37ο River Party και καλο πιωμα… *twinkle*

Εχω κουκουλωθεί απο την κορυφή ως τα νύχια με την ψιλή, γαλάζια, κουβερτα της ικεα και γράφω το κείμενο λες και ζω το κρυφό σκολειό. Δεν είναι οτι κρυώνω, δεν είναι οτι τη βρίσκω. Είναι γιατι απο τότε που έλειψα για 3 βδομάδες, ο σκύλος έπαθε το τραλαλα του. 

Ειμαι απο αυτές που κοιμούνται μαζι με το παλιοκουταβι τους αγκαλιά. Να, ενα μαξιλαρι εγώ, ενα μαξιλαρι αυτός, αλλα (ευτυχώς, φτου φτου φτου μακριά απο μας) δεν ανήκω σε αυτούς που διαταράχτηκε ο ύπνος τους μετα την απόκτηση σκύλου κι αυτο γιατι κοιμόμαστε ακριβως το ίδιο!! 

Ροχαλίζω εγώ; Το ίδιο κι αυτός. 

Πλαγιά εγώ; Πλαγιά κ εκείνος. 

12ωρη βάρδια στον ύπνο εγώ; 12ωρη βάρδια κι αυτός. 

Δεν ξυπνάω ουτε με πολυβόλο; Δεν ξυπνάει ουτε κι αυτός. 

Κι αφου, λοιπόν, μάζεψα τα Τσίσα Χαράς και παραλίγο να δώσω το σκυλισιο φιλί της ζωής οταν ξανασυναντηθηκαμε, θα σου πω που πηγα και πως πέρασα. 

Καταρχάς, πηγα σε ενα χωριό στην Σπηλιά Κισσαβου. Αυτο το χωριό δεν εχει φούρναρη, δεν εχει κρεοπώλη, ουτε ενα παντοπωλείο να πάρεις λίγα χαρτάκια rizzla. Εχει 20 μόνιμους κατοίκους αλλα επειδή γιόρταζε η Παναγιά, εκείνες τις μέρες που πηγα, ηταν ωραία και με κοσμο. Δροσιά, τζιτζίκια, ελληνικός καφές και προβεια πα¨ιδακια. (Η διατροφή περίπατο)

Αργότερα έπαιξε river party στο Νεστόριο Καστοριάς. 

Αχχχχχχχ

Αχχχχχχχχχ

Αχχχχχχχχχχ

Τι να πρωτοπώ; Τι να σχολιάσω; Γιατι επέστρεψα πίσω;

Έμεινα 9 ολόκληρες μέρες. Το καταχάρηκα, είναι αυτο ακριβως που μου ταιριάζει. Δεν ξερω απο νησιά, δεν ξερω καλα απο βουνά, δεν μπορώ να μείνω 24 ωρες χωρίς ύπνο, αλλα αυτο το non stop πάρτυ που στήνεται εκει, με κατενθουσιάζει! Κόσμος, παρέες, μουσικές, ποτά, ξενύχτια, πίσσα και νικοτίνη. 

 Θα μπορούσα να γράψω ενα βιβλίο για την κάθε μερα ξεχωριστά αλλα θα περιοριστώ στα απαραίτητα. 

Πρώτα απο όλα, να διευκρινίσω οτι πηγα για Μπαλαφα, ο οποίος ηταν πρώτη μερα και μόλις τον άκουσα με την τρίχα κάγκελο, είπα, εντάξει, σήμερα ξεκίνησε και σήμερα τελείωσε το Ρίβερ για μένα. Νιώθω ικανοποιημένη. 

Αυτός ομως που με ξάφνιασε αρκετα ηταν ο Αλκίνοος Ιωαννιδης. Ο άνθρωπος είναι καλλιτέχνης και παρα το γεγονός οτι τον ειχα ξαναδεί, αυτη τη φορα ηταν καταπληκτικός. 

Επιπλέον, είδα ολόκληρη συναυλία του Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Καλός. 

Στην Τσανακλίδου οταν ειπε κάποια τραγουδά, γυρνάει μια κοπέλα απο δίπλα, με κοιτάει και με χαϊδεύει στοργικά στην πλάτη. Ασε…με πιάσανε τα κλάματα. 

Τα φαγητά μια μετριότητα. Βασικά, εχω στομάχι και δεν μπορώ να φάω πολλές πίτες ουτε πολλά λάδια σε μαγειρευτά. Ποσο κρέας να μασουλησω;! Έχασα κανα δυο κιλά. 

Άφθονες μπυρες αμστελ και τρεχούμενο νερό απ´το βουνό. 

Έβρεξε 4 μέρες και παγώσαμε και τα 8 τα βράδια. 

Καλα πέρασα! Είναι διακοπές που για να περάσεις τέλεια, δεν πρέπει κανένας να γκρινιάζει με κανεναν και για τίποτα. Άμα εισαι δύστροπος, πας διακοπές στη φεξη και τα πάντα τα συχαινεσαι, καλο να μείνεις σπίτι σου. Δεν συγχωρούνται οι γκρίνιες εκει και δεν είναι κανένας αναγκασμένος να ακούει εσένα να γκρινιάζεις, οποτε, οφείλεις να πας προετοιμασμένος και συνειδητοποιημένος. 
Κάμπινγκ χωρίς ωρες κοινής ησυχίας, με κοινόχρηστα μπάνια, κοινόχρηστες οι τουαλέτες και φυσικά….24 ωρες το 24ωρο με τα ίδια άτομα. Άρα, αμοιβαίες υποχωρήσεις και συμβιβασμούς. 

Αλλα κι ομως! Παρα τα πολλά «dos and donts», η εμπειρία πραγματικά αξίζει…..
  
Φιλιά, Αντριάνα! 

Advertisements