Ποδήλατο πουά

Όταν ήμουν μικρή, έπαιρνα το πιο μεγάλο ποδήλατο της αυλής και ενώ κατάφερναν τα πόδια μου με το ζόρι να κάνουν κύκλο με πηδάλι, χανόμουν μαζί του στους δρόμους της πόλης. Συναγωνιζόμουν με τον ήλιο για το ποιος θα προλάβει να τερματίσει πρώτος στον αυτοσχέδιο στόχο, που δικός του ήταν πάντα να κρυφτεί πίσω απ’ τα βουνά και δικός μου να φτάσω το μεγάλο πεύκο. Εκεί, που σε κάθε τέλος διαδρομής έβρισκα στο πάτωμα πεσμένα κουκουνάρια και τα ξεψάχνιζα μήπως υπήρχε μέσα κανένας κουκουναρόσπορος να τον φάω με τα βρώμικα χιλιοσημαδεμένα χέρια μου. Μετά να σηκώσω το t-shirt όπως σήκωνε η γιαγιά μου την ποδιά της κάτω απο την κερασιά -και μου έδινε τα πιο ζουμερά κεράσια, για να τα ρίξω μέσα με σκοπό να τα ζωγραφίσω με πινέλα και έντονες μπογιές, αλλά στο τέλος όλο νευρίαζα γιατί έπρεπε κάπως να κρατήσω το ποδήλατο στην επιστροφή. ή άλλες φορές είχα μαζί μου την Kinga, που αντί να τη βγάζω βόλτα..με έβγαζε εκείνη, με τα καταγάλανα μάτια της να κοιτάνε απευθείας τα δικά μου καστανά, σαν να μου λένε «βγάλε το λουρί μου».

tumblr_mlg07cgJ5Q1qei7a7o1_500 tumblr_mmfx1fIXRg1qei7a7o1_1280

Στο ποδήλατο φοβόμουν ν’ αφήσω ταυτόχρονα τα δυό μου χέρια γιατί τα πόδια μου ήταν ήδη γεμάτα μελανιές. Και με τα χρόνια συνέχιζα να διστάζω, όσες άπειρες τούμπες κι αν έφαγαν τα μούτρα μου. Όπως σήμερα το βράδυ που διέσχιζα έναν καταπράσινο δρόμο με το μπλε πουά ποδήλατό μου και τα δέντρα στα αντικριστά πεζοδρόμια του δρόμου να ενώνουν τα κλαδιά τους σχηματίζοντας μια παρατεταμένη ανοιξιάτικη αψίδα. Ο δρόμος μύριζε νεραντζιές, όπως τότε στις γειτονικές αυλές που μύριζαν οι βερικοκιές.

tumblr_mmafrxNWLU1qei7a7o1_1280

ΥΓ1:Τέτοια εποχή οι άνθρωποι περπατούν με τα παντελόνια μαζεμένα ως τα γόνατα και φορούν ζακέτες. Όσο βραδιάζει τόσο λύνονται τα μαζεμένα μαλλιά και το βήμα γίνεται πιο χαλαρό κι αργό απ’ ότι το χειμώνα. Οι δρόμοι γεμίζουν από πεσμένα πέταλα των γιασεμιών και τα μπαλκόνια λειτουργούν ως στέκι χαμόγελου, ματιάς, κεριών, παρέας, φαγητού, φιλιού, αγκαλιάς, ζεστασιάς, χαράς, παιχνιδιού, παιδιού.

tumblr_ml7uykYFkq1s01xbbo1_1280

tumblr_mkzj4cjJF51qei7a7o1_500

ΥΓ2:Γυρνάς σπίτι και φοράς το διαφημιστικό φαρδουλό t-shirt του φίλου σου, που καλύπτει άνετα και τα πόδια σου αν τα μαζέψεις πάνω στην καρέκλα, με τα φαναράκια του μπαλκονιού να φτιάχνουν ατμόσφαιρα μαζί μ’ αυτό!

tumblr_m1m87jDttl1qe1m4uo1_500

ΥΓ3:Και από το βάθος ακούγεται μουσική, όποια! Αφήνοντάς τη να γίνει «χαλί» κάτω από τα χασμουρητά σας που μάταια προσπαθείτε να κρύψετε ο ένας απ’ τον άλλον απ’ την κούραση, με μάτια που επικοινωνούν πίσω από τις λέξεις. Αυτό που αποφεύγετε και οι δύο να πείτε, αλλά γνωρίζεις καλά ότι εκείνος παρακολουθεί πάντα καλύτερα τις κινήσεις σου απ΄οτι εσύ τις δικές του.

tumblr_mkj5r1lY9J1qei7a7o1_500

ΥΓ4:Σημεία του σπιτιού να είναι βομβαρδισμένα από πράγματα κι εσύ απλά να κάθεσαι σε μια καρέκλα. Κουτιά από παπούτσια κάνουν πύργο πάνω στη συρταριέρα γιατί δεν πρόλαβαν από πασχαλινές διακοπές να τακτοποιηθούν, μπουκαλάκια επέστρεψαν στη θέση τους στο μπάνιο, πλαστική κόκκινη βαλίτσα περιμένει κάτω από το ντουζ και εσύ να πάρεις το πρόγραμμα σου ξανά απ’ την αρχή μετά από ένα σύντομο διάλλειμα παύσης.

tumblr_mkboa67Uwi1qifn2ao1_500

ΥΓ5:Και κάπου εδώ θέλω να σου εκφράσω τη χαρά μου, για την παρέα που μου κρατάς εδώ! Και τα λόγια που μου λες εδω, εδώ και την παρουσία σου εδώ. Μη ξεχνάς και ότι ινσταγκραμίζομαι με την πρώτη ευκαιρία και θα με βρεις με μικρότερη συχνότητα να μπλογκάρω και εδώ.  Και το συνεχίζω λέγοντας ότι έχει ανυπέρβλητη μαγεία όταν το συνηθισμένο το κάνεις αλλιώς και βάζεις σ’ αυτό το κάτι φαντασί, μεράκι, διάθεση και εναλλακτικότητα. Να, όπως αυτό εδώ…

spray που κάνουν τα graffiti στους τοίχους σε ανοιχτό και σκούρο μπλε. Βούλες από διορθωτικό. Και λευκά κουμπιά ραμμένα στο επίσης βαμμένο καλάθι....

spray που κάνουν τα graffiti στους τοίχους σε ανοιχτό και σκούρο μπλε. Βούλες από διορθωτικό. Και λευκά κουμπιά ραμμένα στο επίσης βαμμένο καλάθι….

ΥΓ6: Κλείνοντας αυτό το ποστ, θέλω να μοιραστείς μαζί μου το διαφορετικό σου! Έλα, πες μου! Μα πες μου σου λέωωω.. Θέλω να μου πεις αυτό το συνηθισμένο που έκανες αλλιώς, γιατί δε γίνεται, όλο και κάτι θα έκανες! Έξαλλου το έχουν πει και τόσα μπλογκς…έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον κάτι όταν το μοιράζεσαι!

 

Φιλιά, Αντριάνα!

photos by; browndresswithwhitedots.tumblr.com

Advertisements

10 comments

  1. _έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον κάτι όταν το μοιράζεσαι!
    Καλήμερα Αντριανα από την Θεσσαλονίκη…

  2. Παιδιά εγώ μερικές φορές ανοίγω τον φάκελο όχι με διπλό κλίκ, αλλά με κλίκ και Enter.
    Because yolo

    Βtw Άντι κρίμα για τον Φαέθοντα. Άδικα πήγε ο καψερός.

    1. Αφού yolo, την νεξτ φορά δοκίμασε και άνοιξε το φάκελο με ταμπ + εννττερρ.

      Μα ναι…τι ήθελε πια και έκανε τέτοιες τούμπες;!:–(
      deep δεν στρόφαρε
      Τώρα συγκατοικώ με ένα ζευγάρι, τον Πρίαμο και την Εκάβη.

  3. Kαλησπέρα Αντριάνα…

    Τι θα’ θελες να σου πω αλήθεια;
    Να σου πω με ποιόν τρόπο σούβλισα το αρνί και πώς έστησα την φωτιά για να το ψήσω;
    Να σου πω πόσο καλό βγήκε το φετεινό κρασί; (πάντα το εμφιαλώνω την ημέρα του Πάσχα κάθε χρόνο-πες το βίτσιο)
    Να σου πω πόσο ήπιαμε και φάγαμε και μετά πέσαμε σε λήθαργο σαν τα φίδια για να χωνέψουμε αυτό που φάγαμε;
    Απλά καθημερινά πράγματα που γίνονται κάθε Πάσχα σαν επανάληψη,αλλά πάντα μου αρέσουν και πάντα περνάω καλά, μια που είμαι με τα παιδιά μου κυρίως αλλά και με όλους τους δικούς μου ….

    Η καθημερινότητα χρειάζεται τέτοια ξεσπάσματα για να ξεφεύγουμε από την πραγματικότητα που και που….
    Εύχομαι να περνάς καλά….

    1. Είναι ωραίες αυτές οι μέρες Χρήχα:)
      Χρειαζόμαστε ξεσπάσματα για να μπαίνουμε με μεγαλύτερη ενέργεια στους καθημερινούς ρυθμούς…

      Καλό βράδυυυυ

  4. Τρελάθηκα (για μια άλλη φορά) με τις φωτογραφίες, με όλες… αλλά πιο πολύ με τα γλυκά και το Παρίσι… υπέροχο το πουά ποδήλατο και το κείμενο… μου γέμισες την καρδιά ομορφιά… καθαρή ομορφιά, σαν το γάργαρο νερό που ξεδιψά!
    ΑΦιλάκια πολλά πολλά! 🙂

    1. Σ’ ευχαριστώ πολύ για το ποδήλατο 🙂 🙂 🙂 🙂 Μόνη μου το έφτιαξα!! Το έλυσα, το πέρασα με σπρέι, το έδεσα και του έκανα τις βούλες μετά. Την ιδέα την πήρα από το γαλλικό Marie claire.
      Χαίρομαι που σου άρεσαν όλα αυτά μάγισσα, πραγματικά χαίρομαι:)

      Καλό βράδυ και φιλιααααααααααααα
      χχχχχχχ

  5. Αυτές οι αψίδες που σχηματίζουν τα δέντρα, δεν είναι σαν να ενώνονται τα σύννεφα, τ’ αστέρια, όλος ο κόσμος για να σε κρατήσει μέσα σε ένα παραμύθι;

    1. Ναι, ενώντονται και σε βάζουν στην ανάλογη ατμόσφαιρα της εποχής. Σαν ένα τουνελ που όμως δεν είναι χτισμένο από τσιμέντο αλλά από τη φύση, με χρώματα και αποχρώσεις δικές της. 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s