31+1…!

31.10  18:30

Έχεις επιστρέψει στο πανεπιστήμιό σου από τότε που ορκίστηκες; Ωραία, ούτε κι εγώ. Ούτε επέστρεψα, ούτε ορκίστηκα. Αλλά τώρα είμαι σ’ ένα κτήριο που οι τοίχοι του είναι γεμάτοι συνθήματα και συναισθήματα σε σκούρες αποχρώσεις και περίσσια φαντασία και το θυμήθηκα και νοστάλγησα τα εκείνα χρόνια. Και στέκονται τα γκράφιτι ακίνητα μπροστά μου, μέχρι να περάσει η ώρα μου. Είναι που νιώθω ακόμα οτι ανήκω εδώ! οΚ, δεν ανήκω στα φοιτηταριά της αρχιτεκτονικής αλλά τους ευχαριστώ βαθύτατα που μου χαρίζουν τα σκαλιά τους για να γράψω αμέριμνη τα κείμενά μου. Και τώρα φυσικά θα αναρωτιέσαι τι δουλειά έχει μια απόφοιτη μεν, αλλά στην αναμονή για ορκωμοσία δε, νηπιαγωγός, στα άβολα σκαλιά του πολυτεχνείου. Όμως πες μου τώρα, πότε με θυμάσαι να ασχολούμαι με λίγα πράγματα; Πότε δεν είχα ένα στόχο να βγάλω εις πέρας;

*μόλις μου τηλεφώνησαν για να μου ευχηθούν.

Να μου ευχηθούν είπα και ξέχασα να σου πω ότι σήμερα είναι τα γενέθλιά μου. Λίγα χρόνια μετά τα 20, λίγο πιο μέσα στην τρίτη δεκαετία, παρέα με το χάλοουιν όπως λέγαμε κι εδώ. Και ξέρεις φίλη;..ψιλομελαγχόλησα. Αλήθεια τώρα. Από το πρωί προβάλλονται σαν σλάιτς τα περσινά γενέθλια και νομίζω ότι όπως τότε, θα γυρίσω σπίτι, θα είμαι πτώμα απ’ το χορό, ένα σκιάχτρο από τη δια(σ)τροφή, θα βγω απ’ το μπάνιο και θα μου χτυπούν τα κουδούνια οι φίλες λίγο πριν φύγει η μέρα και αλλάξει ο μήνας. Θα μου χτυπούν με το βίντεο σε ετοιμότητα και τη φωτογραφική πλήρως φορτισμένη, αγκαλιά με την πιο πιο πιο νόστιμη τούρτα-έκπληξη λίλα πάουζ εβερ. Να μου φορούν με το έτσι θέλω το «happy birthday» λες και είμαστε σε καλλιστεία και αυτές να χαίρονται ίσως και λίγο πιο πολύ από εμένα. Και μετά όλες μαζί να κάνουμε ένα από αυτά τα τρελά ξενύχτια που αντί  κρασί, να πίνουμε απ’ αυτό το ξεχασμένο λικέρ της γιαγιάς, με δυο παγάκια στο ποτήρι.

Αλλά τώρα είπαμε, στα σκαλιά της αρχιτεκτονικής. Να περιμένω να ξεκινήσει το μάθημα στα υπόγεια χωρίς θέα, αλλά με σκοτεινούς θαλάμους, με νερά που βουτάς χαρτιά, με περίεργους τυπάδες, με φοιτητές και μη. Να πάρω τώρα τη θέση του διδασκόμενου της τέχνης και όχι άλλο του διδάσκοντα. Να μάθω ξανά για την έκφραση του πνεύματος που κάνεις εσύ, κι εγώ, και ο καθένας μας. Να μιλήσω με εικόνες και εκεί που θα κάθομαι στο παγκάκι να ακούω εκείνους να μου μιλούν, να μελαγχολήσω λίγο ακόμα, μια στάλα, για όλα αυτά που στην δική μου καλλιτεχνική ομάδα έδινα κι εγώ, την ίδια μέρα & ώρα πέρσι. Αλλά τώρα, ώρα για μάθημα..

Χρόνια μου πολλά!

Φιλιά, Αντριάνα!

 

1.11  10:30

Έχω ένταση, ανησυχία. Δεν ηρεμώ και το βλέπουν. Με δικαιολογούν. Ξέρουν ότι έχω να δω τις φοιτητοφίλες μου καιρό. μήνες. και στο τελευταίο μισάωρο που τους λέω σχεδόν τσιριχτά από χαρά και ανα τρία λεπτά ότι ανέβηκαν οι φίλες μου Θεσσαλονίκη, προσποιούνται ότι το ακούν για πρώτη φορά και χαίρονται μαζί μου. Και θέλω από χαρά να τους αγκαλιάσω, να τους φιλήσω, και σε κάθε τσούγκρισμα που κάνουν τα ποτήρια μας, να ανταποδώσω διπλάσιες ευχές. Κι αφού βγήκαμε και ήπιαμε και πριν τις 5 δε γυρίσαμε, κι αφού στο δρόμο της επιστροφής παραλίγο να ακουμπήσουμε και οι 4 φοιτητοφίλες τα εσώψυχα στον Βενιζέλο για όλη αυτήν την «κλιματική αλλαγή», ίσως…ίσως και να είχα τα πιο ωραία γενέθλια έβερ! που αντί για κεράκια, έσβηνα τους αναπτήρες τους, αφού είχε προηγηθεί και το ανάλογο εορταστικό τραγούδι..

 

Καλό μήνα!:)

 

Advertisements

15 thoughts on “31+1…!

  1. Χρόνια σου πολλά ….καλο μήνα Αντριανα … θέλω από χαρά να τους αγκαλιάσω, να τους φιλήσω, και σε κάθε τσούγκρισμα που κάνουν τα ποτήρια μας, να ανταποδώσω διπλάσιες ευχές.

    1. Ευχαριστώ πολύ Δημήτρη 🙂
      Να ‘σαι πάντα καλά και δραστήριος, όπως ξέρω οτι είσαι 🙂

      Καλό βράδυ να έχεις 🙂
      φιλια!

  2. Χρόνια πολλά πολλά αγαπημένη Αντριάνα!
    Εύχομαι αυτή η χρονιά να σου φέρει ότι ποθεί πολύ βαθιά η καρδιάς σου!
    ΑΦιλάκια πολύ τρυφερά με μια τεράστια αγκαλιάαααααααααααααααα! 🙂

    1. η καρδιά μου είναι μπερδεμένη…αλλά εύχομαι μέχρι τέλος του χρόνου να τη βάλω σε τάξη 🙂
      ..ή να μπει από μόνη της και να με βγάλει από τον κόπο. ξέρω κι εγω;!
      Ευχαριστώ πολύ για τις ευχεεεεεεεςς!!

      Φιλιά πολλά

  3. Αντριάνα χρόνια σου πολλά! Θέλω να σου πω ότι έρχονται τα ακόμη καλύτερα τώρα, με νέες ομάδες και πολύ περισσότερο χορό μήπως το πιστέψω λίγο κι εγώ. Το κείμενο σου με έστειλε πίσω στο χρόνο που πέρασε και στις ώρες που περνούσαμε στο κτήριο με θέα τη θάλασσα σε μια αίθουσα που το ταβάνι τις έσταζε τη βροχή. Φιλιά.

    1. Να το πιστέψεις, όπως προσπαθώ να το πιστέψω κι εγώ(να δω αν θα τα καταφέρω)… έσταζε βροχή και αναπαρήγαγε τον ήχο της 🙂

      Καλησπέρα 🙂

  4. Εχουμε την ίδια μέρα γενέθλια…. για αυτό είσαι και γαμώ τα άτομα…χιχιχι

    Χρόναι Πολλά και ν απερνάς κάθε χρόνο όλο και πιο τέλεια!

  5. Αντριάνα μου ελπίζω να μετράνε ακόμα για να σου ευχηθώ κι εγώ 🙂
    Χρόνια σου πολλά,να είσαι πάντα με το χαμόγελο και πάντα τόσο δημιουργική..
    Πέρασε καιρός από τότε που τα είπαμε τελευταία φορά αλλά νομίζω ποτέ δεν είναι αργά!
    καλό ξημέρωμα,Νικολέτα!

    1. και φυσικά μετράνε! το περίμενα οτι κάποια μέρα θα σε ξανασυναντήσω και ναι, δεν είναι αργά…
      Σ’ ευχαριστώπολύ για τις ευχές και έρχομαι στο νέο σου σπιτικό να σε επισκεφτώ!

      Φιλιααα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s