Μάτια που δε βλέπονται, ματιές δεν ανταλλάσσουν…

Κατεβαίνει τρέχοντας το λεωφορείο, πετάει την τσάντα του στο πάτωμα και φωνάζει το όνομά μου δυνατά. Τα χέρια του κερδίζουν τη ματιά μου και βλέπω να κρατάει αυτό που απέφευγα να σκεφτώ εδώ και μέρες. Ήρθε ενθουσιασμένος να μου πει τα νέα του, πως πέρασε τη μέρα του, τι έφαγε το μεσημέρι και τέλος να έρθει να καθίσει δίπλα μου βλέποντας μαζί μου το dvd που μόλις έφερε. Η αδερφή του ατάραχη να παίζει με τα παιχνίδια στην αυλή. Εκείνη τη στιγμή έφευγα για θάλασσα, οπότε, άλλη μια απογοήτευση προστέθηκε στα μάτια του. Εκ μέρους μου…

tumblr_mp8g4xp7jp1qz4d4bo1_500

Στοπ.Ριγουιντ. Μερικές βδομάδες πριν το παραπάνω σκηνικό. Σάββατο πρωί να ταξιδεύω με τρένο σε υπερένταση. Να προσπαθώ να φτάσω όσο πιο νωρίς γίνεται σπίτι μου, οι αποβάθρες των σταθμών να ασφυκτιούν από κόσμο κι εγώ να προσπαθώ να στριμώξω σημειώσεις και βιβλία ανάμεσα στα μαζεμένα πόδια μου, στα απλωμένα της δίπλα κυρίας και στο σχεδόν ανύπαρκτο τραπεζάκι που υπάρχει κάτω απ’ το παράθυρο(αν έχεις λιώσει στα τρένα καταλαβαίνεις). Από το δεξιά κουπέ να γελούν κορίτσια τσιριχτά και από το μπροστά να έχω μάθει όλες τις αναποδιές του στρατού από 5 υπηρέτες του. Σε δύο μέρες πρέπει να παρουσιάσω καινούργιες δημιουργικές ασκήσεις, καινούργια αυτοσχέδια κινητικά παιχνίδια, συν ένα ακόμα ολοκληρωμένο πρόγραμμα εκπαίδευσης. Σε μία μέρα θα βρίσκομαι ξανά στο τρένο για να προλάβω να κοιμηθώ αξιόλογες ώρες, ώστε να ξυπνήσω τη επόμενη νωρίς. Ήταν αδύνατο να μη πεταχτώ μερικά χιλιόμετρα βορειότερα για να δω την θεατρική παράσταση του αδερφού και της αδερφής μου, με τη δεύτερη να έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ήταν η πρώτη φορά που την έδιναν Σαββατοκύριακο, ήταν η πρώτη φορά που είχα τελειώσει νωρίς την εξεταστική του Ιουνίου, και ήταν η τελευταία παράσταση που θα έδιναν στο πλαίσιο του παιδικού σταθμού. Την προετοίμαζαν από το Πάσχα. Ήταν η πρώτη φορά που έβρεξε και αναβλήθηκε η παράσταση.

Τέσσερις μέρες μετά. Τετάρτη απόγευμα. Το τηλέφωνο πεταμένο στην τσάντα μου, να ρίχνω γρήγορες ματιές στο ρολόι της δουλειάς κι εκείνο να θέλει τόσο πολύ να μου βγάλει γλώσσα λέγοντας κοροϊδευτικά «δούλευε μαλάκα»! Στην ακριβώς παράλληλη πραγματικότητα, την ίδια ακριβώς στιγμή, η αδερφή μου φορούσε τη φανέλα της, είχε κολλήσει πάνω το πεντάγραμμο με τη νότα Λα και ήταν ανεβασμένη πάνω στη σκηνή, με τον Άνεμο φίλο τους να παίζουν το σενάριο.

Αν έχεις παιδιά, ξέρεις.. ξέρεις πως είναι να κάνουν τα κατορθώματά τους κι εσύ να λείπεις. Ξέρεις πως είναι να μη βλέπεις το χαμόγελο της ευτυχίας τους όταν πετυχαίνουν τα πρώτα τους βήματα, την πρώτη πονηρή ματιά όταν ρίχνουν τα παιχνίδια από το μπαλκόνι του τρίτου, όταν δοκιμάζουν σοκολάτα και παράγουν αυτά τα απροσδιόριστα επιφωνήματα λες και κατέκτησαν την κορυφή, τον απίστευτα χαρακτηριστικό ήχο που κάνει ο ουρανίσκος τους όταν πίνουν γάλα από το μπιμπερό που βράδυ κλείνοντας πίσω σου την πόρτα είναι ικανό να πάρει όλη την κούραση της μέρας πριν καν μιλήσεις, και χίλια δυο άλλα γεγονότα που εσύ οοο ναι εσύ…χάνεις! Χάνεις γιατί λείπεις, λείπεις γιατί πρέπει να δουλέψεις, ή να πιεις μια μπύρα στο μεταίχμιο δουλειά-σπίτι, γιατί άνθρωπος είσαι βρε αδερφέ θέλεις να ακολουθήσεις την καριέρα σου, ή θέλεις να δεις λίγο κόσμο, λίγο κοινό να περπατάει μπροστά από τα μάτια σου, να νιώσεις λίγο πιο χαλαρός, λίγο πιο ανέμελος, αφού ξέρεις, κάποιος θα είναι πίσω και θα φροντίζει τον μικρό καρπό που δημιούργησες λίγους μήνες-λίγα χρόνια πριν.

Από την άλλη…τα παιδιά συγχωρούν. Όπως εγώ συγχωρούσα τους γονείς μου που απουσίαζαν συνεχώς, έτσι και τα αδέρφια μου συγχώρησαν εμένα που για μια ακόμα φορά (τι.χάλια.θέε.μου) απουσίαζα από το θεατρική παράσταση. Η γιαγιά μου δε «συγχωρούσε» τους γονείς μου, ίσως γιατί εκείνη ως ενήλικας και εξωτερικός παρατηρητής του αντικειμένου(εμένα δηλαδή) είχε ανεπτυγμένη την ενόρασή της (σ.σ.η ικανότητα του ανθρώπου να αντιλαμβάνεται από πριν τις συνέπειες μιας υποτιθέμενης ή μη πράξης και να ενεργεί ανάλογα). Τα παιδιά παραβλέπουν, παραβλέπουν αυτά που τους χαλάει την εικόνα τους, εστιάζουν στο καλό, εστιάζουν στο θετικό, είναι αισιόδοξα γιατί έχουν συνεχώς καινούργιους στόχους που δεν τίθεται θέμα αμφιβολίας αν θα τους πετύχουν. Τα παιδιά ξέρουν, ότι αν σήμερα δεν πήγες να τους δεις στη γιορτή τους, θα τους πάρεις μια αγκαλιά το βράδυ και θα είναι ευχαριστημένα. Τα παιδιά όμως, δεν μένουν για πάντα παιδιά.

Αν δεν έχεις παιδιά…και έχεις ξεφύγει αρκετά από την ιδέα ότι είσαι κι εσύ παιδί, ξέχασες πως είναι όλα τα παραπάνω. Αν η ζωή σου μοιάζει με τη δική μου, ξέρεις πως είναι να αποκτάς αδέρφια λίγο πριν ενηλικιωθείς κι έτσι όλα τα παραπάνω τα νιώθεις λίγο λιγότερο, τα νιώθεις όμως. Δεν θα αναλύσω πως είναι να έχεις μικρότερα αδέρφια, δεν θα αναλωθώ σε αράδας αναμασώντας λόγια που έχουν ξαναειπωθεί υποστηρίζοντας ότι οι μικροί βλέπουν τους μεγαλύτερους σαν θεούς και όσο μεγαλώνουν ξέρουν ότι οι θεοί δεν προδίδουν άρα εσύ που προδίδεις έγινες πλέον ημίθεος. Όταν έχεις μικρά αδέρφια είναι σαν παιδιά σου χωρίς το άγχος της επιβίωσης. Απλά αναρωτιέμαι, η θετική εικόνα που σχημάτισαν εκείνα για μένα, είναι αυτή που τους έδωσα εγώ ή αυτή που φρόντισαν άλλοι να φτιάξουν κατά την απουσία μου;

Φιλιά, Αντριάνα!

photo by: observando.net

Advertisements

7 comments

    1. δεν ξέρω πως είναι να λείπει η μαμά αλλά νομίζω ότι τότε όλα τα παραπάνω που αναφέρω στο κείμενο θα είναι στον υπερθετικό βαθμό τους!

      Καλό βράδυ Ηλιάννα:–)

  1. Ριγουάϊντ, όχι ριγουίντ. Το λένε και οι Cardigans.
    Έχω κανα δυο λαθάκια που θα διόρθωνα ενδεχομένως, αλλά μόλις έφαγα ένα τέλειο γλυκό και είμαι ακόμα υπό το sugar rush.

  2. Ε! Αντριάνα, δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα ή μπορούμε; 😉
    Όταν μέσα σου παραμένεις παιδί (με τη καλή έννοια) δεν σου είναι δύσκολο να γίνεις ένα με τα παιδιά (το έχεις ήδη κάνει και επαγγελαματικά) και όταν τα παιδιά είναι και αδελφάκια σου, τι χαρά, τι τύχη!
    Να τα χαίρεσαι και να τα φροντίζεις, γιατί είσαι σημείο αναφοράς γι αυτά!
    ΑΦιλάκια και καλή σου συνέχεια… γιατί πάντα υπάρχει η συνέχεια! 🙂

    1. δεν μπορούμε αλλά αφού με ρωτάς, ναι..θα τα ήθελα όλα 😛
      είμαι σημείο αναφοράς γι αυτά και το βλέπω κάθε μέρα με την πρώτη ευκαιρία.
      Καλό βράδυ μάγισσα 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s