Μήνας: Νοέμβριος 2015

Είναι οτι αφού…

Είμαι χαρούμενη!Βγήκα. Και δεν είναι οτι βγήκα. 

Ήπια. Και δεν είναι οτι ήπια. 

Πέρασα καλά. Και δεν είναι οτι πέρασα καλά.

Ξύπνησα χωρίς Χανκ οβερ. Και δεν είναι το Χανκ οβερ. 

Είναι οτι αφού βγήκα, κι αφου ήπια κρασιά, κι αφού πέρασα τοοοσο καλά, είχα τη νηφαλιότητα στις 4 τη νύχτα, να αφήσω το αυτοκίνητο και να επιστρέψω με ταξί. Δεν είμαι τέλεια, δεν είμαι απόλυτα σωστή, αλλά πραγματικά, χαίρομαι τοσο πολυ που με αρκετό αλκοόλ δεν έπιασα αυτοκίνητο στα χέρια. Κατα την αποχώρηση από το μαγαζί, πήγα να το πάρω αλλά στα μισά του δρόμου λογικεύτηκα και άλλαξα πορεία. Δε μου φταίνε σε τίποτα οι μηχανοδηγοί, σε τίποτα οι πεζοί, σε τίποτα οι ποδηλάτες, αν εγω από τα κρασιά μου δεν έβλεπα ξεκάθαρα να πάρω ανάλογα στροφή. Είναι απλά καθημερινά πράγματα, που όμως! Νιώθω μέσω αυτών οτι κάνω διαρκώς βήματα αυτοβελτίωσης και επαναπροσδιορισμού προτεραιοτήτων. Ναι, είναι πιο σημαντικό πλέον για μένα, να φτάσω υγειής στο μάθημα χωρίς χτυπημένα χέρια πόδια, παρά να πάρω το αυτοκίνητο πιωμένη με τη δικαιολογία «έλα μωρε..τι θα πάθω τέτοια ώρα; Λίγοι κυκλοφορούν».
Και καταλήγω στο εξής συμπέρασμα ξανά…οτι όλα, μα όλα, είναι θέμα προτεραιοτήτων! Κι αυτή είναι η αλήθεια, είτε το παραδέχομαι είτε όχι. 

Είναι θέμα προτεραιοτήτων με ποιον θα βγω το βράδυ, που θα βγω το βράδυ και τι θα πιω εκεί. Με ποιον θα το συζητήσω το επόμενο πρωί. 

Και θέλω να μοιραστώ κάτι μαζί σου, μιας και τον τελευταίο χρόνο δεν είμαστε τόσοι πόλοι που διαβάζουμε μπλογκς. Θέλω σου πω οτι περνάω διάστημα τρελής αυτοπεποίθησης και «αφοβιας». Δεν χαμπαριάζω με τίποτα, δεν ιδρώνει το αυτί μου, δεν έχω ανάγκη κανέναν παρά μόνο αυτούς που επιλέγω να έχω ανάγκη. Νιώθω ένα μεγάλο θηρίο που ήρθε η ώρα και στάθηκε πραγματικά στα πόδια του και στις ικανότητες του. Μου πήρε χρόνια, το αναγνωρίζω. Με βοήθησαν άνθρωποι και με βοηθούν χωρίς να ξέρουν ποσό καλό μου έκαναν ή μου κάνουν. Με βλέπω και με εκμεταλλευομαι. Και πλέον…αδιαφορώ. Η μάλλον οχι, δεν είναι οτι αδιαφορώ..είναι οτι θέτω πιο αυστηρά και με συνέπεια όρια.  

 
Παίρνω την αυτοπεποίθηση μου και σας καληνυχτω! 

Φιλιά, Αντριάνα!