Μήνας: Μαρτίου 2013

με ξένο τρόπο

«Άνοιξε το!

Γύρνα τις σελίδες του κι ας μη το διαβάσεις απ’ την αρχή.

Μύρισέ το!

Όλο και κάπου θα πέσει το μάτι σου χωρίς να το επιδιώξεις.

Μην είσαι τόσο ανάποδη!

Βρες το βιβλίο που σου αρέσει πιο πολύ και διάβασέ το πάλι απ’ την αρχή, θα καταλάβεις κι άλλα.

Προσπάθησε να αποφύγεις όσο περισσότερο μπορείς τα ηλεκτρονικά βιβλία γιατί θα έρθει εποχή που τα πράγματα θα γίνουν απόλυτα και θα σκεφτόμαστε ακόμα πιο πολύ το αν μπορούμε να μπούμε στο βιβλιοπωλείο ή όχι.

Κατέβα στον Λευκό Πύργο και μπες στο [τάδε] μαγαζί που έχει μόνο επιστημονικής φαντασίας και διάλεξε αυτά που αφορούν το διαδίκτυο.

Δες!»

 

ΥΓ1: Κι ένιωσα τόσες τύψεις που διάβασα ότι έκλεισε ένα από τα παλαιότερα βιβλιοπωλεία της Αθήνας, και τόσο άσχημα που τα τελευταία βιβλία που αγόρασα ήταν από μεγάλο πολυώροφο εμπορικό κέντρο, και τόσο ανήσυχη που όλο και πιο πολλοί αγοράζουν από το Άμαζον. Και τόσο περήφανη που μπήκα πρόσφατα σε βιβλιοπωλείο γειτονιάς για να πάρω δώρο. Και τόσο τυχερή που έχω στη μνήμη μου τυπωμένη την εικόνα της μεγάλης βιβλιοθήκης του μπαμπά μου, που απ’ τη μια πλευρά υπάρχουν αυτά τα horror-thriller-fantasy και από την άλλη τα άπαντα του Αισχύλου με του Ευριπίδη -κι ας μη τα διάβασα ακόμα. Και μπορεί να κάναμε επικούς καβγάδες γι’ αυτά τα ρημάδια τα βιβλία, και μπορεί όντως το θέατρο να μη διαβάζεται -όπως υποστηρίζει- αλλά να έχω ντάνες θεατρικά. 

ΥΓ2: Αλλά αλήθεια, δεν συγκρίνεται η αίσθηση του μικρού βιβλιοπωλείου με τη χαοτική εικόνα που επικρατεί στα μεγάλα και ψυχρά βιβλιοπωλεία. Και τη δεύτερη φορά που θα επισκεφτείς το ίδιο μικρό βιβλιοπωλείο, μπορεί και να σου βρουν αυτό ακριβώς που ψάχνεις, αυτό που σου αρέσει.

ΥΓ3: Και δεν ξέρω τι περισσότερο με ώθησε να γράψω αυτό το κείμενο… Οι τύψεις μου για τις (λίγες, η αλήθεια είναι) επιλογές μου; Η θλίψη μου για τη φτώχεια (δεν εννοώ την οικονομική) που όλο και μεγαλώνει; Η παρουσίαση παιδικού βιβλίου που παρακολούθησα χθες το πρωί (και το θεώρησα τόσο σπάνιο πράγμα από τη στιγμή που βρίσκονται όλα στο διαδίκτυο); Τα βιβλιοπωλεία που χρεοκοπούν; Τα πανεπιστήμια που δεν θα δίνουν άλλο συγγράμματα; Πραγματικά, δεν ξέρω τι.

ΥΓ4:  Και θέλω να κλείσω το κείμενό μου με το παρακάτω tweet: Gregory Farmakis @gregoryfarmakis
  Να με συγχωρέσετε, αλλά το πρόβλημα δεν είναι ότι έκλεισε η «Εστία». Το πρόβλημα είναι ότι δεν άνοιξε ακόμα «amazon.gr».

 

Φιλιά, Αντριάνα!