Say Boo and scary on…

…ή αλλιώς, πώς να κόψεις μια κολοκύθα για το Halloween. Plus:στο τέλος θα βρεις και μια συνταγή για κολοκυθόσουπα, που αν δεν τη δοκιμάσεις, θα κάνει ένα booo και θα σε τρομάξει.

Ναι, ναι…ξέρω…θα μου πεις ότι εδώ ο κόσμος καίγεται, ότι είμαστε υπό τη σκέπη ενός αδίστακτου εμφυλίου πολέμου, ότι χιλιάδες άστεγοι δεν έχουν φαΐ να φάνε, αλλά έλα τώρα…πότε ακολουθούσα τη μόδα για να αναφερθώ κι εγώ σε όλα αυτά τα σπινθηροβόλα θέματα πολιτικής που μαστίζουν τη χώρα μας;! 

Κι αφού έχω κάνει αυτήν την εντελώς ξενέρωτη εισαγωγή κειμένου, ζητώντας υπογείως ένα συγγνώμη για την blogική αδιαφορία μου απέναντι στην ελληνική πολιτική που πλέον 9,5 στα 10 blogs αναφέρονται σ’ αυτή, θα σου περιγράψω τα συναισθήματα μου για το πως ένιωσα όταν έσφαξα μια κολοκύθα. Θα σου αναλύσω τη μέθοδο και θα σου εξηγήσω τους λόγους που προτίμησα αυτά τα εργαλεία αντί άλλων. Λοιπόν, κάθισε αναπαυτικά στην καρέκλα σου.

φωτογραφία (7)

φερστ οβ ολ: να ξεκαθαρίσουμε ότι μιλάμε για την πορτοκαλί κολοκύθα, αυτή που βλέπεις να φυτρώνει σε μεγάλες φάρμες της Αμερικής και οι Ελληνίδες νοικοκυρές την κάνουν γλυκιά κολοκυθόπιτα με φύλλο σφολιάτας. Άρα, αυτές οι κολοκύθες που βλέπεις σε ταινίες αμερικανικής παραγωγής, να ξέρεις ότι φυτρώνουν και στην Ελλάδα, με τη μόνη διαφορά ότι πριν τις 31 Οκτωβρίου (που είναι και η μέρα του halloween -ή αλλιώς η γιορτή των μαγισσών-) θα τις βρεις μόνο προς τα βόρεια της χώρας. Όσο σπούδαζα, λοιπόν, κουβαλούσα τη μεγάλη αυτή κολοκύθα από το σπίτι της γιαγιάς μου μέχρι το φοιτήτοσπιτό μου με τα τρένα, γιατί ήταν αδύνατο να βρω μέχρι τα γενέθλιά μου(σ.σ. 31 Οκτωβρη) τέτοια κολοκύθα σε μανάβη. Ο χώρος όπου φυτρώνουν και μεγαλώνουν μοιάζει με αυτόν εδώ:

φωτογραφία (8)

έπειτα: τη σταθεροποιούμε σε ένα τραπέζι. Αν έχει μακρύ λαιμό όπως η δικιά μου, εκεί που αρχίζει να φαρδαίνει και να κάνει την στρογγυλάδα της την κόβουμε περιμετρικά για να ανοίξουμε μια τρύπα. Αφού έχουμε ανοίξει την τρύπα, αφαιρούμαι από μέσα όλα τα «μαλλιά» & τα σπόρια της κολοκύθας και τα αφήνουμε στην άκρη.

φωτογραφία (3)

φωτογραφία (6)

στη συνέχεια: με ένα μεγάλο κουτάλι ή μαχαίρι αφαιρούμε όλο το κολοκύθι από μέσα και το τοποθετούμαι σε ένα μπολ. Μη ξεχάσεις να αφαιρέσεις και από το «καπάκι» της.

Τα προηγούμενα χρόνια, έκανα με το μαχαίρι τα κλασσικά δοντάκια (ζικ-ζακ) που έχουν στο ένωμα με το «καπάκι» τους, όπως και τα μάτια, τη μύτη, και το στόμα του προσώπου που φοβερίζει.

Φέτος όμως, έκανα επιχείρηση black & decker! Δεν σκάλισα ένα πρόσωπο επάνω της αλλά την έκανα τρυπητή!! Δηλαδή, άνοιξα τρύπες με το τρυπητήρι όπως αυτές που ανοίγουμε στον τοίχους για να βάλουμε την ούπα και μετά τη βίδα.  Παρακάτω ακολουθούν δύο ανάλογες φωτογραφίες:

φωτογραφία (2)

φωτογραφία (5)

αφού την τρύπησα με τρύπες διαφορετικής διαμέτρου τοποθέτησα μέσα της ένα ρεσό:

φωτογραφία (4)

Εντωμεταξύ, σκάλισα και λίγο τις παλιές μου φωτογραφίες και βρήκα την περσινή που είχα κάνει στο φοιτητόσπιτό μου. Για δες κι αυτή…

DSCN3389

ΥΓ1: καινούργιε ένοικε του παλιού φοιτητόσπιτιού μου, θα ήθελα να σε ενημερώσω ότι η προηγούμενη ένοικος της τωρινής σου προσωρινής κατοικίας, είχε πολλά μεράκια όταν έμενε εκεί. Το μικρό τριγωνικό μπαλκόνι σου ήταν γεμάτο γλάστρες και μικρά φαναράκια. Έξω από την πόρτα του ανσασέρ έχει κολλημένες δύο μαργαρίτες που είχαν σχεδιαστεί με το αμόρε μίο της μια νύχτα υπό επήρεια βλακείας και θα σε παρακαλούσα να μην τις ξεκολλήσεις αν δεν το έχεις κάνει ήδη. Μερικά ντουλάπια της κουζίνας σου, είχαν μέσα κορδέλες, τέμπερες, κόλλες και ψαλίδια τα οποία προοριζόντουσαν για φευγάτες χειροτεχνίες. Τέλος, να σε ενημερώσω ότι από μία ώρα και μετά γέμιζε με φίλες, που μετέτρεπαν το φοιτητόσπιτο σε φυσιοθεραπευτήριο, διότι μη ξεχνάς ότι εκεί μέσα έχει πέσει πολύς χορός και έχουν στοιβαχτεί πολλά βιβλία περί κίνησης του σώματος. Γενικά είχε τέχνη βρε παιδί μου…τέχνη και φαντασία.

ΥΓ2: εσύ blogική φίλη, να μείνεις συντονισμένη εδώ, να κάνεις κι ένα like στη σελίδα, γιατί θα σε ενημερώνω συνεχώς με νέα update για καινούργιους τρόπους σφαξίματος κολοκύθας.

ΥΓ3: να επιστρέψεις αύριο το πρωί και για την κολοκυθόσουπα. Είναι δοκιμασμένη και πετυχαίνει.

Υλικά: 1 kg κολοκύθα, 2 καρότα, 1 πράσο, 1 πατάτα, 1 λίτρο ζωμός λαχανικών,  100ml κρέμα γάλακτος, κάρδαμο, αλατοπίπερο, ξύσμα και χυμό από ένα πορτοκάλι, λίγο λευκό κρασί, 100ml ελαιόλαδο, 1 κ.σ. βιτάμ.

Εκτέλεση: κόβω σε μικρά κομμάτια τα λαχανικά και τα σοτάρω στο λάδι. Σβήνω με το κρασί και ρίχνω τα μπαχαρικά, το ξύσμα και το χυμό. Ανακατεύω και ρίχνω το ζωμό. Κλείνουμε με το καπάκι και την αφήνω να βράσει σε χαμηλή φωτιά περίπου 40 λεπτά. Έπειτα, αφού την έχω πολτοποιήσει, την ψήνω για λίγο ακόμα στην κατσαρόλα. Αφού πάρει μια βράση, ρίχνω την κρέμα γάλακτος και το βούτυρο.

 

Τα φιλιά μου, Αντριάνα!

Advertisements

9 thoughts on “Say Boo and scary on…

  1. Αχ αυτο το φοιτητοσπιτο ακόμα το σκέφτεσαι ε;;;
    Αυτη την έμπνευση με την κολοκυθα την είχα κ γω (εδω γιορτάζουν το Halloween κανονικά και εχει στο σούπερ μάρκετ-όχι οτι περιμένουν αυτο για να ντυθούν καρναβαλια) αλλα με σαμποτάρει το υπέρβολικα μικρο σπίτι.

    1. Ναι, το σκέφτομαι γιατί ειμαι με το ενα πόδι στο προηγούμενο και με το άλλο στο επόμενο, σαν να αρνούμαι να συμβιβαστω με το παρόν..
      Νομιζω οτι αν διάθεση να την φτιάξεις, όλο και κάπου θα την βάλεις. Ίσως πανω στον πάγκο, ή στο πάτωμα, ακομα και στην εξώπορτα μπορείς να την βάλεις…

      Καλησπέρα 🙂

  2. Θα μας κάνεις συνένοχους στο έγκλημα δηλαδή; Με όλα τα σφαξίματα και τα συναφή;
    Εμένα η φετινή μου αρέσει περισσότερο απ’ την περσινή, γιατί η περσινή ε ήταν συνηθισμένη ενώ η φετινή, έχει μια εσάνς ασυμβίβαστου. Είναι απ’ αυτές τις δικές σου τις αλλιώς και αλλιώτικες εμπνεύσεις.
    Φιλιάααα πολλά!

  3. Ενα πρώην μέλος της ΧΑ δήλωσε ότι εκπαιδευόταν με το να σφάζουν κολοκύθες (πρίν περάσουν στις κότες και μετά στους Πακιστανούς)… Μήπως ήσουν και εσύ στη ΧΑ?

    Ποιο είναι το τηλέφωνο της αντιτρομοκρατικής να σε καταγγείλω?

  4. Τι έγινε; Πριν δυο ή τρις μέρες είχα αφήσει σχόλιο και αυτό χάθηκε… δεν θυμάμαι τι έγραφα, μόνο πως η γιορτή με κολοκύθες για μένα είναι εντελώς ξένη, ενώ η κολοκυθόσουπα αγαπημένη! 😉
    ΑΦιλάκια τρυφερούλικα! 🙂

    1. Αλήθεια; Το εχω πάθει κι εγω σε άλλο μπλογκ αυτο. Α, για μένα δεν ειναι ξένη. Όταν το μισό (κοντινό) μου σόι γύρισε απο το Αμέρικα, εκτός απο τις γυναικείες ρομπες, τις ασπιρίνες και τα προκατασκευασμένα σπίτια για τα οποία θυμάμαι έντονα να συζητάνε, αυτο που έλεγαν και ξαναλεγαν ηταν το χαλλοουν(με ιδιαίτερη προφορά) γιατί τους είχε κανει εντύπωση που είχα γενέθλια την ιδια μερα…

      Καλημεραααα

  5. Καλησπέρα αγαπητή…

    Κι εμένα η κολοκυθόσουπα μου είναι πιο οικεία….
    Όχι ότι δεν κάναμε φαναράκαι από κολοκύθες , μικροί, αλλά δεν το είχαμε συνδεμένο με χαλουιν….απλά παίζαμε….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s