Βάμμα ιωδίου

Εσύ δεν ήσουν που με ρωτούσες «θα φύγεις»;

Άντε ποτε θα φύγεις;

Το εισιτήριο το έκλεισες;

Με τη δουλειά συνεννοήθηκες;

Μίλησες με το μεταπτυχιακό;

Διάβασες το συμβόλαιο του νέου σπιτιού;

Και είναι φάση που αρχίζω να συνειδητοποιώ ότι πέρασε ο καιρός. Και πες μου γιατί εγώ που ήμουν τόσο σίγουρη για αυτή μου την επιλογή, τώρα κάθομαι στη γωνιά του καναπέ και κλαψουρίζω σαν κακομαθημένο 5χρονο; Εγώ η χοντρόπετσι που δεν ξαφνιάζομαι και χαμπαριάζω σχεδόν με τίποτα, τώρα είμαι γεμάτη μιξομάντηλα για ούτε κι εγώ ξέρω γιατί.. Δεν περίμενα με τίποτα όταν έπαιρνα απόφαση για την άλλη χώρα, ότι θα κατάφερνα να φέρω σε τέτοιο πετυχημένο σημείο την καθημερινότητα μου εδώ. Δεν περίμενα ότι θα ένιωθα τόσο γεμάτη, ούτε ότι θα ερχόταν στιγμή που θα έκλαιγα για την πόλη που άθλια την ανέβαζα, μίζερη την κατέβαζα. Ούτε όταν ξεκίνησα τα μαθήματα γερμανικών, ούτε δούλευα ως σερβιτόρα, ούτε έπαιρνα το αμάξι και καρφί για τις φίλες μου. Είναι αυτό που σου έλεγα και σε προηγούμενο κείμενο ότι όταν αποφίσεις να φύγεις στο εξωτερικό, καλό θα ήταν να το κάνεις άμεσα! Μη περιμένεις να έρθει η κατάλληλη στιγμή. Δεν υπάρχει! Δεν υπάρχει κατάλληλη στιγμή, όπως δεν υπάρχει και τύχη. Ο άνθρωπος είναι το μεγαλύτερο θηρίο, με τόσο μεγάλη δύναμη που είναι όλα στο χέρι του να τα κάνει και να μην τα κάνει. Είναι στο χέρι μου να επιβιώσω στη μεγάλη χώρα, είναι στη δική μου δύναμη αν θα τα καταφέρω με την τέχνη, είναι στο δικό μου μεράκι αν θα τα πάω καλά ως νηπιαγωγός σε μια ξένη κουλτούρα, είναι δικό μου ψάξιμο το πόσο καλό θα είναι το σπίτι στα δικά μου μέτρα και σταθμά.  Και έτσι ήταν δική μου υπόθεση το να τα καταφέρω να δημιουργήσω μια πραγματικότητα αρεστή σε μένα, σε μια πόλη που ανέκαθεν δεν ήμουν συμφιλιωμένη μαζί της.

Και ξέρεις κάτι; Αρχίζω να νομίζω ότι θα με ξεχάσουν. Οτι μερικές φορές ο κόσμος που συναναστρέφομαι, απλά μια στο τόσο θα θυμούνται ότι κάποια στιγμή μιλούσαν και με την Αντριάνα. Είτε την Αντριάνα τη γειτόνισσα, είτε την υπάλληλο, είτε την βοηθό groomer, είτε τη νταντά, είτε τη συμφοιτήτρια, τη φίλη, τη φοιτήτρια, την κόρη της όμορφης μαμάς, την μεγαλοαδερφή. Και φοβάμαι μη με ξεχάσουν οι άνθρωποι εδώ, γιατί οι σχέσεις είναι αμφίδρομες. Όσο κι αν προσπαθείς να κρατήσεις επαφές εσύ που έφυγες από μακριά, αν δεν κάνει και ο άλλος την κίνηση, κάποια στιγμή το καντίλι σβήνει, και είναι κρίμα…  Τους θέλω όλους! Γιατί να κάνω εκπτώσεις στους ανθρώπους;

Δεν ξέρω αν κλαίω για το άγνωστο. ούτε για το μεταπτυχιακό που ξεκίνησε η προθεσμία δηλώσεων και δεν καταθέσω τα χαρτιά μου, ούτε για τις βαλίτσες που δεν ξέρω πως να τις γεμίσω. Υποπτεύομαι ότι μπορεί να κλαίω για τη ζωή μου εδώ. Κι αυτό με ξαφνιάζει ακόμα πιο πολύ. Γιατί δεν πίστευα ποτέ ότι θα τα καταφέρω τόσο καλά εδώ. Δεν περίμενα ότι θα είχα τέτοια χημεία στη δουλειά μου, ότι οι κόποι μου θα αναγνωριζόντουσαν, το εξτρα διάβασμα θα εκτιμούνταν, θα είχα τόση ελευθερία στη δουλειά μου (αυτό με τσάκισε), θα είχα σπουδαίες συζητήσεις με εξαιρετικά άτομα, ότι θα μάθαινα αβίαστα να καλλωπίζω σκυλιά και να πιάνω τον εαυτό μου σε στιγμές απείρου υπομονής που δεν φανταζόμουν ότι θα είχα. Ότι θα έβγαινα έξω με παρέα και θα περνούσα καλά. Δεν περίμενα ότι όταν θα τελείωνα από φοιτήτρια, θα έχτιζα τόσο καλά άλλη μια καθημερινότητα. Δεν φανταζόμουν ότι θα μου έβγαινε όλο αυτό τη στιγμή που το ήθελα-όπως το ήθελα.

Κι όσο για την άλλη χώρα. Εδώ, μπροστά μου. Να βάζω τα πρώτα πλυντήρια για να αποθηκευτούν τα καλοκαιρινά και να σκουπίζω τα καπάκια από τα βαζάκια των μπαχαρικών. Έχω ήδη δύο σεμινάρια χορού που θα παρακολουθήσω, με περιμένει το φροντιστήριο για ένα γεμάτο τελείωμα χρονιάς και μια τεράστια ελληνική αγκαλιά σε μια πόλη 30χλμ μακριά από το αεροδρόμιο και 45 απ’ τη Φρανκφούρτη. Κι ανα πάσα στιγμή θελήσω να τα δώσω όλα μια κλωτσιά και να γυρίσω σπίτι μου, ξέρω ότι θα έχω άλη μια ζεστή αγκαλιά να με περιμένει και ήδη την εμπειρία να την ξαναδιαμορφώσω όμορφη καθημερινότητα από την αρχή.

*Όσο για τον αγαπημένο..θα τα πούμε άλλη φορά και σε άλλο κείμενο. Έχει κι αυτός τη φιλοσοφία και τους στόχους του. Διαφορετικούς από τους δικούς μου μεν κατά 716 ακριβώς χλμ απόσταση και εξίσου φιλελεύθεροι.

Φιλιά, Αντριάνα!

IMG_1715
Advertisements

8 comments

  1. Λοιπόν mademoiselle!
    Δεν θα κάτσω να στο παίξω μαμά-δασκάλα- εξυπνάκιας, αλλά θα σου επαναλάβω (στο περίπου!) κάτι που εσύ η ίδια έγραψες και ξέρεις πολύ πολύ καλά:
    Στο χέρι μας είναι να πάρουμε τη ζωή πάνω μας, στο χέρι μας είναι οι όποιες αποφάσεις μας, στο χέρι μας είναι πώς θα χειριστούμε φίλους και lover για να μη μας ξεχάσουν, η ζωή μας, μάς ανήκει και γι αυτό και είμαστε υπεύθυνοι για τις αποφάσεις μας… τόσο απλό! 😉
    Είναι απίστευτο πόσο εύκολα βολευόμαστε και ρουτινιάζουμε, έτσι δεν είναι;

    ΑΦιλιάκιααααααααααααααααααα! (εγώ πάντως δεν σε ξέχασα πέρσι που έλειπες)! 🙂

    1. Και να που υλοποίησα την απόφαση μου κ έφυγα..
      Και ηρθε εδω σε μια χώρα με ελάχιστους γνωστούς κ πολλά ονειρα. Δεν ξερω που θα με οδηγήσει αυτη μου η απόφαση..ουτε αν θα βρω ολα τα μεσα για να πετύχω αυτα που θελω..
      Το εύχομαι κ το ελπίζω…
      Θελω σύντομα να γράψω ενα ποστ για την άφιξη μου εδω..
      Θα περάσω σύντομα κα απο το δικό σου σπιτικό 🙂
      Φιλια πολλά και σε ευχαριστω για τα ενθαρρυντικά λογια σου.
      🙂 🙂

  2. Αντριάνα μου, έχω σκεφτεί κι εγώ να φύγω για μια ξένη χώρα. Συγκεκριμένη.
    Δεν το κάνω ακόμα γιατί έχω εκκρεμότητες εδώ.
    Τους έχω νιώσει τους φόβους σου, τους έχω χιλιοσκεφτεί.
    Σκέφτηκα όμως πως αν τελικά πάρω την απόφαση ή τέλος πάντων όταν την πάρω όλοι όσοι με αγαπούν όχι απλώς θα με στηρίξουν, αλλά θα είναι δίπλα μου. Κι όσοι χαθούν, απλώς δεν είναι γραφτό να είναι στην ζωή μου. Όποιος σε αγαπά πάντα βρίσκει τρόπο να ‘ναι κοντά σου, το πιστεύω ακράδαντα αυτό.
    Άλλωστε ζουμε στην εποχή του fb, του twitter, του skype. Όλα με ένα κλικ, είναι πιο κοντά μας, όσο κοντά μπορούν τέλος πάντων.
    Εγώ πιστεύω ότι όταν θες κάτι πολύ το καταφέρνεις. Κι εσύ το θες. Και θα τα καταφέρεις.
    Σου στέλνω ένα γλυκό φιλί και μια αγκαλιά.

    1. Ναι, όντως, η επικοινωνία έγινε πιο εύκολη απλα ειναι και απρόσωπη με τη έννοια οτι δε ακουμπας δε μυρίζεις….
      Κι εγω τα χιλιοσκεφτηκα και νιωθω ακριβώς οπως περιγραφεις παραπάνω. Τα συναισθήματα ειναι ίδια και οι σκέψεις παρόμοιες.. Το μονο που ίσως διαφέρει, να ειναι οι «γαρνιτουρες»
      Σε φιλώ! 🙂

  3. Το πόσο σε εκτιμώ το ξέρεις Αντριανα ..Αν ψυχή ,καρδιά ,και σώμα δεν είναι μαζί ..ολα είναι ανώφελα καλή μου ..το δέσιμο σου με την οικογενεια και τους φίλους εδώ είναι πολύ δυνατό και αυτο παλεύει μέσα σου .Ξεριζωμός ναι …Πήρες μια απόφαση υλοποίησε την .Είναι πολύ δύσκολο το ξέρω αλλά όχι ακατόρθωτο ..Είσαι εκει για έναν σκοπό που έχει να κάνει με το μέλλον σου ..Αυτό μην το ξεχνάς ..Ο φίλος της καρδιάς σου Δημητρης ..Και ας μην ταίριαξε να βρεθούμε κάποια Πέμπτη εδώ στην θεσσαλονικη

    1. Εχεις δικιο!!! Πολυ. Πολυ. Δικιο!!
      Έφτασα…ηρθα στη γερμανια πριν λίγες μερες. Δεν μένω ακομα στο σπίτι μου αλλα φιλοξενούμε.
      Οσο για τις πεμπτες, τελείωσαν νωρίς γιατι εκεινη τη μερα δούλευα καθε φορα. Δεν πρόλαβα ουτε στην εκθεση φωτογραφίας να πω να δω, ποσο μάλλον να συμμετάσχω..
      Καλο βραδυ και φιλια πολλά! 🙂

  4. Η αποφαση ειναι παρμενη;
    Αν ναι τοτε μην μιζεριαζεις….
    Βαλε το κεφαλι ψηλα και αποφασιστικα και τραβηξε τον δρομο σου….
    Εκτος των άλλων , δες το και σαν μια ευκαιρια ….
    να δεις ποιος θα ειναι αυτος που θα σε περιμενει…..
    Γιατι αυτος θα ειναι που θα σε περιμενει παντα…..

    1. Ναι, η απόφαση ηταν εδω και καιρό παρμενη…απλα δεν ηθελα να χάσω το ελληνικό καλοκαίρι.. 🙂
      Ειναι και τα δικά σου λογια όμορφα! Απο ολα τα σχόλια ειναι όμορφα και ενθαρρυντικά!!
      Ας παω..κι οτι καταφέρω, κατάφερα!

      *Ηρθα…κι ας τραβήξω το δικό μου χώρο σε ξένα μονοπάτια πλεον. ( που καποια στιγμη, ίσως γίνουν και γνωστά)

      Καλο βραδυ και φιλια!!!
      🙂 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s