Τα κουκλάκια ζωγραφιστά!

Γεια σας! τι κάνετε; Πως είστε; Καλά είμαι, ευχαριστώ. Βασικά, είμαι πολυ πολυ καλά! Τα άστρα μου, οι πλανήτες μου, το κάρμα ή κισμέτ μου πάει περίφημα και φτου μη το ματιάσω. Από την προηγούμενη βδομάδα θέλω να καθίσω να γράψω αλλα μια η κούραση, μια υποχρεώσεις, πάλι το μπλογκιν πίσω. Όχι ότι σήμερα κάτι άλλαξε ή κάτι ιδιαίτερο θέλω να πω, απλά δε με πιάνει ύπνος κ ένιωσα πιο έντονα την ανάγκη να σου μιλήσω. Ειδικά αυτή τη στιγμή, είμαστε σ´ ένα διθέσιο καναπέ, 4 έμψυχα όντα, πατημένα το ένα πάνω στ´ άλλο. Εγώ, ο σκύλος, το κουτάβι και ο σύμβιος. Ο Χανζο ροχαλίζει, ο κούταβος(Σεζάν από δω και πέρα) βλέπει όνειρα και ο σύμβιος έπιασε οοοοοολο τον καναπέ λες και κοιμάται μόνος του. 
Θυμάμαι, οτι 2 ποστ πριν, σου μιλούσα για τη νέα μου δουλειά. Θέλω να σου πω λοιπόν οτι πηγαίνει πολυ πολυ καλά!! Δεν εννοώ φυσικά, οτι όλοι μένουν ευχαριστημένοι κ ποτέ δεν κάνω λάθος ή δεν κουράζομαι τρελά, το κάθε άλλο, απλώς η χαρά μου και η διάθεση μου είναι τόσο μεγάλη που τίποτα μπροστά σαυτα δεν δείχνει μεγαλύτερο. Και τι εννοώ. Εννοώ οτι, φυσικά και δέχομαι παρατηρήσεις, φυσικά και δεν αρέσουν σε όλα τα παιδιά αυτά που κάνω, και φυσικά εισπράττω παρατηρήσεις από γονείς. Θα μου κακοφαινόταν τοσο πολυ αν δεν ίσχυαν αυτά, διότι τότε, δεν θα ξεχώριζε το ενδιαφέρον από το αδιάφορο, το καλό από το κακό και δεν θα βελτιωνομουν εγώ η ίδια. Κάθε συνάντηση με τα παιδιά μου στο μάθημα είναι ένα καινούργιο σχολείο και σε κάθε τέλος μαθήματος, πάντα μα πάντα κάτι καινούργιο έχω μάθει. Είτε έχει να κάνει με τη διαχείριση ανθρώπων, είτε με τις επιλογές μου ως προς το περιεχόμενο μαθήματος. Θα μου πεις…όλη αυτή η νέα γνώση που λαμβάνω κάθε φορά από τα παιδιά, ίσως να είναι λόγω νεαρού της ηλικίας μου και σε λίγα χρόνια να μου φαίνεται η δουλειά μου τυφλοσούρτης. Αυτό, όμως, που επιδιώκω πάντα μέσα στο μάθημα είναι να δίνω στα παιδιά περιθώριο να δημιουργούν, πράγμα που δίνει την ευκαιρία σε μένα την ίδια, να αφουγκράζομαι τις επιθυμίες τους και να διευρύνω φορά παρά φορά τη δίκη μου φαντασία ως προς τον τροπο στησίματος του μαθήματος. 
Κατα τ´αλλα μια χαρά. Το homeschooling που κάνω στο κορίτσι συνεχίζει κ τα σποραδικά babysitting υπάρχουν ακόμα. Τα γερμανικά συνεχίζουν και τα αγγλικά ξανάρχισαν γιατί δε θυμάμαι αν στο χω πει ποτέ, το homeschooling είναι στα αγγλικά αυστηρά και ιδιωματισμούς χαμπάρι κι έχω (που λένε οι Πόντιοι), ειδικά να κάνω διδασκαλία στα αγγλικά. 
Το γυμναστήριο συνεχίζει. Όχι οτι κάθομαι κάτω από την μπάρα και σηκώνω 50 κιλά..αλλά σηκώνω άνετα 60 στους επαγωγους-προσαγωγούς. Το αιώνιο πρόβλημα με τις γάμπες μου το ξέρετε…όταν δεν γυμνάζομαι γίνεται φρουί ζελέ κι όταν γυμνάζομαι ρόπαλο του μπέιζμπολ. Προσπαθώ να με βλέπω στον καθρέφτη από τα γόνατα και πάνω. Α, και μιας μιλάμε για τα του γυμναστηρίου, θυμάμαι πέρυσι την άνοιξη που σας είπα οτι δεν κυκλοφορούν όμορφα παιδιά στο γυμναστήριο. Μισό λεπτό λίγο…να απαριθμήσω τα κουκλάκια τα ζωγραφιστά που κυκλοφορούν εκεί! Ναι ναι, αυτά που τα κοιτάς και φεύγουν απ´ τα μάτια σου καρδούλες. Οφείλω να παραδεχτώ όμως, οτι ξέρουν πως είναι κουκλάκια ζωγραφιστά και ένα ψιλομύτικο ύφος στον καθρέφτη, το έχουν…λίγο το «σε κοιτώ εσένα εκεί στην άκρη, αλλά μη το πάρεις και πάνω σου» υπάρχει. Η αλήθεια είναι οτι το πολυ ντούκι δε μαρεσει, ούτε που σε χαιρετούν από κοντά και βγαίνουν όλοι οι μύες σεργιάνι. Το ωραίο όμως ξεχωρίζει, είτε όταν έχεις φυσικό σώμα, είτε όταν η πρωτεΐνη αποτυπώνεται ακόμα και στον ιδρώτα. 
Αυτά είχα να σου πω περίπου…κάτι συνταρακτικό στη ζωή μου δεν έγινε. Οι γύρω μου με πιέζουν να κάνω δικό μου χώρο για παιδιά, το λίπος ανέβηκε γιατί έχω άγχος και τρώω τζανκ, χθες βράδυ βγήκα σένα λαιβ, τα Χριστούγεννα δουλεύω στην ταβέρνα ενός χωριού για δημιουργική απασχόληση των παιδιών των εκδρομέων και στις 20 Νοεμβρίου έχει ένα συμπόσιο σχολικής ψυχολογίας στην Αθήνα που δεν θα πάω. Oops…αυτό πόνεσε λιγάκι. Πόνεσε αρκετά. Αλλά δε βαριέσαι..έχω αρκετη καβάτζα γνώσεων ώστε να μην τα κυνηγάω όλα. Χαιρομαι που η Ξαδερφη μου είναι καλά ακόμα και στην άλλη άκρη της γης, κι ας μην έχω το κρεβάτι που με φιλοξενούσε. Εξάλλου, να μια καλή ευκαιρία να μπουν κι αλλά χρήματα στην άκρη για να πάρω αυτό το πολυπόθητο λαπτοπ που όλο θέλω κι αμελώ.

  

  
Εύχομαι να τα ξαναπούμε σύντομα. Κάποια στιγμή θα έρθω και στα μπλογκ σας. 

Κι αν σας τα είπα λίγο μπερδεμένα, sorryyy η πίεση φταίει. Βαθιές ανάσες. 

Φιλιά Αντριάνα!

Advertisements

One thought on “Τα κουκλάκια ζωγραφιστά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s