2 βδομάδες και λίγα ψιλά.

Δεν ξέρω αν οφείλεται στην υπερένταση των ουσιών που προκαλούν τα φάρμακα του φρονιμίτη, ούτε το facebook που χαζεύω χωρίς κανένα απολύτως ουσιώδες λόγο. Αλλά από την άλλη, μπορεί να είναι και το ράδιο που με κρατάει νυχτοφύλακα περασμένες 3 τα ξημερώματα. Είναι και ο αγαπημένος που κοιμάται λοξά, στραβά, κι ανάποδα σ’ ένα καναπέ 1χ1 και μια χαμογελάει, μια νευριάζει, και λες τώρα θα παραμιλήσει κιόλας. Έλα πες…δεν είναι μια καλή ευκαιρία να ζητήσω ένα iPhone και να συμφωνήσει μέσα στον παραμίλημά του; Ύπουλη…

Εισιτήριο, έκλεισα.

Cabin luggage, πήρα. (μια μαύρη πλαστική με 4 ροδάκια για να ταιριάζει με την αδερφή της τη μεσαία)

Το πως θα τις γεμίσω όμως, χαμπάρι δεν έχω! Ελλάδα-Φρανκφούρτη υπολόγισε 10 βαθμούς διαφορά, οπότε εκεί που είσαι με τα φαρδουλά τι σερτ και την εσπαντρίγια (thx God, you love us), σε δυόμιση ώρες απόσταση περιτριγυρίζεσαι από μπουφάν, άνορακ, γαλότσες, σκουφιά, μαντήλες, λες και ο Μάιν μεταμορφώθηκε σε Τάμεση κι εσύ η δόλια ελληνίδα που είσαι συνηθισμένη να φοράς τη μπαλαρίνα μέχρι το Νοέμβρη και να περπατάς στην αγορά της Γλυφάδας με τις Αγκς λες και ζούμε στη Στοκχόλμη γίνεσαι η μουσουλμάνα! Αλλά μη λέω πολλά κι εγώ τα ίδια κάνω. Ας μην αναφερθώ και σε αυτήν την κλασσική.τέρμα.ελληνική.ατάκα που συνοδεύει 6 στις 10 βαλίτσες: «θέλω να διαλέγω»! Σε αυτές τις περιπτώσεις βλέπεις παρδαλές βαλίτσες μεγέθους 107 λίτρων, να μεταφέρουν όλη την τετράφυλλη ντουλάπα που αναμενόμενα δεν μπορείς να τσουλίσεις και φυσικά…όλα αυτά τα ρούχα είναι μόνο για ένα τριήμερο. Βάλε τετραήμερο γιατί είσαι μεγαλόκαρδη.

Κι εγώ που παραπάνω το παίζω έξυπνη, ότι και καλά μπορώ να βγάλω μια βδομάδα με cabin size βαλίτσα, κοιτάω τις βαλίτσες μου όπως κοιτάει ένα χρυσόψαρο τον ιδιοκτήτη του.

Σας ξέρω;

Πείτε κυρίες μου, ποιές είστε;

Τι ζητάτε από εμένα;

Γιατί να σπάσω το κεφάλι μου για να σκεφτώ τι θα κουβαλήσω μέσα σε 54 κιλά σύνολο βάρους.

Υπολόγισε και το κουτάβι μου… και το παιδί που θα προσλάβω να μου μεταφέρει τις βαλίτσες! 

Αλλά όλα κι όλα…αυτή τη φορά είπα ότι θα πάω στο αεροδρόμιο σαν κυρία (μπλιάξ)! Θα φτιάξω τα μαλλιά μου, τα νύχια μου, θα φορέσω καλά ρούχα και θα σπρώχνω το καροτσάκι με αέρα σταρούμπας πλούσιας ελληνίδας.

Σε αυτό το κείμενο, ίσως έπρεπε να σου έλεγα για το πως περνώ τις τελευταίες μέρες στην Ελλάδα. Αλλά…ξέρεις…είμαι λίγο παγωμένη. Ίσως και αγχομένη (βρε λες;). Δεν μπορώ να σου πω ότι βγαίνω όλη μέρα κι όλη νύχτα, ούτε ότι χορταίνω από όλα αυτά που θα μου λείψουν. Απλά συνεχίζω τη ζωή μου σαν να μη συμβεί τίποτα προσεχώς.  Πηγαίνω στο φροντιστήριο με το ποδήλατο, πηγαίνω στη δουλειά με τα πόδια, κυκλοφορώ με κονσίλερ 24/7, μαλώνω με τη γιαγιά μου για το λάδι στο φάγητο, τσιμπάω τα μάγουλα των αδερφών μου παριστάνοντας το καβούρι…και εξακολουθώ να σπάω τα νεύρα του φίλου μου. Και μετά να ακολουθούν οι συνηθισμένες τύψεις σαν κι αυτές που με πιάνουν όταν μου πετάει τα σκουπίδια.

Και κάπου εδώ τον καλύπτω με τη μωβ κουβέρτα. Και μπαίνω κι εγώ αθόρυβα από κάτω…

 

Φιλιά, Αντριάνα!  IMG_1351

Advertisements

3 thoughts on “2 βδομάδες και λίγα ψιλά.

  1. Έλαααααααααααααααααα να μαζευόμαστε και χωρίς γκρίνιες παρακαλώ… μια βδομάδα θα λείψεις και ως συνήθως μια χαρά θα τα καταφέρεις και έχει ο Θεός για το μετά… είπαμε, βήμα βήμα ζούμε στο παρόν! 😉
    ΑΦιλάκια και καλό σου ταξίδι! 🙂

  2. ..Πάντως, θέλει και κάποια κότσια να σηκώνεσαι -να ξε-βολεύεσαι- και να φεύγεις, για να κερδίσεις με τον αγώνα σου μια ποιότητα ζωής, όπως σου αξίζει.. Μπράβο σου Αντριάννα! Επειδή ακούγεσαι ήδη σίγουρη κι επίμονη, θα τα καταφέρεις 🙂

    Εύχομαι ό,τι καλύτερο σε ό,τι κάνεις! Φιλιά!
    😀

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s