Μήνας: Ιουνίου 2013

Να ανεβώ στη ζυγαριά; Όχι, ευχαριστώ…

Πόσο περισσότερο κοινή μπορώ να γίνω; Πόσο συνηθισμένο κείμενο αυτό που ακολουθεί; Πόσο κλισέ λόγια αυτήν την εποχή; Και πόσο τα ίδια και τα ίδια έχεις διαβάσει;

Προτιμώ να με κλειδώσεις σ’ ένα δωμάτιο με τα τραγούδια της Celine Dion και τέρμα τα decibel, πάρα να μου κολλήσεις δίαιτα με μαγνητάκι σουβενίρ στο ψυγείο και να μου πεις «ξεκίνα την»! Επίσης, με άδειο στομάχι δεν μπορείς ούτε να κοιμηθείς, ούτε να σκεφτείς σωστά, γι’ αυτό σε κάθε μια από τις δύο περιπτώσεις, το πιρούνι μου έπαιρνε φωτιά.

Oyster 100 party at The Grounds

Δεν θυμάμαι ποτέ να ακολουθώ μια αυστηρά δομημένη δίαιτα, να τρώω μέχρι μια συγκεκριμένη ώρα της μέρας, ή να βγαίνω έξω και να λέω «αχχ όχι..ας μη πάρουμε αυτό γιατί έχει παραπάνω ντρεσινγκ, και πολλές θερμίδες. Αν το φάμε, μετά θα πρέπει να αυτομαστιγωθούμε όλο το επόμενο πρωί πριν κυκλοφορήσουμε έξω. Εντάξει;» αλλά τις περισσότερες φορές με κάποιον τρόπο κρατούσα τα κιλά μου στο επιθυμητό σημείο, με εξαίρεση βέβαια τις μέρες που είχα παράσταση ή φωτογράφηση και τρεφόμουν όλη μέρα με καφέδες, σταφύλια και βρασμένα κάστανα. Το τελευταίο τετράμηνο όμως, οι παραστάσεις μειώθηκαν απότομα, οι φωτογραφήσεις ελαττώθηκαν και οι ώρες που ξόδευα μπροστά στον υπολογιστή διαβάζοντας και γράφοντας για το πανεπιστήμιο αυξήθηκαν δραματικά.

tumblr_m8pda16PjQ1rzx0i7o1_500

Σε κάθε κείμενο που διάβαζα για να προσθέσω αποσπάσματα σε κείμενά μου, σε κάθε πλάνο διδασκαλίας που μελετούσα και σε κάθε κείμενο που ερχόταν στα email μου για έλεγχο και διορθώσεις, ενεργούσα συνδυαστικά με το μασούλημα. Σοκολάτες, παξιμάδια, καφέδες, πρόχειρα μαγειρεμένα φαγητά και ό,τι άλλο που απαιτεί λίγο χρόνο και δεν κινδυνεύει να χαλάσει στις πρώτες ώρες παραγωγής του είχε λεηλατήσει το ντουλάπι μου για τα καλά, με το ψυγείο να έχει αδειάσει πλήρως από υγρά, φρούτα και ό,τι άλλο μπορεί να συμβάλει σε μια -σχετικά- σωστή διατροφή. Δεν θα πω ισορροπημένη, γιατί δεν έχω ιδέα τι τροφές χρειάζεται η μέρα για να χαρακτηριστεί ισορροπημένη και από την πρώτη στιγμή που έμεινα μόνη μου σε σπίτι, στο ψυγείο μου υπήρχε καθημερινά βούτυρο αγελαδινό.

SONY DSC 7be37c4495a0f67b0303c9977a6bd51e

 

Θυμάμαι, κάθε χρόνο από το Πάσχα μέχρι τέτοια εποχή, να βροντοφωνάζουν γυναικεία blogs και site πως να χάσεις 7 κιλά σε 2 βδομάδες, και μετά τα αντρικά να σου δίνουν μυστικά για το πως να αποκτήσεις το τέλειο six pack λίγο πριν απλώσεις το αντηλιακό σου. Μόνο που αυτή τη χρονιά το δικό μου six pack χάθηκε…και πώς αντέδρασα; Μόλις το ανσασερ έφτασε ισόγειο ξαναπάτησα το κουμπί για να ανεβώ να αλλάξω παντελόνι. Για την ακρίβεια να περάσω από το «παντελονάκι», στο «παντελόνι». Σώμα bodybuilder δεν είχα ποτέ, δύναμη να ανοίξω σφραγισμένα βάζα επίσης, ενώ έχω ακούσει διάφορα κομπλιμέντα για μέρη του σώματος μου μηδαμινά αφορούσαν τα πόδια μου αλλά και μικρό παιδί όταν ήμουν δεν θυμάμαι το σκαρί μου(ο σωματότυπος αν το θέλεις με άλλη λέξη) να βοηθάει αυτό το σημείο του σώματός μου, ώστε να φαίνομαι αδύνατη. Πάντα είχα ένα σημείο που αδυνάτιζε ελάχιστα και κάθε φορά που έβγαινα από την αθλητική πισίνα μετά από προπόνηση, ήταν τόσο πρησμένοι οι μύες που αναρωτιόμουν αν στον ύπνο μου υπνοβατούσα και έπαιρνα αναβολικά χωρίς να το θυμάμαι το πρωί. Για αρκετά χρόνια όσο έκανα κολύμβηση τα καλοκαιρινά μου παντελόνια έφταναν μέχρι τον αστράγαλο χωρίς φυσικά να είναι slim fit. Δεν υπήρχε λόγος για παντελονάκια ή μέχρι τον αστράγαλο γιατί ειδικά στα δεύτερα, όχι μόνο δεν μου φαινόντουσαν κομψά αλλά επιπλέον έβλεπα να μου αφαιρούν πόντους.

tumblr_m0w71jCo3e1rqy6sqo1_500

Δυστυχώς, εμείς οι γυναίκες συνεχώς συγκρίνουμε τους εαυτούς με οτιδήποτε καλύτερο περάσει μέσα στην εμβέλεια μας, και τα μάτια μας είναι τόσο ραντάρ σε θέματα εμφάνισης, που θέλει αρκετή δουλειά με τον εαυτό μας για να αποδεχτούμε ότι το σώμα μας δεν είναι ό,τι καλύτερο κυκλοφορεί και να περάσουμε σε φάση βελτίωσης του σε ένα επόμενο επίπεδο. Όλα τα μοντέλα-πρότυπά μας είναι ψιλόλιγνες καλλονές που βλέπουμε σε περιοδικά, στην τηλεόραση, σε διαφημίσεις του youtube, στο tumblr, ή ακόμα και σε παρέα κοριτσιών που ήρθε να καθίσει στο διπλανό τραπέζι της καφετέριας που είμαστε με τις φίλες μας. Σπάνια θα δεις να αποτελεί πρότυπο εμφάνισης μια γυναίκα που είναι συγγραφέας αλλά εμπνέει τύπο και ακόμα πιο ελάχιστα θα ενθουσιαστούμε με πρότυπα που αντίστοιχα στον αντρικό χώρο συμβαίνει με το μουστάκι κάποιου μεγάλου και σπουδαίου cowboy. Θέλουμε να αγγίζουμε το τέλειο, να έχουμε τα πιο ενυδατωμένα μαλλιά, την πιο λαμπερή επιδερμίδα, το τέλειο στήθος και ένα τέλειο περπάτημα πάνω σε ψηλά τακούνια που θέλει όλους τους άντρες να πέφτουν στις γάμπες μας. Τα έχουμε αυτά, μπορεί να μην τα έχουμε όλα και στον ίδιο βαθμό, αλλά τα έχουμε. Το θέμα είναι ότι δεν τα αναγνωρίζουμε. Ίσως να είναι και ο περίγυρος που σε θέλει να εστιάζεις στα πέντε(;), δύο(;), ένα(;) αρνητικά του σώματός σου.

tumblr_mdx557TDEr1rnbdaho1_500

Δεν αναγνωρίζω την επίπεδη κοιλιά μου κι ας έχει χαθεί το six pack, δεν βλέπω ότι τα χέρια μου είναι ευθείες λεπτές γραμμές λες και ζωγραφίστηκαν με χάρακα, αλλά ούτε βλέπω το πλήθος των μαλλιών μου που για να τα μαζέψω ψάχνω το πιο μεγάλο λαστιχάκι. Αντιθέτως, βλέπω τα δάχτυλα του χεριού μου που τείνουν να μοιάσουν τα καρότα, τις άκρες των μαλλιών μου που έχουν ψαλίδα, και τις γάμπες μου που αν τις κοιτάξω από πίσω σε καθρέφτη μοιάζουν με κύπελλα αθλητικά.

tumblr_mdjyalcQ901r3t8ico1_500 tumblr_mmog3ww6I01qers97o1_500

ΥΓ1: Ωραία, αναγνώρισα το γεγονός ότι έχω βάλει τρία κιλά. Παραδέχθηκα ότι δεν κάνω για το σώμα μου όλα αυτά που έκανα για να διατηρηθεί σε μια καλή φυσική κατάσταση. Μέτρησα τις απίστευτες ώρες που πέρασα καθισμένη σε μια καρέκλα. Και παρατήρησα πόσο κακή διατροφή είχα αυτούς τους μήνες. Και τι κάνουμε τώρα; Πως τα χάνουμε; Πως θα φύγει η κυτταρίτιδα που αυξήθηκε; Πως θα τολμήσω να βάλω παντελόνι που τελειώνει σε ψηλό σημείου του μηρού; Τα τρία κιλά που έβαλα φυσικά και δεν είναι τόσο ορατά/σημαντικά για φέρουν τον κατακλυσμό του μπλογκ, αλλά από τη στιγμή που τα βλέπω και ενοχλούν εμένα, γίνονται!

tumblr_mg2dtsZzi81rqy6sqo1_500

ΥΓ2: Με ενοχλεί το γεγονός ότι νέοι άνθρωποι δεν φροντίζουν το σώμα τους. Δεν είναι τόσο ωραίο να μην εκμεταλλεύεσαι την ενέργειά σου; Πόσο όμορφο αισθητικά μπορεί να είναι ένα αφρόντιστο σώμα που το χρησιμοποιεί ο ιδιοκτήτης τους μόνο για συμφέρον; Επιπλέον, τουλάχιστον εμένα ποτέ δεν μου άρεζαν τα σώματα που εξέπεμπαν ανορεξία και θα ήταν λίγο κάφρικο να αναφερθώ θετικά σε όλες αυτές τις κοπέλες που πλήττονται με αυτήν την ασθένεια. Όπως, επίσης, δεν θα μιλήσω θετικά για όλους αυτούς τους άντρες που έχουν ψύχωση με τα γυμναστήρια και στέκονται μπροστά σου σφίγγοντας τους μυες των χεριών τους για να πουλήσουν ιστορία…εξάλλου κι αυτός είναι ο λόγος που δεν ζηλεύω τα γυμναστήρια, γιατί δεν αντέχω να βλέπω άντρες να κοιτιούνται με ύφος γυναικείου ψώνιου στον καθρέφτη για να παρατηρήσουν αν έκαψαν όλο το νερόβραστο κοτόπουλο και την κομματιασμένη ντομάτα που έφαγαν το μεσημέρι και σε ρωτήσουν με ύφος που δεν το έχουν ούτε τα μοντέλα «εε…τελειώνεις σύντομα; γιατί θέλω να ξεκινήσω τα σετ μου».

ΥΓ3: Επιστρέφοντας στη δική μου περίπτωση τώρα, μου ήταν αρκετά άσχημο που διάβαζα και να έγραφα μέρα-νύχτα για το ανθρώπινο σώμα και την κίνησή του ενώ το δικό μου το είχα παραμελήσει. Ήξερα ότι όταν θα έβγαινα στην παραλία το σώμα μου δεν θα ήταν όπως έξι μήνες πριν και ήταν αδύνατον μέσα σε μια βδομάδα να το φτάσω στο προηγούμενο σημείο του. Τις γνώσεις τις είχα, τον χρόνο όχι. Από εκεί και πέρα ξεκίνησα να εκμεταλλεύομαι την επιθυμία μου για εκτόνωση και κάθε βράδυ που έπεφτε για τα καλά η θερμοκρασία φορούσα αθλητικά παπούτσια και έτρεχα στους δρόμους της πόλης. Στο δρόμο για τη δουλειά έτρωγα από καμιά βανίλια ή μερικά δαμάσκηνα, τους ορόφους τους κατέβαινα με τα πόδια, και όταν καθόμουν στον υπολογιστή είχα μαζί μου ένα μπουκαλάκι νερό με στόχο να αδειάζω ένα στη μία ώρα ή να κινώ τυχαία σημεία του σώματός μου εκτός από τα κοκαλάκια πάνω στα οποία κάθομαι. Όπως και στη θάλασσα έχω αυξήσει τις διαδρομές μέσα στο νερό κινώντας πιο τα πόδια μου.

tumblr_m1iiaoYrdW1qcck88o1_500

ΥΓ4: Δεν ξέρω αν αυτά που έγραψα στο παραπάνω υστερόγραφο πιάσουν και με βοηθήσουν να νιώσω πιο άνετα, ούτε αν καλύπτουν ένα αρκετά ενεργειακό σώμα -θα το δείξει ο χρόνο αυτό. Αυτά όμως μπορώ να δώσω στην παρούσα φάση κι αυτά θα δώσω. Καλύτερα σώματα από το δικό μου εννοείται πως θα βλέπω κάθε φορά που θα βγαίνω από εδώ και πέρα στην παραλία. Θα εξακολουθώ να κάνω άνετα τον ξερόλα σε κάθε περίπτωση που το θέμα συζήτησης αφορά το ανθρώπινο σώμα κι ας μη τα τηρώ η ίδια πάντοτε. Εξακολουθώ να μην έχω συμβιβαστεί με το σώμα μου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα γίνω επίπονη μαζί του για να το βελτιώσω, γιατί πλέον το κάθε σώμα το «πονάω» είτε είναι δικό μου, είτε των παιδιών μου στο σχολείο, είτε..είτε..είτε… Απλά από τη στιγμή που συνειδητοποίησα το γεγονός ότι άρχισα να παχαίνω, ξεκίνησα κι εγώ με τη σειρά μου να το βελτιώνω. Για την ακρίβεια, το ερμήνευσα σαν μια αφετηρία επαναπροσδιορισμού πραγμάτων. Αυτά.

Φιλιά, Αντριάνα!

 

 

photos by: 1000flavours.tumblr.com