Αυτά που σου λέω εδώ και δυο χρόνια για τα παιδιά του ασύλου… (Κοίταξε γύρω σου)

Δεν μπορώ να το πιστέψω! Δεν το χωράει ο νους μου, δεν το αναγνωρίζουν τα μάτια μου! Τα παιδιά του ασύλου! Τα παιδιά για τα οποία σου πρωτομίλησα εδώ πριν δυο χρόνια και δυο μήνες ακριβώς!! Για τους ανηλίκους που ζητούν άσυλο στη χώρα μας, που ήρθαν με τα πόδια, που περπατούσαν δύο χρόνια!! Και σου τα είχα πει ΟΛΑ ΜΑ ΟΛΑ αυτά, ότι ακουγα τις ιστορίες τους και ήμουν συγκλονισμένη! Ότι κρατούσα με το ζόρι τα μάτια μου για να μη δακρίσουν, ότι η κίνηση τους ήταν ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ!! Ότι η καθηγήτρια της πτυχιακής μου, τη μέρα που είχαμε συνάντηση, έπρεπε να φύγει έκτακτα για Αθήνα και με έβαλε να αναλάβω τον ρόλο της και να πάρω όλη την πρώτη συνάντηση πάνω στις πλάτες μου!! Μαζί με την ομάδα μου!! Τα 15 -αρχικά- κορίτσια!

Δεν το χωράει ο νούς μου!! Ήρθαν μετά από 2 χρονιά και μας έδειξαν οι μεγάλες εφημερίδες της Αθήνας!! Πόσο πιο μεγάλο πράγμα να ζητήσω!! Έκαναν ολόκληρο αφιέρωμα και ολόκληρη συνέντευξη με τον δεύτερο υπεύθυνο του προτζεκτ, τον κύριο Κώστα! Και η κυρία Μαρία και ο κύριος Κώστας ήταν αυτοί που επέβλεπαν την έρευνα μου και είμασταν εμείς οι τρεις που ξεκινήσαμε να υλοποιούμε αυτή τη συνεργασία! Δεν το χωράει ο νους μου οτι αυτό το πράγμα αρχίζει να παίρνεις τέτοιες διαστάσεις. Έχω ξεφύγει απο ενθουσιασμό!! Την πρώτη μέρα που τους επισκέφτηκα, έκανα να κοιμηθώ 3 μέρες χωρίς υπερβολή και είμαι ένας άνθρωπος που δεν χαλαλίζω εύκολα τον ύπνο μου!

Παρακάτω, σου δίνω το λινκ της Lifo:

http://www.lifo.gr/team/gnomes/56851

Τα δυο παρακάτω, είναι δικά μου κείμενα που μιλάω γι’αυτους και τις εμπειρίες μου μαζί τους:

https://loveyourthoughts.wordpress.com/2013/03/21/%CF%86%CE%BB%CE%B1%CF%82-%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BA/

https://loveyourthoughts.wordpress.com/2013/02/14/%CE%B1%CE%BD%CF%85%CF%80%CE%AD%CF%81%CE%B2%CE%BB%CE%B7%CF%84%CE%B7-%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%AC/

Σε παρακαλώ πολύ… διάβασε τα! Διάβασε τα για να δεις τι κάναμε με τα παιδιά αυτά, πόσο βαθιά νυχτωμένα είναι τα μεγάλα κανάλια και εφημερίδες.

Πόσα σπουδαία πράγματα κάνει ο απλός ο κόσμος και δεν προωθούνται από κανέναν!

Δεν μαθαίνονται!

Και δεν κάναμε μόνο με τα παιδιά που ήρθαν από εμπόλεμες ζώνες, κάναμε και με ανήλικους φυλακισμένους!!!

Άνοιξε τα μάτια σου και μην κάθεσαι με το ένα πόδι πάνω από το άλλο! Κουνήσου!!!

Φιλιά, Αντριανα!

υγ: έχω γράψει κι άλλα πολλά κείμενα για αυτούς, αλλά πάνω στην σύγχησή μου αυτή τη στιγμή δεν τα βρίσκω. Θα τα βρω όμως..

υγ2: Κυρία Μαρία, δεν μπορώ να το πιστέψω! Μόλις διάβασα το άρθρο της Λάιφο για το στέκι αιτούντων ασύλου και είμαι πολύ συγκινημένη! Εύγε και πάλι εύγε για ότι κάνετε και συνεχίζετε να κάνετε! Συγχαρητήρια για όλο αυτόν τον κόπο!!

Μου ήρθαν όλες οι μνήμες μπροστά μου και αυτό που έχω να πω είναι οτι αν γυρνούσα το χρόνο πίσω, θα το έκανα ξανά και ξανά!

Α, τις προάλλες μου έστειλε ο Χαμζα μήνυμα και μου έκανε ερωτική εξομολόγηση..μου είπε κιόλας ότι δεν είχε εκφράσει στα μαθήματα σας την αγάπη του για μένα σε περίπτωση που δεν τον αφήνατε άλλο να έρθει στα μαθήματα!

Φιλιά πολλά και πάλι μπράβο σας!
ΑΙ

Advertisements

Μια νοστιμη Μπροκολόσουπα..

Στους πρώτους μήνες της Γερμανιας, έπρεπε να μάθως να κοιμάμαι νωρίς και να ξυπνάω από τις 6:30 γιατί 8 έφευγε το τρένο. Κι επειδή πίσω μου είχα ένα ελληνικό καλοκαίρι, κατα τις 10-11 τη νύχτα με έπιανε μια λιγούρα. Σηκωνόμου απότο κρεβάτι και το μόνο που έβρισκα στην κουζίνα ήταν μπρόκολα νερόβραστα.. Κι έτσι, απ’ την κακιά την πείνα, τσιμπούσα τούφα τούφα, τα βάφτιζα πατάτες τηγανιτες και έμαθα να τα τρώω. Σημειωτέων, μέχρι τότε δεν έτρωγα καμια βραστή σαλάτα!

Υλικα:

1/2 πράσο

1 φρέσκο κρεμμυδάκι

1 μέτρια πατάτα

1 μεγάλο καρότο

3-4 κ.σ. βούτυρο ή μαργαρίνη

1 κύβο λαχανικών

λίγο γάλα ή κρεμα γάλακτος

1 μπροκολο βρασμένο (τις τουφίτσες και λίγα κοτσάνια)

 

Εκτέλεση:

  • 1ο στάδιο

Βάζουμε το βούτυρο σε ένα βαθύ τηγάνι με καπάκι και προσθέτουμε τον κύβο. Τον πατάμε να λιώσει και αφού λιώσει και το βούτυρο, ρίχνουμε τα λαχανικά που είναι κομμένα σε κύβους. Τα σοτάρουμε και χαμηλώνουμε τη φωτιά. Αφού τα αφήσουμε 5′ περίπου με το βούτυρο σε χαμηλή φωτιά, ρίχνουμε σιγά σιγά και ανα διαστήματα ζεστό νερό για να ψηθούν τα λαχανικά. Κλείνουμε με το καπάκι και τα αφήνουμε να βράσουν. Αφού βράσουν, ρίχνουμε το μπρόκολο και ανακατέυουμε ελαφρά.

  • 2ο στάδιο

Την πολτοποιούμε. Είτε με ένα πίμερ, είτε μούλτι. Αφού έχει πέσει λίγο η θερμοκρασία της βελουτέ πλέον σούπας, ρίχνουμε το γάλα ή την κρέμα γάλακτος ανακτεύοντας ταυτόχρονα με ένα κουταλι.

 

υγ1: η ποσότητα του γάλακτος που θα μπει, εξαρτάται από τη θέληση του καθενός.

υγ2: αλάτι δεν χρειάζεται γιατί έχει τον κύβο. Αν δεν βάλεις κύβος, προσθέτεις κανονικά αλάτι και λίγο τζίντζερ.

υγ3: το έχω δοκιμάσει και με ωμό μπρόκολο. Δηλαδή, έβρασε μαζί με τα υπόλοιπα λαχανικά. Καλό ήταν αλλά δεν ξέρω κατά πόσο εύκολα χάνει τα θρεπτικά του συστατικά κατά το βράσιμο.

υγ4: ταιριάζει και λίγο λεμόνι

13518_672765736168685_5765815106693918456_n

Καλή όρεξη!

 

Φιλιά, Αντριάνα!

 

10 άχρηστα -και ίσως βαρετά να έλεγε κάποιος- Υστερόγραφα

Ενημέρωση φωτογραφίας εξωφύλλου-Ανεβάστε φωτογραφία-SD/MMCopen (λίγα λεπτά για φορτώσει και έτοιμη)

Ωραία, βάλαμε καινούργια photo στο timeline, χάζεψα για λίγο κάτι παλιές και έχω ένα ολόκληρο δίωρο να γράψω κείμενο.

Κείμενο…Τρόπος του λέγειν. Ούτε μ’αρέσουν τον τελευταίο χρόνο τα κείμενα μου, ούτε γράφω κάτι ουσιώδες όπως έγραφα παλιά.

Περιαυτολογώ…και έγινα αδιάφορη+βαρετή.

Βασικά, περνάω μια δημιουργική αδράνεια. Ενώ ο λογισμός μου τρέχει και περνούν από το μυαλό μου 1158 διαφορετικές ιδέες για το τι θα μπορούσα να κάνω, στην πράξη (0x1158)+0=0

Αλλά εντάξει, παράπονο δεν έχω..κυλούν οι μέρες.

υγ1: Πηγαίνω 2 φορές την εβδομάδα στη δουλειά κι άλλες δύο ψάχνω υλικό + προετοιμασία μαθήματος. Ως προς το homeschooling, έχουν πάει τόσο καλά τα πράγματα που ομολογώ ότι δεν το περίμενα όταν πρωτοξεκίνησα. Τρανό παράδειγμα είναι ότι η μητέρα του παιδιού, ενώ γνωρίζει ότι θέλω να ξαναφύγω εξωτερικό (κι αυτή να επιστρέψει στο Liverpool), μου στέλνει κάθε βδομάδα από 2-3 αγγλικά site, με ιδέες που θα μπορούσαν να έρθουν στην Ελλάδα είτε μέσω φρανσαιζινγκ, είτε ελεύθερα μόνη μου, οι οποίες αφορούν την εκπαίδευση των toddlers και των preschoolers. Οι ιδέες είναι  πραγματικά super, αλλά για ένα άτομο που είναι σε φάση «Μένω Ελλάδα, αφιερώνω κάποιο διάστημα να μάθω καλά τον τρόπο εφαρμογής & λειτουργίας της ιδέας, την περνάω όσο πιο σωστά και καθοδηγούμενα γίνεται στον κόσμο, την υλοποιώ και δίνω τον καλύτερο μου εαυτό για να πετύχει». Για κάποιον που κοιμάται και ξυπνάει με την ιδέα του εξωτερικού και του Άλλου (οποιουδήποτε) πολιτισμού, αυτό θα ήταν απλά φυλάκιση, γιατί αν ήταν έτσι, θα σκεφτόμουν πιο σοβαρά και την ιδέα του ζαχαροπλαστείου.  *smile*

 

υγ2: το άλλο το κουφέτο είναι ότι χθες πλήρωσα δεύτερο μήνα γυμναστήριο. Ναι, άσε… παραδέχομαι, εγώ ήμουν αυτή που τα κορόιδευα, εγώ κι αυτή που τα κάνει. Οι απόψεις μου βέβαια εξακολουθούν να είναι ίδιες (όχι που δεν θα είχα απόψεις)!! Πρώτον, κορίτσια, δεν έτυχε να δω ούτε έναν Μα ούτε έναν όμορφο, και το θέμα δεν είναι μόνο αυτό…αν πας (θεωρητικά) και ρωτήσεις έναν έναν από αυτούς που κοιτιούνται στον καθρέφτη για να δουν πόσο καλά φουσκώνει ο μυς κατά την κίνηση, θα σου πουν ότι όλοι Μα όλοι βλέπονται σαν Θεοί! Γι’αυτό κορίτσια, αν είναι να ξεκινήσετε γυμναστήριο γιατί θα έχετε περισσότερες πιθανότητες να βρείτε ένα ενδιαφέρον που θα λέγετε Βαγγέλης, καλύτερος ο Κιάνου Ριβς στις βραδυνές ταινίες του σταρ.

 

υγ3: πάμε στο αξιοπερίεργο τώρα. Φιλοξενώ φίλο από Αθήνα. Τελευταία στιγμή έσκασε τηλεφώνημα στο κινητό ότι ο φίλος μου ήθελε να κάνει έκπληξη στην κοπέλα του που ήρθε στην πόλη μου συγγενείς, είχαμε καιρό να πούμε και τα νέα μας..μια και δυο ήρθε! Και ο λόγος που λέω ότι είναι αξιοπερίεργο, είναι γιατί πραγματικά, έχω πολλούς φίλους και γνωστούς στην Αθήνα, που δεν ξέρω αν έχουν βρεθεί όλοι οι γκάου στο δρόμο μου αλλά seriously τώρα, όταν τους προσκαλείς να έρθουν στην περιοχή σου για να περάσετε έστω ένα απλό σκ,

ωωωσπου να κουνήσουν το εεεενα ποοοδιιι….ώσπου να πατήσει γη, ώσπου να σηκωθεί το άλλο…μπα άστο μωρέ δεν κουνιέται το ξερό μου, να έπαθα μια κράμπα και δεν λυγίζει η γάμπα…ξέρεις…να…είχαμε άδειες, μας τις ανακάλεσαν, είμαστε stand by σε περίπτωση που γίνει κάτι…άσε κιόλας που με πείραξε λίγο το νερό όταν χθες ήμουν ταξίδι στη Βούλα και το κατάλαβα όταν πάρκαρα στην Κηφισίας για να πάρω τσιγάρα απ’ το περίπτερο…

Μα αφού δεν καπνίζεις.. (πιθανόν να απαντήσεις)

Δεεεν καπνίζω εεε….κοιιιτα να δεις που το ξεεεχασα βρε παιδί μουυυ. Πως κυλάει έτσι ο χρόνος..άσε..δεν έχω χρόνο ούτε να καταλάβω ότι δεν καπνίζω. Δίκιο έχεις, δίκιο..μπερδεύτηκα. Έτυχε!

(έλα ρε βλάκα..μη τους κοροϊδεύεις..ντάξει κι αυτοί δουλειές έχουν, ζορίζονται, δεν είναι πολύ χαλαροί.. ακούγεται από το βάθος η αντρική φωνή της λογικής)

 

υγ4: η φάση της αυτολύπησης συνεχίζεται

υγ5: έμαθα να φτιάχνω Μπροκολόσουπα, θα δώσω προσεχώς και τη συνταγή.

υγ6: τον επόμενο μήνα δίνω πτυχίο γερμανικών. Παρόλο που είμαι σχεδόν στον άριστο βαθμό, νιώθω όλο και περισσότερο σαν κοτόπουλο που το πηγαίνουν σ’αλεπούδες. Δεν με χωρούν οι εξετάσεις..

υγ7: υποτονική. Αδιαφορώ για περισσότερα, νευριάζω με λιγότερα.

υγ8: να πάω στους γιατρούς χωρίς σύνορα;

υγ9: θέλω να ξυπνήσω ένα πρωί και να βρω στο πατάκι της εξώπορτας χρήματα λόγω Φτου της Ομορφιάς μου και να πάω για ψώνια   χοχοχο….

υγ10: θέλω επιτέλους να αντικαταστήσω τον σπασμένο μου φακό της μηχανής για να ξεκινήσω πάλι να βγάζω φωτογραφίες.. κοιτούσα πριν λίγο κάποιες παλιές και ένιωσα λίγα φτερουγίσματα, λίγα σκιρτήματα στο αριστερό φυλλοκάρδι.. Και επειδή αυτό που δεν ήθελα με τίποτα είναι να είμαι σπασικλάκι, θα σου δείξω τη φωτογραφία που, πραγματικά, νιώθω ότι αποτύπωσα ότι πιο ωραίο θα μπορούσα να κλικάρω εκείνη τη στιγμή:

 

DSC_0510

 

 

υγ12: να δώσω και λίγες ακόμα;

DSC_0484  DSC_0497  DSC_0504  DSC_0523  DSC_0527  DSC_0533  DSC_0556  DSC_0658

 

 

υγ11: πάρε και την timeline (αυτοί που έχουν φβ, καταλαβαίνουν)

DSC_0015

 

 

Φιλιά, Αντριάνα!