Belle epoque!

Άσε με να χαθώ με μάτια ανοιχτά στους δρόμους της Μονμάρτρη, κι ας είναι όλο αυτό μια ψευδαίσθηση σ’ ένα ηλιόλουστο πρωί.
Να φανταστώ ότι απολαμβάνω μια ζεστή σοκολάτα κάτω απ’ το συννεφιασμένο ουρανό και γύρω μου να έχω μυρωδιές από υλικά που αναμιγνύονται τρυφερά μέσα στην κουζίνα.
Και θέλω κάτι από πινέλο, σκόνη, αβγό, νερό, μια ιδέα κι ένα καμβά για να δημιουργήσω. Να στήσω το δικό μου καβαλέτο δίπλα απ’ αυτό του Kees van Dongen και του Picasso για να παρακολουθούμε από μακριά τον Van Gogh να ζωγραφίζει κάτι απ’ τη μποέμ ζωή της Μονμάρτρη. Να νιώσω πλούσια από τέχνη και πολιτισμό, να σκορπίσω κι εγώ τα λεφτά μου όπως κάποιος μποέμ τύπος και απλά να αδιαφορήσω για το μετά. Σ’ ένα δωμάτιο μ’ ένα κομμάτι χαρτί και κάρβουνο, να γράφω αυτά που μου κάνουν κλικ στην άβυσσο των γαλλικών ερεθισμάτων.

3456a2f60b0f93ea82a76033a1eaf005
ΥΓ1.Και μετά…μετά να γίνει ένα τσαφ…ν’ ανάψουν τα φώτα μόνο για μένα σε νεκρική σιγή. Κάπου εδώ θέλω και ειδικά εφέ καπνού. Να βγω στη σκηνή του Κόκκινου Μύλου (aka Moulin Rouge) για να δώσω το δικό μου ρεσιτάλ με τα υπέροχα κοκκινόμαυρα κοστούμια μου. Υπάρχουν και δυο φιλικά μάτια στη γωνία, που ξέρουν καλά αυτές τις χορεύτριες της εποχής και έχουν αφιερώσει πολλούς πίνακες στην αίγλη του καμπαρέ και στην απόλαυση του βαριετέ.

60f5b77162a88966fb15a50a51a36178

ΥΓ2.τσαφφφφ…τα φώτα έκλεισαν.

 

ΥΓ3.Άσε με να κάνω βόλτα στους δρόμους του Pigalle αγκαζέ με τα δυο φιλικά μάτια του Τουλούζ Λωτρέκ και να ρίξουμε κλεφτές ματιές στις εκεί βιτρίνες. Ο ένας να δίνει συμβουλές στον άλλο, για όνειρα, για χρώματα, για μουσικές, για αισθήσεις και υφές..να κλέβεις πινελιές λάμψης και να τις αποθηκεύεις για τις μουντές μέρες που πιθανόν να ‘ρθουν. Να ζούμε απλά για την Belle Epoque.

9b7a9cbda89422cd63bf11b7f959f8a5

ΥΓ4.Τώρα θέλω να προσγειωθώ, να κοιτάξω ευθέως τους πίνακες μπροστά μου και να τους αφήσω να μου μιλήσουν για τη δική τους εποχή. Έκθεση με πίνακες αναφερόμενοι στη ζωή της Μονμάρτρη, μαζεμένοι απ’ όλο τον κόσμο. Κι από κόσμο εκεί μέσα να γίνεται χαμός..αλλά να μη σε νοιάζει. Σε νοιάζει που για μερικές ώρες χάθηκες στην νοσταλγία μιας άλλη εποχής και περπατάς τώρα στους δρόμους της Φρανκφούρτης με αλλιώτικο αέρα και αλλιώτικη ματιά. Σαν να γύρισες από ταξίδι.

DSC_0767

ΥΓ5.Άνθρωποι αλλιώτικοι, μπερδεμένες αρχιτεκτονικές κτηρίων, που βλέπεις δίπλα στο γοτθικό το σύγχρονο και μπλέκεσαι κι εσύ μέσα στη βουή του πολυπολιτισμικού κόσμου. Πίνεις μια γερή γουλιά Macciato Latte…και αφήνεις το δύση του ηλίου να παγώσει τα κοκκινισμένα μαγουλάκια σου.

 

Φιλιά, Αντριάνα!

 

Photo by: pinterest.com

Advertisements

Μπορείς να αλλάξεις την πραγματικότητα, αλλάζοντας τον…

Ο Τομ Ρόμπινς στο βιβλίο του «ακόμα και οι καουμπόισσες μελαγχολούν» λέει…ότι μπορείς να αλλάξεις την πραγματικότητα αλλάζοντας τον τρόπο που την αντιλαμβάνεσαι -και ήταν αυτή ακριβώς η ανακάλυψη, ίσως όχι κατώτερη από του Αϊνστάιν, που τελικά τη βοήθησε να αποδιώξει την ταπείνωση χαμογελώντας, όπως ακριβώς πριν από λίγο είχε διώξει με το χαμόγελο την κούραση.

απόσπασμα Φιλιά, Αντριάνα!