Είμαι σε κατάσταση…*

Έχεις μπροστά σου 8 βιβλία ανοιγμένα, 5 άρθρα σε ξεχωριστά ταμπ, 3 πιντιεφ ελαχιστοποιημένα και 1 γουορντ με δικές σου σημειώσεις σε μικρή διάσταση. Χώρια τα χιλιάδες κίτρινα ποστΙτ κολλημένα σε τοίχους. Και μέσα σε όλο αυτό το αχούρι, μόλις κατάλαβες από που πρέπει να ξεκινήσεις το διάβασμα. Την ίδια στιγμή ακριβώς που το woofer της γειτόνισσας σε ενημερώνει ότι στην πολυκατοικία θα ακολουθήσει πάρτι. Γελάς…το ξέρω ότι γελάς κι ο ήχος του γέλιου σου έχει φτάσει ήδη στα αυτιά μου, αλλά σε πληροφορώ ότι δεν είναι καθόλου αστείο. Μα καθόλου όμως. Γιατί πρέπει να ακούσεις όλα τα τραγούδια του Παντελίδη…της Φουρέιρα…του David Guetta…του Κιάμου…τη μέρα που η συγκέντρωση σου αναδιοργανώθηκε;

Και μπορώ να παραδεχτώ πως έχει δόση ενδιαφέροντος αυτά που διαβάζεις  για το ανθρώπινο σώμα να τα ακούς να διαδραματίζονται στον επάνω όροφο, ακόμα κι αν τα σώματα φοράνε γόβες με φορέματα κι όχι Nike με φόρμες. Αλλά σήμερα; Γιατί σήμερα; Φοιτητής και Σάββατο; Από πότε πάνε αυτά παρέα; Να πεις ότι έχεις και κανένα μπουκάλι στο σπίτι, να φωνάξεις μια παρέα να πάει «στα κομμάτια». Αλλά τη στιγμή που καταλαβαίνεις πώς πρέπει να χειριστείς όλη αυτή τη βιβλιογραφία; Γιατί; Ας μην αναφερθώ κιόλας στα μηνύματα που σκάνε στο κινητό σου έχοντας βάλει στόχο να σε ξεμυαλίσουν για το Pixi και το  Να’ ρθω μαζί σου; (έλα plz πρέπει να το δεις, πρέπει πρέπει πρέπει, αγαπώ Αλεξάνδρα Κ*, δες το δες το δες το)

tumblr_mcmgw5y5iS1qkvqr4o1_500

Βέβαια, πριν αρκετούς μήνες…ήμουν στην -περίπου- αντίθετη θέση, με τη δική μου παρέα να κάνει φασαρία στη γειτονιά, που λεπτομέρειες για εκείνη τη νύχτα γράφω εδώ. Κι τώρα που διάβασα και ξανά διάβασα εκείνα τα λόγια που έγραφα τότε…το φιλοσόφησα αλλιώς κι αλλιώτικα το ΤζάμπαΠρογραμματισμένοΣαββατόβραδο. Το δικαιολόγησα λίγο. Τι φταίει η γειτόνισσα που εγώ έχω ένα τόνο μαζεμένο διάβασμα και τρέχω να το τελειώσω; Και τι πειράζει που ο διάδρομος μυρίζει 56372 διαφορετικά ήδη καπνού; Και τί σημασία έχει που δεν κοιμήθηκα στην ώρα μου αλλά αντιθέτως κάθομαι στις 5 το πρωί να σου μιλώ στο μπλογκ; Θα διαβάσω την επόμενη και θα κρατήσουμε όλη μέρα τα παράθυρα του διαδρόμου ανοιχτά να ξεμυρίσει. Εκείνοι φταίνε που λόγω χορού δεν μπορώ να πίνω όπως έπινα; Δεν φταίνε…:) Εξάλλου για πόσο καιρό θα είσαι φοιτητής; Κι αν δεν κάνεις κάποια πράγματα τώρα, πότε θα τα κάνεις; Κι εγώ στο δεύτερο έτος πάρτι δεν άφηνα χωρίς ένα πέρασμα. Είδες φίλη μου…όλοι τα ίδια κάνουμε πάνω κάτω…απλά μερικές φορές τα ξεχνάμε.

 

ΥΓ: *…εκτάκτου ανάγκης, μέσα σε μια φάση τραγική….(τσιμπάς και μια πιρουνιά μαρούλι για να έρθεις στα κέφια)!

*…δεν με νοιάζει τι έγινε, δε με νοιάζει ποιος έφταιξε..κι αν στη μοίρα της σφαίρας σου η καρδιά μου δεν έσκυψε…(τώρα πίνεις και λίγο νερό)!

*…παραμυθιάζομαι ξέρω πολύ καλά τι θα συμβεί κι ούτε που νοιάζομαι θέλω μαζί να μας βρει το πρωί…..(τώρα ξελύνεις και τα μαλλιά σου για να νιώσεις λίγο club-κατάσταση)!

*…σ’ έχω ερωτευτεί, σ’ έχω ερωτευτεί, σ’ ότι έχω σκεφτεί ότι έχω ονειρευτεί, σ΄εχω ερωτευτεί…(μήπως να τσακίσεις και το παγωτό που υπάρχει στην κατάψυξη;)!

ΥΓ2: Τι θα έλεγες να μου έβαζες ένα τραγούδι στα σχόλια; Κάποιο ξένο;! Κάποιο έντεχνο;! Κάποιο ροκ;! Έστω και λίγο μεταλ…

ΥΓ3: Α, και όποιος έχει περάσει κάτω από την πολυκατοικία τραγουδάει το τραγούδι που ακούγεται…Καμένη.κατάσταση.σου.λέω.θαυμαστικό.

 

Καλημέρα:)

 Φιλιά, Αντριάνα!

Advertisements

25 thoughts on “Είμαι σε κατάσταση…*

  1. Καλημέρα αντριανα! Είναι δύσκολο να πρεπει να διαβάσεις και να έχεις πολλά μάλιστα και να ακούς απο γείτονα οτι εχει πάρτυ γιατι απλα εκείνη ώρα θέλεις να παρατησεις και να σηκώθεις να φύγεις. Σε όλους εχει συμβεί παρόμοιο πράγμα στην φοιτητική ζωή. Εκει μπαίνει ο σωστός εαυτός του καθενός και του λέει πρεπει να διαβάσεις και ο αναποδος εαυτός που λέει ( σιγα δεν τρέχει κάτι μπορείς να διαβάσεις και αυριο ) δύσκολη απόφαση δεν νομίζεις; )
    Οσο για το τραγούδι που ζητησες εγω προτείνω αυτο
    http://www.youtube.com/hkar2481

    Φιλία

    1. Καλημέρα Χομπ.
      Ισχύει… κάτι τέτοιες στιγμές θέλεις να βγεις κι εσύ αλλά σκέφτεσαι: Αν βγεις θα πιείς, αν πιεις θα σηκωθείς την επόμενη το μεσημέρι κομμάτια, κι αν είσαι κομμάτια θα φύγει άλλη μια μέρα στον αέρα.
      Omg! Πώς μίλησα έτσι….σαν να μεγάλωσα απότωμα. Καθόλου Like.
      *Το τραγούδι 404. Θα μου δώσεις ένα άλλο; 🙂

      Καλημερααα χΧ

  2. Καλησπέρα Αντριανάκι μου , αχ μου έχει συμβεί ουκ ολίγες φορές όταν ήμουν φοιτήτρια και ειδικά όταν είχα εξεταστική ή κάποιο τεστ (λες και το μυρίζονταν πάντα!) . Συνήθως το υπέμενα αντιδρώντας ψύχραιμα ( όταν ο γείτονας σου κάνει πάρτι το οποίο τελειώνει στις 5 η ώρα το πρωί , εσύ παίρνεις στις 6 η ώρα τηλέφωνο και του λες πόσο πολύ σου άρεσαν τα τραγούδια που έβαζε! ) ή όταν το μάθημα ήταν πάρα πολύ σημαντικό και ήξερα ότι θα υπήρχε τέτοιο νταβαντούρι , πήγαινα σε μια φίλη να διαβάσω-κοιμηθώ.
    Χμμμ μιας και έβαλες Μποφίλιου θα ακολουθήσω το ρεύμα και θα βάλω ένα πολύ πολύ αγαπημένο μου , δικό της:

    Σε φιλώ!

    1. γέλασα πολύ με τις παρενθέσεις 😀 😀 😀
      να σου πω την αλήθεια είναι η πρώτη φορά που άκουσα τόσο μεγάλη φασαρία από παρτι σε πολυκατοικία και ο κόσμος πρέπει να στεκόταν μέχρι το διάδρομο διότι άκουγα καθαρά ομιλίες.
      Εντωμεταξύ, όταν έφυγε από την πολυκατοικία ο ένας και μοναδικός μη φοιτητής, ήταν σαν πάτησαν όλοι το κουμπί και έκαναν το ένα πάρτι μετά το άλλο. Φάση έχει όταν το σκέφτεσαι μετά από καιρό τη στιγμή που διαδραματίζεται δεν σου αρέσει….:)

      Καληνύχτα Μελίτα
      Φιλιααααα

  3. χαχαχαχα..ηθελα να ημουν εκει να σε αντικρισω.υπομονη εγω εχω διπλα μου φοιτητη που παιζει τρομπονι….και σε καθημερινη βαση…απλα νευριαζω και βαζω τερμα αυτο.. .http://youtu.be/Dag1UH-6qDc

    1. τρομπόνι; WowWw…. ωραίο είναι, δεν το ακούς συχνά:)
      εμένα δίπλα παίζει όλη μέρα ηλεκτρική κιθάρα, οπότε μπορείς να φανταστείς πόση κιθάρα έχω ακούσει..καλή είναι όμως, εκφραστική. Στο παλιό μου σπίτι ακουγα από την απέναντι πιάνο, που όσα χρόνια κι αν ασχολήθηκα μαζί του, μερικές φορές με επηρεάζει αρνητικά η τόση μελαγχολία.
      *σ’ ευχαριστώ και για το τραγούδι

      φιλια! 🙂

      1. ενθουσιασμος με το τρομπονι.παλι καλα που σε περιοδο εξετασεων το αφησε για λιγο…τι να κανεις.αυτα εχουν οι πολυκατοικιες.μηπως ηρθε η ωρα να μαθουμε και εμεις καποιο μουσικο οργανο….θα προτιμουσα βιολιι….:PPP

  4. Πριν μερικούς μήνες…τον Ιούνιο όπως βλέπω τώρα, είχα γράψει αυτό το κείμενο:
    https://loveyourthoughts.wordpress.com/2012/06/06/%CF%84%CE%BF-%CF%87%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%BF%CE%BA%CF%81%CF%8C%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1/

    Που το θυμήθηκα διαβάζοντας αυτό: lifo.gr/lifoland/you-send-it/21773

    Είναι δύο παρόμοια θέματα σε διαφορετικό ηλικιακό φάσμα. Αλλιώς μιλούν οι 30+- και αλλιώς οι 20+-. Και οι δύο δεκαετίες όμως, βγάζουν παρόμοια μουντάδα, προσεγγίζουν με τον ίδιο τρόπο την κατάσταση κι ας έχουν οι μεν περισσότερες ελπίδες από τους δε λόγω του ότι οι πρώτοι πρόλαβαν να ζήσουν αρκετά χρόνια χωρίς κρίση. Επιπλέον, όσους φίλους/φίλες έχω κάνει από τη γενιά των ’80s έχω να λέω για αυτούς μόνο τα καλύτερα. Γενιά που εξακολουθώ να βρίσκω ενδιαφέρον και ποιότητα, λούζεται όλα αυτά για τα οποία δεν ευθύνεται, μάχεται να διεκδικήσει για το δικό της το καλό αλλά και για να τα βρούμε λίγο πιο στρωμένα τα πράγματα εμείς που ακολουθούμε. Μερικά ογδοντάρια εξακολουθούν να έχουν ελπίδες κι ας μην τις εκφράζουν όπως παλιά…κι εσύ που ακολουθείς μερικές φορές έχεις την ανάγκη να τις ακούσεις.

    1. Αντριανα συμφωνώ απόλυτα με την απάντηση σου! Ειδικά αυτη η γενιά που που αναφέρεις όντως προσπαθεί να στρώσει τα πράγματα και για τους ίδιους αλλα και για αυτούς που θα ακολουθήσουν.ισως να ειμαι και εγω ένας απο αυτήν την γενιά που προσπαθεί. Γιατι αν πάρει ο καθένας την απόφαση να φύγει απο την χώρα μας τότε δεν θα μείνει κανένας μα κανένας. Απλα ειλικρινά προσπαθούμε για το καλύτερο!! Ο χρόνος όμως στο τέλος θα δείξει κατα πόσο πήραμε την σωστή απόφαση!

      1. προσπαθεί για πράγματα τα οποία δεν ευθύνεται! Αυτό είναι που χτυπάει περισσότερο. Και είναι μια γενια που με άλλα δεδομένα ξεκίνησε να βγαίνει στον κόσμο και με άλλα προχωράει. Είναι αυτή που χρειάζεται να κάνει τις μεγαλύτερες αλλαγές για να προσαρμοστεί, διότι αυτή του 20+ κατά κάποιον τρόπο ακόμα μεγαλώνει και μεγαλώνει μέσα σε Κρίσης Δεδομένα. 🙂

    1. αυτό το τραγούδι το κρατάω να το ακούσω το βράδυ:)
      Ευχήσου να πιάσει για το επόμενο εξάμηνο:):)

      Καλημεραααααααααααααααα
      χΧχΧ

  5. όλοι τα ίδια κάνουμε πάνω κάτω…απλά μερικές φορές τα ξεχνάμε.
    Πάρτι που να μην έχει έρθει η αστυνομία να σε σταματήσει ,και χωρίς πατημασιές στο ταβάνι δεν είναι φοιτητικό πάρτι καλή μου θέλει επανάληψη ..Μακια σου ,γελάς ναι..Κανε όποια γλυκιά τρέλα έχεις στο μυαλό γιατί θα μετράς αργότερα τι δεν έκανες ,Καρατσεκαρισμένο αυτό. τα έκανα ολα ναι ολα ..Μονό αυτό στο σπίτι που είχαμε για γιάφκα δεν έμπαινες με κλειδί έβαζες το πάσο στην χαραμάδα και άνοιγε η πόρτα …Στην πόλη μου όλα αυτά .. να πηγαίνεις εκδρομή και να μένεις από βενζίνη και λεφτά και σε όλη την διαδρομή να έχεις με τη ζώνη δεμένη την μηχανή στον άλλον που είχε βενζίνη τελικά να μένει και αυτός και να την φέρνεις με τα πόδια χιλιόμετρα,( έτσι εξηγείται που με αρεσει το περπάτημα)..

    1. Ναι, ναι θα συμφωνήσω, θέλει επανάληψη!!!
      Έχω κάνει περισσότερες από αυτές που φανταζόμουν ότι θα έκανα όμως ακόμα κολλάω να γράψω κάτι για αυτές στο blog, κάτσε να πάρω το πτυχίο πρώτα και μετά θα αναφερθώ….

      *Κι όσο για το περπάτημα, έχω περπατήσειει…..χιλιόμετρα και χιλιόμετρα!!!

      Καλημέρα Δημήτρη 🙂

  6. θα ρθω να σε κλέψω μια βραδιά, θα σταματήσω το χρόνο να μην μου κουραστείς και η ζωή θα έχει νόημα μεθυστικό, θα χορεύουμε με σφηνάκια τεκίλα στο χέρι και θα ξυπνήσεις γεμάτη ευφορία. Καλημέρα!

    1. Μου αρέσει ο Μπαλάφας! Αλήθεια μου αρέσει!! Μου βγάζει κάτι το ζεστο η φωνή του και έχει ιδιαίτερο στυλ. Και στο Ράδιο Αρβύλα που είχε εμφανιστεί κι εκεί μου άρεσε.

      Καλημέρα Ψιθύρισμα!!
      χχχ

    1. Καλα ντε…μη με φας κιόλας! Στο σπίτι μου έγινε το πάρτι;;
      Για 3 βδομάδες αρνάκι του Θεού ήμουν…

      Κι όσο για την Μποφίλιου, την προτιμώ από Vegas. τυχαίο το παράδειγμα….

      Καλημέρα μίστερ Ανάποδος :*)

    1. Δεν το ήξερα…. ωραία, θα ακούσω κι άλλα από αυτήν:)

      Καλημέρα DQ
      χχχχ
      🙂

      ΥΓ: περίεργη φάση ε; Μου είναι γνωστά τα σκηνικά της…

  7. Kαλησπέρα Αντριάνα….καλό κουράγιο….

    Σου αφιερώνω τους δρόμους του Παρισιού….είναι το κομάτι που άκουσε ο γιός μου και άρχισε να μαθαίνε ηλεκτρική κιθάρα….σήμερα το παίζει αρκετά καλά μάλιστα…..

    1. έχεις χέρι «τσιμπητό» ε; 🙂 🙂 🙂
      Πολύ καλή επιλογή να μου δώσεις αυτό το τραγούδι…μα πολύ καλή επιλογή!!
      Το άκουγα με τον μπαμπά μου στο αυτοκίνητο όταν ήμουν πολύύ μικρή. Τώρα βέβαια σειρά μου να το ζητήσω αλλά εκείνος το βαρέθηκε, ενώ είναι τόσο ωραία εκτέλεση αυτή!

      Καλημέρα Χρηχα:)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s