Just Kids

Μυρίζει κερί με κανέλα. Η εθιστική ζέστη από καλοριφέρ σε απασχολεί. Ο σκύλος σου χασμουριέται. Η γάτα σου τεντώνεται νωχελικά. Ο καναπές σου έχει ένα μόνο βαθούλωμα. Τα μαξιλάρια είναι ταλαιπωρημένα από την αγάπη του καθισιού σου. Το πίσω μέρος του λαιμού σου αναζητά φιλί. Η σπονδυλική στήλη σου ταράζεται στο κουδούνισμα ενός μηνύματος. Είναι Δεκέμβριος. Κι είσαι η Συμπάθεια που ψάχνει για τον τρελό Ενθουσιασμό.
Γράφει η Εφη και αντιγράφω έπειτα.

Ψάχνω εδώ και ώρες, εδώ και μέρες, πως να βάλω τις λέξεις σε σειρά. Κι αυτές; Αντί να με ακούσουν και καταλάβουν τις ανάγκες μου, χοροπηδούν όλο και ψηλότερα.
Νιώθω να χάνω τον έλεγχο του εαυτού μου και ο εαυτό μου εμένα και μου απομακρύνομαι μέρα με τη μέρα όλο και πιο πολύ. Δεν θέλει ιδιαίτερες γνώσεις ψυχολογίας να το καταλάβεις, μόνο να έχεις μάθει (ή να σου μάθει κάποιος άλλος αν θέλεις) να μπορείς να γίνεσαι καθρέφτης εαυτού σου, να μπορείς να ελέγχεις τις εκρήξεις συναισθημάτων σου. Έστω και για λίγο.
Βλέπω τις ανάγκες μου να πληθαίνουν αντί να ικανοποιούνται και θελω να τις ουρλιαξω ενα «γιατί». Γιατί με κάνετε να νιώθω έτσι; Γιατί ενώ προσπαθώ να σας καλυψω, εσείς δαιμονίζεσται χειρότερα; Να μου πείτε, σε τι έφταιξα; Που έκανα το λάθος; Γιατί δεν με αφήνετε στην ησυχία μου;
Είμαι ατίθαση. Το ξερω. Και αντιδραστική και ηλίθια ξερολας και ξεροκεφαλη. Είμαι απο τις πρώτες που θα πεσουνε στον λάκο γιατί τολμάω και ελάχιστες φορές ένιωσα φόβο. Πιστεύω οτι μπορώ να καταφέρω ο,τι βάλω στο μυαλό μου, να βρεθώ ανα πάσα στιγμή σε όποιο σημείο της γης θελω, να εκμηδενισω αποστάσεις. Αλλά επίσης ξερω, οτι αν δεν ήμουν όλα αυτά, δεν θα ήμουν μόλις 23 χρόνων με ενα υπερτούμπανο βιογραφικό. Δεν θα είχα ήδη μια ποιοτική έρευνα στην ιστορία μου, δεν θα ήμουν σε ντοκιμαντέρ, δεν θα έκανα καλλιτεχνικές φωτογραφίσεις, δεν θα μιλούσα σε κοινό, δεν θα έτρεχα στα ανάπηρα παιδιά και δεν θα αγκάλιαζα κυριολεκτικά τις μειονότητες(φυλακισμένοι, μετανάστες, ρομα, κ.α.), δεν θα έπαιρνα τις βαλίτσες μου για την άλλη χώρα μόνη μου.
Είναι στιγμές που νιώθω ακραία συναισθήματα μαζεμένα και θελω να βουτηξω τις ψυχικές μου μεταπτώσεις απο τα μαλλιά και να τις καρφωσω σε μια σταθερή πορεία.
Μα πάντα αυτός δεν ήταν ο στόχος μου; Να νιώθω ισορροπημένη και ήρεμη. Να νιώθω ικανοποιημένη.

Τρελαινομαι όμως στο γεγονός οτι είμαι σε μια χώρα, που αν ερχόμουν ως εργάτης, ως οδηγός λεωφορείου ή ως καθαρίστρια, οι πόρτες θα ήταν πιο ανοιχτές μπροστά μου. Αλλά είπαμε, όσο έχεις πτυχία, τόσο οι απαιτήσεις αυξάνονται κι όσο μικρότερη είσαι, τόσο πιο δύσκολο να αποδείξεις τα προσόντα σου.

Θελω να κλείσω τα μάτια. Να κρυφτώ κάτω απο την κουβέρτα σε στάση εμβρύου και να παραμείνω εκεί για χρόνια. Να μετρήσω μέχρι το δέκα και να μεταφερθω στο Πολύ Μετα, σε εκείνα τα χρόνια που θα έχω σταθεροποιηθεί σε μια ρουτίνα. Θα έχω βρει τον άνθρωπο με τα κοινά ενδιαφέροντα και τις κοινές κατευθυντήριες γραμμές. Να είμαι με τα παιδιά μου, όπως είναι η θέση μου να είμαι και μαζί τους να δημιουργώ.

Ζηλεύω την ηρεμία μιας μεγάλης γυναίκας, της επιβλεπουσας της διπλωματικής μου, την κατα πολύ μεγαλύτερη φίλη μου, την την την..

Είμαι σε φάση που τα βλέπω όλα βουνό και θελω να κρυφτώ. Αλήθεια.

Αλλά στην πράξη δεν κρύβομαι και με νευριασες όταν είπες οτι δεν σηκώνω τα τηλέφωνα γιατί θελω να κρυφτώ! Μα δεν χτυπούσε το ρημάδι! Πως αλλιώς να το εξηγήσω ρε γαμωτο; Δε φταίω που οι κεραίες μου κάνουν σαμποτάζ… Αλλά ίσως να το είπες γιατί μπορεί να μου την είχες φυλαγμενη, για τότε που είπα οτι δεν είσαι αληθινός.
Και μετά νευριάζω πάλι, γιατί με ξέρεις πιο καλα απο πολλούς. Που «πιάνεις» την κίνηση μου, πριν καν εκείνη αποτυπωθεί. Μπορώ για λίγο να γίνω εγώ ο Sitting Bull και να πετάξω τα βέλη μου επάνω σου;

Θελω να σου μιλήσω για το σε πόσο όμορφη πόλη ζω. Για την ιδιαίτερη ταυτότητα της, που μετράει λίγα σε χρόνια. Να σου πω για τους ουρανοξύστες και τις λιτές ευρωπαϊκές βιτρίνες της. Την οπτική ομοιογένεια που μόνο ηρεμία δίνει. Αλλά σταματάω εδώ..έχω πει ήδη πολλα. Ο σκύλος μου με περιμένει να κουρνιάσει στα πόδια μου και η Patti Smith να την διαβάσω. Εξάλλου..πλέον αυτή έγινε η παρέα μου.

Φιλιά Αντριάνα!

 

Ενα πράγμα ζηλεύουν τα κορίτσια απο τους φίλους τους...τα φούτερ τους!
Ενα πράγμα ζηλεύουν τα κορίτσια απο τους φίλους τους…τα φούτερ τους!

 

Advertisements

9 thoughts on “Just Kids

  1. Λίγο αγχωμένη, ε; Είναι κι αυτή η φάση που δεν είσαι πολύ καλά και αρχίζει να σε σαμποτάρει και η τεχνολογία για να προσθέσει μερικά ακόμα προβλήματα και παρεξηγήσεις.
    Πάρε το χρόνο σου και προσπάθησε να κάνεις πράγματα που σε ευχαριστούν. Όλα θα γίνουν καλύτερα μια μέρα! 😉
    Α, και θα περιμένω πλήρες ρεπορτάζ για την πόλη που μένεις! Λατρεύω κάτι τέτοια!
    Φιλάκια πολλά! Καλή σου μέρα Αντριάνα! ❤

    1. Απο τις λίγες φορες που έχω τόσο άγχος.. Και είμαι σε φάση που λόγω άγχους, μιλάω νευρικά.

      Μια πόλη την μαθαίνεις οταν την περπατάς…κι εδώ, έχω λιώσει Nike.
      Εύχομαι μια μέρα να ξυπνήσω, να βρω το γραμματοκιβώτιο μου ξεχειλισμενο απο τα γράμματα που περιμένω και να νιώθω ευτυχία!!!

      Καλο βράδυ και να ´σαι καλα για το πέρασμα! 😊😉

  2. Είδες Αντριάνα, πως τα απλά λόγια πάνε κατ’ ευθεία στη καρδιά; ❤
    Μη βιάζεσαι να μεγαλώσεις, ρούφα τη κάθε στιγμή σαν να μη πρόκειται να υπάρξει άλλη… απλά ζήσε! 😉

    ΑΦιλάκια και στον ασκημομούρη-γλυκούλη! 🙂

    1. Σοφό και αληθινό αυτο…απλά ζήσε…
      Ποσό δύσκολο και ποσό απλό ταυτόχρονα.

      Θα του δώσω τα νόστιμα φιλάκια μου😘😘😘

      Καληνύχτα 😊

  3. Χαχα, αν νομίζεις ότι μεγαλώνοντας θα έχεις μπει σε κατευθυντήρια γραμμή χωρίς major αποκλίσεις, τόσο δυναμική και γυνάικα γεμάτη ενέργεια που σε έχω κοψει νομίζω πως, κάνεις λάθος! (εγω πάλι γιατι θα ήθελα να είμαι στη θέση σου/´´ρουτίνα» σου?)

    Κ λίγο κρατεί δεν κάνει κακο! Μάλλον την χρειάζεσαι λιγο την ´´ησυχιά´ Αντριαννακι…Ο εαυτός μας κρυφά, πάντα μας λέει τι έχουμε ανάγκη…

    Υγ: περιμένεις ´´τα παιδια-κουμπιά» να σε κατανοήσουν/εκτιμήσουν με την πρώτη, τς τς τς…
    :)))

    1. Αναρωτιέμαι όμως..αναρωτιέμαι. Θα έρθουν ξανά οι στιγμές που δεν θα προλαβαίνω; Θα ζω ξανά με φουλ ταιμ προγραμμα; Αυτο που ξαπλωνεις το βράδυ στο κρεβάτι και νιώθεις το σώμα σου να διαμαρτύρεται απο την κούραση. Που έχεις να κανεις αυτο, και το αλλο, εκείνο μη ξεχάσεις, εκεί να τηλεφωνησεις, αυτο να πληρώσεις.

      Οταν δεν έχω κάτι να δουλεύω πάνω σε αυτο, νιώθω οτι χάνω κομμάτια της δημιουργικότητας μου…κι αυτο σίγουρα δεν είναι ευχάριστο.
      Σίγουρα, κάθε αλλαγή κατάστασης που συνοδεύεται και με αλλαγή πόλης, θέλει το χρονο της να ορθοποδήσει. Αλλά έλα που είμαι ανυπόμονη…

      Κάποια στιγμή όλα αυτά, θα μοιάζουν σαν ενα μακρινό παραμύθι…

      Φιλιά😘 πολλα!

  4. Θέλω εδω κ καιρο να γράψω κάτι για ΕΚΕΊΝΗ τη φάση που έρχεται στη ζωη όλων κ ολα ειναι στη θέση τους εχει επέλθει ηρεμία σε ολα κ χαίρεσαι τη σταθερότητα που κερδισες μετα απο χροοοονια φαγούρας! Αλλα δεν ξερω απο που να το πιασω (μαλλον θα ερθει κ για αυτο η «σωστη φαση») κ πολλες φορες αναρωτιέμαι ποτε θα ερθει κ για μενα! Επισης πιστεύω πως αυτη η φάση δεν ειναι ούτε βαρετή ούτε ρουτίνα ούτε συμβιβασμός. Ειναι ξέρω τι θέλω πια κ έχω βάλει το καθε πράγμα στη θέση που με κανει να νιώθω χαρούμενη. Επισης έχω ζηλέψει κ γω την επιβλεπουσα (που προφανώς πέρασε απο σαράντα κύματα μεχρι να φτάσει στη φάση που «τη ζηλευουμε»)

    1. Μπράβο, μπράβο, μπράβο! Αυτο ακριβως!! Δεν εχω να προσθέσω τίποτα αλλο, τα είπες όλα και πολυ ωραία!

      Όλα μπαίνουν σε μια σειρά…όλα θέλουν απλα το χρόνο τους. 😉

  5. Όταν οι άνθρωποι κάνουν πράγματα στη ζωή τους το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε καμιά φορά είναι να βγαίνουμε από τον εαυτό μας να πατήσουμε play και να μας πάμε λίγο πίσω μέχρι να φτάσουμε ξανά στο παρόν.. Εκεί θα δούμε πως όσα πράγματα και να κάνουμε η ζωή ανταμοίβει γιατί κι εμείς με τους στόχους μας προσπαθούμε να δώσουμε μεγαλύτερη αξία στον εαυτό μας κι ότι περιβάλλεται γύρω από τον εαυτό μας. Έτσι όπως λες στην ανάρτησή σου είναι..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s