Αλήθεια τώρα;

αν σε κάτι το ‘χω εύκολα είναι να σου μιλώ με νοσταλγία! Είμαι ο άνθρωπος που θα καθίσει δίπλα σου και θα μιλάει ακατάπαυστα για φωτογραφίες, στιγμές, αναμνήσεις. Όσο περνάνε τα χρόνια..αντί να τρώγομαι στην καθημερινότητα και να «ξεχνώ» περσινά ξινά σταφύλια, τα ξαναζυμώνω, ξαναμασώ, και ξαναφτύνω!

Βέβαια, όλο αυτό βρίσκεται στο απόγειό του κάθε χρόνο ίδια στιγμή..λίγο πριν τα γενέθλια μου! Στιγμή που γίνεται ο γερός απολογισμός του έτους, του εαυτού μου και των γύρω μου. Είναι η στιγμή που θέτω καινούργιους στόχους. Να διευκρινίσω κιόλας, ότι τη μισή χρονιά σκέφτομαι πως περασα τα γενέθλια μου..και την άλλη μισή πως ΘΑ τα περάσω.

Άλλη μια χρονιά με τοοοοσο κόσμο στη ζωή μου..τόοση δουλειά..τόσους φίλους..τόοοοση οικογένεια…τόοοσους μαθητές…τόσα πλούσια πράγματα να την γεμίζουν! Με θεωρώ τυχερή, αλήθεια! Μου λείπουν παρά ελάχιστα, τα οποία, ενδόμυχα, πιστεύω οτι θα τα βρω σύντομα.

Φέτος θα φύγω… – παρακαλώ σε κάθε επόμενο κόμμα βαθιά ανάσα- θα βγάλω την ποδιά της πρωινής δουλειάς, θα δώσω από ένα γερό φιλί στους μαθητές μου, θα κάνουμε μια καλή επανάληψη τα αγγλικά με τ’ αδέρφια μου, θα διπλώσω την στολή του ερυθρού σταυρού, θα κλείσω τα δεδομένα του κινητού και θα φύγω.

Έτσι απλά..φεύγω γι’ αυτό που λέμε «διακοπές για μια βδομάδα». Το οποίο, για μισό λεπτό, μιας που κάνω και την «απογραφή» μου, δεν έχω ιδέα πώς στην ευχή γίνεται τούτο! Φεύγεις έτσι; Χωρίς φωνές; Γκρίνια; Ωχαδερφισμός; Μιζέρια;     Δηλαδή τι; Εσύ η βαλίτσα & και η ταυτότητα;

OMG!

Φιλιά, Αντριάνα!

0d018c355b703a1c6cb04d5d78bc8301

 

Advertisements