Μουτζουρωμένη Σβούρα.

Κλείνω πίσω μου την πόρτα και αφήνω δίπλα στην είσοδο τη μαύρη μικρή βαλίτσα μου. Είναι γεμάτη από ρούχα, αξεσουάρ, φορτιστές, αναμνήσεις κι ότι άλλο μπορεί περιέχει μια γυναικεία βαλίτσα και πάω προς το μπάνιο ν’ αφήσω το νερό να τρέξει. Να πάει κόντρα στην θερμοκρασία του καιρού και να θολώσει ο καθρέφτης. Να παραμεριστεί η άσχημη οσμή της υγρασίας και να μυρίσει ο χώρος γάλα αμυγδάλου και βανίλια με βατόμουρο και κάθομαι στο πάτωμα. Κάπου εδώ μετράω αναμνήσεις, από αυτές που κέρδισα την τελευταία εβδομάδα.

tumblr_mho88bbEcM1rowuqgo1_500

Τις κόβω ασύμμετρα, τις κολλάω σε καψαλισμένα μπεζ χαρτιά και τις κάνω κολλάζ στον τοίχο, δίπλα στις προηγούμενες, δίπλα στις επόμενες. Και συνεχίζει να γεμίζει ο λευκός τοίχος με χρώματα, χαμόγελα, αυθόρμητισμό και ομορφιά αλλιώς κι αλλιώτικη, που μετακομίζοντας σε λίγους μήνες από εδώ, θα πρέπει να βρω κουτί να τα τοποθετήσω. Και τώρα βολεύομαι πάνω στο χαλί ενώ τριγύρω μου υπάρχουν σκόρπια βιβλία, περιοδικά, στυλό, ένα μεγάλο κόκκινο μαξιλάρι και ένα λαπτοπ να φωτίζει λίγο πιο πέρα φορτώνοντας emails(#τελείωςφοιτητοκατάσταση). Παίρνω ένα κίτρινο αυτοκόλλητο χαρτάκι, που για να μην απογοητευτώ, γράφω όσο κατάφερα να κάνω τις μέρες πριν και σ’ ένα άλλο λέξεις κλειδιά γι’ αυτά που θέλω να σου πω σε κείμενα επόμενα(#ποσηοργανωσηπια). Και μετά βλέπω τις επιλογές που έχω μπροστά μου για τους επόμενους μήνες, τα επόμενα ενδεχόμενα, βήματα, ευκαιρίες και τέλος αποφάσεις. Και φοβάμαι! Για τα καλά!! Και προσπαθώ να κάνω και τον φόβο φίλο αλλά εκείνος ούτε να με δει. Με ελέγχει μαζί με τον χρόνο και αποσυντονίζομαι, με αποτέλεσμα να θέλω να χωθώ κάτω από την μωβ κουβέρτα (#γνωστήπλέον). Να εξαφανιστώ από το φως και να με αγκαλιάσει το σκοτάδι, χωρίς να φωνάζουν -οι καταστάσεις ντε- εμένα να αποφασίσω για δικά μου πράγματα. Και δεν ξέρω τι θέλω! Που να πάω, τι να κοιτάξω, τι να μάθω, τι να σκεφτώ πριν μάθω και το κυριότερο..σε τι να βασιστώ(#όλαμπάχαλοφέτος). Ακόμα και τα άρθρα μου αλλόκοτα είναι. 

tumblr_mhfzcgs8nP1qlp5qwo1_500

Μετράω ώρες, μέρες, βδομάδες, μήνες, μέχρι να μπω σε τάξη και δεν ξέρω πώς θα βγω(#ούτετοπότε). Και κάποια στιγμή αναρωτιέσαι, για το τι έκανες τελικά και έφτασες ως εδώ. Όχι απλά στο σήμερα αλλά στο τώρα, σ’ αυτό ακριβώς το λεπτό που μόλις πέρασε. Και βάζεις κάτω τις επιλογές που ήδη έκανες και τις μετράς, τις αξιολογείς(#πόνεσετοδεύτερο). Βλέπεις ποιές ήταν πραγματικά δικές σου και ποιές όχι, ποιές πιέστηκες να πάρεις και σε ποιές έτρεξες με φόρα και περιέργεια μικρού παιδιού ν’ αρπάξεις. Ποιές μετάνιωσες και δεν μπόρεσες ν’ αλλάξεις και σε ποιές έχασες απλά το χρόνο σου. Και προσπαθείς να πάρεις τα λάθη σου για να επενδύσεις πάνω σε αυτά ώστε να δεις τα πράγματα αλλιώς. Να σε κατευθύνουν οι καταστάσεις στις σωστές επιλογές κι αν δεν το κάνουν εκείνες, να …… (#συμπλήρωεσύεγώδενξέρω). Και έχω πίσω μου μια χορευτική ομάδα, που πάω να την αφήσω;

ΥΓ1: Τριγυρνώ μέσα σε πανεπιστήμια και παρατηρώ ανθρώπους(#κάντο!). Τους βλέπω πώς περπατούν, πώς κάθονται, τί κοιτούν, τί θέλουν, τί ψάχνουν και τί περιμένουν. Συζητήσεις με πρωτοετείς, μεταπτυχιακούς, κατατακτήριους και με αυτούς που επέλεξαν συνειδητά να μη σπουδάσουν (#αλλιώτικαδεδομένα). Και σαν soundtrack στο πλάνο μου, παίζει αυτό. Μη με ρωτάς τι μορφή έχει ο δρόμος μου…δεν ξέρω, αυτό ψάχνω να ορίσω. Σίγουρα πάντως περιέχει δόση έντασης.

tumblr_mfcb9iTh6o1qz4d4bo1_400

ΥΓ2: Και θαυμάζω τους ανθρώπους που ξέρουν από νωρίς ακριβώς τι θέλουν, και προσπαθούν έστω και με τα λίγα να το πετύχουν. Αλλά από την άλλη είμαστε όλοι εμείς, που απλά δεν ξέρουμε.

ΥΓ3: Τώρα κάθομαι στο χαλί αυτή τη φορά, αγκαλιά με την αγαπημένη μου ζακέτα να διαβάζω emails. Σύντομες συζητήσεις και εκτενείς, απρόβλεπτες εξελίξεις μέσα σε κουβέντες και λόγια που με πιάνουν απροετοίμαστη. Καινούργιες φωτογραφίες από προηγούμενες στιγμέςΚαι σκάει ένα ακόμα από εκείνη, που ξέρει την δεύτερη αγαπημένη μου παιδική ταινία και στέλνει το τραγούδι της σε μήνυμα(#αλήθειατώρααυτήειναι). Και παρατηρώ ξανά ότι κάθε άνθρωπος είναι τόσο διαφορετικός και η διαφορετικότητά του αυτή φαίνεται και μέσα από τα απλά, που τα απλά τέτοιους καιρούς παίρνουν άλλη αξία και μεγαλύτερη σημασία.

tumblr_mickczmkv81rqqnhno1_500

ΥΓ4: Υπάρχουν φορές που δεν καλύπτομαι με το μέτριο, θέλω το πιο καλό, ειδικά σε ότι εξαρτάται απ’ τα χέρια μου(#σκυλίμαύρο) και παρατηρώ -ξανά- ότι οι απαιτήσεις μου μ’ εμένα αγγίζουν τα όρια του υπερβολικού-ξανά- και σκέφτομαι μήπως κατεβάσω στάνταρ, αλλά δεν θέλω! Αλλά δεν μπορώ άλλο να μη θέλω γιατί υπάρχει αυτή! Και εδώ καταλαβαίνω ότι κάποιες επιλογές παίρνονται σύμφωνα με τα όρια του δυνατού(#αλλάσεμεναφαντάζουνολαδυνατα)

Φιλιά, Αντριάνα!

photos by: http://loveyourthoughts.tumblr.com

Advertisements

10 comments

  1. Μη μουντζουρώνεις τίποτα Αντριάνα… πάρε βαθιές ανάσες, μη βιάζεσαι και εμπιστέψου τη ζωή, φαντάσου πως είναι ένα όμορφο ορμητικό ποτάμι, που καθώς κυλά συναντά και εμπόδια και σκουπίδια αλλά και πολύ ομορφιά! 😉
    Πολλοί λίγοι είναι αυτοί που ξέρουν πραγματικά τι θέλουν… χαλάρωσε!

    ΑΦιλάκια τρυφερά! 😉

    1. Όταν ακούω την πρόταση «πολλοί λίγοι ξέρουν πραγματικά τι θέλουν» κάπως ανακουφίζομαι γιατί νιώθω ότι δεν είμαι η μόνη-παράλογη…
      Η λέξη μουτζούρα μου ήρθε από τα μικρά παιδιά που ενώ ζωγραφίζουν, ζωγραφίζουν, ζωγραφίζουν στο τέλος παίρνουν μια μπογιά και την περνάνε πάνω από τα σχέδια τους φτιάχνοντας καινούργια σχέδια πάνω στα παλιά όταν δεν έχουν καινούργιο χαρτί να ζωγραφίσουν.

      Κι όσο για την χαλάρωση, υπάρχουν φορές που πρέπει να γίνει κι αυτό.

      Καληνύχτα μάγισσα μου:*)
      Φιλια πολλά..:)

    1. όπα όπα…μισό τώρα…..έγραψες καλό λόγο μέσα στο blog μου; Σου άρεσε κάτι που είδες εδώ μέσα;!
      Μα γιατί; Τι έπαθες; Όλα καλά; Σίγουρα είσαι ο psyxroskianapodos;

      Κοίτα να δεις που εξακολουθεί να είναι η μέρα μου σήμερα…..

      *ήταν το τραγούδι που έπαιζε στο ραδιόφωνο καθώς έγραφα το κείμενο.

      Καληνύχτα mr Ανάποδος:):*)

  2. Μ’ αρέσει όταν μας περιγράφεις στιγμές και σκέψεις σου. Είναι αλλιώς και αλλιώτικες οπτικές μιας καθημερινότητας που έχει ενδιαφέρον!!
    Νομίζω πως τα Πανεπιστήμια είναι κατάλληλος χώρος για την διεξαγωγή ερευνών μιας και μέσα υπάρχει ότι μπορείς να φανταστείς.
    Να περνάς όμορφα Αντριανάκι μου όποιο soundtrack και αν δίνεις στην μέρα σου! Μάκια.

    1. Κι εμένα που πιάνεις το πνεύμα μου 🙂 Βρίσκεις ενδιαφέρον ε; 🙂 🙂
      Και να βρεις αλλά και να κάνεις πολλά πράγματα…
      Καλημέρα Μαρίνα:)
      χΧχ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s