου ευχηθώ Αντριάνα μου το 2013 να σου φέρει αυτό που πραγματικά χρειάζεσαι για να χαμογελάς ευτυχισμένη. Πολλές εμπειρίες και όμορφες στιγμές που θα σε γεμίζουν και θα σε ικανοποιούν με τους δικούς σου όρους.
    Να έχεις μια όμορφη ημέρα. Φιλάκια πολλά.

    1. Μάλωμα για τα καλά! Όλο πάει να μου ξεφύγει κι όλο προσπαθώ να τον επαναφέρω στην τάξη. Άσχετα που εκείνος παριστάνει τον αδιάφορο σε ότι κι αν του λέω. Κι όσο για την ευχή, να σου ευχηθώ κι εγώ να αγαπήσεις τις σκέψεις σου…θα τις δεις με άλλο μάτι μετά.
      Φιλιά πολλά και καλή συνέχεια στη μέρα σου
      χχχ
      🙂

  2. εγώ σου εύχομαι «Επιμονή»
    για να καταφέρεις να συνεχίσεις να τσαμπουκαλεύεσαι με τον Χρόνο
    για να καταφέρεις να συνεχίσεις να πιστεύεις πως κάποτε μπορείς να Τον νικήσεις
    για να συνεχίσεις να ονειρεύεσαι ως δώρο ένα ζευγάρι φτερά
    για να μπορέσεις κάποια στιγμή, να μάθεις να πετάς με τα νέα σου φτερά.

    1. «Επιμονή»…ωραία λέξη!
      Τι όμορφο σχόλιο!
      Κάθε ευχή μετράει και μακάρι να πραγματοποιηθεί!
      …κι όσο για την τελευταία σου σειρά, με έβαλες σε σκέψεις..μπορούμε πάντα να χρησιμοποιούμε σωστά τα «πράγματα» που έχουμε;

      Καλό μεσημέρι και καλές γιορτές να έχουμε:):)

  3. Και εγώ με τη σειρά μου θα σου ευχηθώ υγεία, αγάπη , νότες ,μουσική και χορό (που ξέρω ότι λατρεύεις), και πολλές ευτυχισμένες στιγμές.
    Σε φιλώ γλυκά Αντριάνα μου.

    PS. Οι φίλες, όταν είναι πραγματικές φίλες, μπορεί να γκρινιάζουν που δεν τις βλέπεις συχνά και δεν περνάς αρκετό χρόνο μαζί τους , αλλά ποτέ μα ποτέ δε σε «αποκληρώνουν»,ειδικά αν ξέρουν πόσο πιεσμένη είσαι, οπότε μην αγχώνεσαι γι αυτό.

    1. Τρόπος επιβίωσης ο χορός Μελίτα:)
      Ναι, ισχύει…οι πραγματικές φίλες δεν σε αποκληρώνουν αλλά όταν είσαι κουρασμένη, βαλτωμένη, πεσμένη,… ίσως να φοβάσαι περισσότερο για πράγματα που σε άλλες περιπτώσεις δεν θα ανησυχούσες καν.

      Φιλιά πολλά :*)
      *Σ’ ευχαριστώ για τις ευχές;)

  4. Κείμενο που ξεκίνησα να γράφω και δεν βγήκε. Αρχείο του word που μόνο για σήμερα άνοιξε και έκλεισε 467 φορές. Μεθοδολογία έρευνας σου λέει μετά…και επί τις ευκαιρίας ας σου δώσω ένα κομμάτι του Durkheim: τα εξωτερικά γεγονότα συνίστανται σε τρόπους του δραν, του σκέπτεσθαι και του αισθάνεσθαι, εξωτερικούς σε σχέση με το άτομο και προικισμένους με μια δύναμη εξαναγκασμού, χάρη στην οποία του επιβάλλονται. Μη με ρωτάς πάνω σε τι το έλεγε αυτό…βρίσκομαι χαμένη σε λέξεις, θεωρίες και χρονοδιαγράμματα και αυτή τη στιγμή δεν θυμάμαι ούτε το όνομά μου. Κάποια στιγμή πρέπει να ετοιμάσω τα πράγματα μου για Χριστούγεννα που φέτος δεν έπιασα το πνεύμα τους καθόλου. Ας καθυστερήσουν λίγο αν γίνεται…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s