Λούπα

Κλείνεις τα μάτια. Ακούς. Τα χτυπήματα στο πιάνο μία συνεχόμενη γραμμή. Η φωνή της να τρέχει πατώντας πάνω στις νότες. Και κάπου εκεί, κοντά στην αρχή, δίνει ανατολίτικη γεύση με ραπ λεπτομέρεια και ρομποτική κίνηση στις εκφράσεις του προσώπου αλα Incarna. Στακάτο! Έχεις απορροφηθεί με το πως στακατάρει τις λέξεις(short, care, well, fight, ego, hood) και παρατηρείς ότι την ίδια έκφραση τη λέει με δύο εντελώς διαφορετικούς τρόπους «Oh no, never come back to me». Είναι από τα τραγούδια που δεν καταλαβαίνεις πότε τελειώνουν και το βάζεις ξανά και ξανά και ξανά ….

Δεν ακούς μελαγχολικά χτυπήματα πιάνου, ούτε μονότονα γρατσουνίσματα κιθάρας και ούτε πονοκέφαλος κλασσικής-προκλασσικής μουσικής. Συνδυασμός. Συνδυασμός τέχνης. Συνδυασμός οργάνων. Πληκτροφόρα, έγχορδα, πνευστά, κρουστά…έχεις την εντύπωση ότι σε κάποια στιγμή πιάνει το αφτί σου τριγώνου(μπορεί και μεταλλόφωνο, δεν ξέρω). Πολλά διαφορετικά ρεύματα μαζί. Και δεν βλέπεις το βίντεο κλιπ. Όχι, όχι, δεν το βλέπεις. Το φαντάζεσαι. Αυτό χορεύεται αυτοσχεδιαστικά. Βλακεία είπα. Όλα χορεύονται αυτοσχεδιαστικά. Άνοιγμα χεριών, χτύπημα γονάτων στο πάτωμα, πατούσες στο αέρα, τα χέρια σου ψηλά ανοιχτά σε ανάποδο άλφα, με το κορμό να στέκεται καλά στα πόδια του και να δίνεις προς τα έξω δυνατή ενέργεια. Να ξεγλιστράς χορεύονται ανάμεσα σε άλλες παρουσίες. Μελαχρινή ομορφιά, αέρινα κοστούμια που βοηθούν την κίνηση δείχνοντας τις ευθείες του κορμιού. Θέλεις μαντήλια, ανατολίτικη κίνηση από τη μέση και κάτω. Ακινησίες με αυστηρά κοψίματα της τέχνης του 20ου αιώνα.

Το βλέπεις το βίντεο. Σχεδόν καμία σχέση με αυτό που φαντάστηκες. Ξανθιά ομορφιά. Μόνο γυναικεία σώματα σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Όχι αυτοσχεδιαστικό αλλά μπαλέτο και σύγχρονο. Αγαπημένες πουέντ, δύσκολα ανοίγματα και ξέρεις πολύ καλά ότι η συγκεκριμένη κίνηση στα 0:40 δευτερόλεπτο είναι πολύ πιο δύσκολη απ’ όσο δείχνει, διότι θέλει σωστά και κυκλικά γυμνασμένη κοιλιακή χώρα. Γκόθικ ύφος. Ροζ βάσεις. Αντίθεση. Συγχρονισμός. Ένταση. Επίθεση. Απότομα κοψίματα. Γραμμικά σχήματα. Αρκετός αισθησιασμός. Αυστηρά στοιχισμένα σώματα. Συμμετρία ως προς φωτεινό άξονα. Τίναγμα. ΠΑΥΣΗ. Και μετά το ενάμιση λεπτό έχεις φύγει για τα καλά μαζί του. Δεν βλέπεις ούτε κίνηση, δεν εστιάζεις ούτε σε μουσικές αρχές και δεν καταλαβαίνεις αν αυτό που ζεις είναι η αληθινή πραγματικότητα ή αυτή μιας ανώτερης στιβάδας. Και…repeat.

https://www.youtube.com/watch?v=PQDK6x1i8jY

Καλημέρα και καλή εβδομάδα:)

Φιλιά, Αντριάνα!

Advertisements

13 comments

  1. Δικαίως απ’ το τέλος του 2012 ακούγεται στα ραδιόφωνα συνέχεια. Συνδυάζει πολλές μελωδίες κάνοντας τον ήχο του μοναδικό. Προσωπικά το έχω βάλει ήχο κλήσης. Και το πιο αστείο είναι που στο τέλος της ακρόασης κάθε ραδιοφωνικός παραγωγός λέει το όνομα του συγκροτήματος διαφορετικά χαχα
    Καλή σου μέρα και καλή εβδομάδα Αντριανάκι μου!! Μάκια.

    1. όσες φορές το άκουσα στο ραδιόφωνο δεν είπαν όνομα, οπότε να έχω το νου μου μήπως πουν και το ακούσω :p
      από τη μία είναι καλό που παίζει συχνά αλλά από την άλλη γίνεται βαρετό στα αφτιά των ακροατών και κρίμα για τόσο καλά τραγούδια.
      Καλημέρα(ή και καληνύχτα) DQ:)
      φιλιαααα

  2. Yes!
    Αισθησιασμός συνέχεια… μου αρέσει, με βρίσκει σύμφωνη, για μένα η αισθητική, όποια μορφή και να έχει είναι θέμα ηθικής… χμ! πότε θα δε δούμε να χορεύεις;
    Το κομμάτι και αυτό, απολύτως του γούστου μου! 😉

    ΑΦιλάκια ενάλαφρα χορεύουν… χαχα! :)))))))))))))))))

    1. ακριβώς αυτό αγαπημένη άιναφετς! Ο αισθησιασμός δείχνει ηθική και συγκεκριμένα στο χορό απέχει από το σεξουαλισμό. Βέβαια είναι μια πολύ μικρή γραμμή που ξεχωρίζει τον αισθησιασμό από τον σεξουαλισμό αλλά άλλο το ένα και άλλο το άλλο. Χαίρομαι που σου άρεσε και πέτυχα το γούστο σου.
      Φιλιά πολλά και καλό βράδυ ή καλημέρα χχχ
      *μα να τα πάρω στα χέρια μου πρώτα…:):)

  3. διάβασα με προσοχή το κείμενό σου (google-αρα και δυό-τρεις ορολογίες).
    Αυτό που είδα, εκτός από την υπέροχη παρουσίαση που έκανες για το συγκεκριμένο μουσικό κομμάτι,
    ήταν οτι τελικά,
    αν με κάποιο μαγικό τρόπο, καταργούνταν η βαρύτητα, τα όρια αντοχής των αρθρώσεων, των μυών και των συνδέσμων
    κι αν με κάποιο τρόπο το σκίρτημα που νιώθουν μέσα τους ,όταν ακούν ένα τέτοιο μουσικό κομμάτι, γινόταν καθαρή ενέργεια…
    οι επαγγελματίες χορευτές-χορεύτριες, θα ήταν φωτεινές φιγούρες που ,με χάρη, θα στροβιλίζονταν ακατάπαυστα στο στερέωμα.
    Σε θαυμάζω που εξασκείς αυτή την τέχνη. Είναι ίσως η μοναδική που απαιτεί τόσες πολλές απίστευτες θυσίες και τόσο πολύ πόνο.
    Καλό βράδυ

    1. χμμ…κοίτα, αυτή τη στιγμή έχω μπροστά μου ένα βαζάκι μερέντας και του υπενθυμίζω συνεχώς με απειλητικό ύφος ότι σε λίγες μέρες θα το έχω φάει όλο, σκηνικό που είχα πολλουυυυς μήνες να το επαναλάβω. Όπως φυσικά και κάτι ανάλογο που έγινε τα χριστούγεννα με σπιτικες τηγανιτές πατάτες. Ο χορός είναι μια τέχνη που απαιτεί πειθαρχία, πρέπει να πειθαρχήσεις το σωμα και το νου να είναι τη συγκεκριμένη στιγμή εκεί ακριβώς που πρέπει να είναι. Επειδή έχω κάνει παράλληλα με το χορό και κολύμβηση, έχω να σου πω ότι όσα χιλιόμετρα κι αν έκανα μέσα στις πισίνες έβγαινα απο το νερό αλώβητη, ε από τις άτιμες αίθουσες χορού πάντα με καινούργιες μελανιές. Έχει και θυσίες και πόνους, εξίσου δύσκολα και τα δύο αλλά με μεγάλη απόλαυση όταν βλέπεις το αποτέλεσμα σου. Κάθε καινούργια παράσταση που δίνεις, είναι σαν να βλέπεις πεταλούδες….καρδούλες….αστεράκια, κοκκινα, κίτρινα, μπλε…ειδικα στο χειροκρότημα. Το αρνητικό με το χορό στην Ελλάδα είναι ότι δύσκολα και καθυστερημένα αναγνωρίζεται και κατά επέκταση εκτιμάται.
      Σε ευχαριστώ για τα λόγια σου, πραγματικά το εκτιμώ, αν και σε σχέση με άλλους ανθρώπους δεν έχω κάνει και κάτι πολύ σπουδαίο:)
      Καληνύχτα και καλό ξημέρωμα 🙂

  4. Αν σου πω ότι διαβάζοντας το κείμενο και ακούγοντας το τραγούδι σε φαντάστηκα να το χορεύεις κάνοντας άλλοτε αέρινες κινήσεις που σε έκαναν να μοιάζεις με ξωτικό βγαλμένο από τα παραμύθια και άλλοτε κοφτές και γρήγορες κινήσεις σαν μια τσιγγάνα που χορεύει γύρω από τη φωτιά.Καλό βράδυ Αντριανάκι!

    1. μ’άρεσε αυτό που είπες:) Αλήθεια μου άρεσε, ναι ναι!! Έχω την εντύπωση ότι σε αυτόν τον πλανήτη που ονομάζεται Γη, έχουμε κάποιες πολύ όμορφες τσιγγάνες οι οποίες χορεύουν άψογα, τιμή μου γι’ αυτήν την παρομοίωση…:):)

    1. άρωμα με εσάνς βανίλιας και σανταλόξυλου… σε μπουκάλι διάφανο, λιτό, με αυστηρές γραμμές, όπως η burberry brit. Ε; Ναι!
      :Χ (πολύ πολύ μεγάλο μεγάλο φιλί)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s