Αυτές οι σκέψεις με παιδεύουν.. εσένα;

Jogging & high heels 

Καλο μήνα να πω; Καλο καλοκαίρι; Καλη σχολική ξελευτερια; Καλές διακοπές; Δεν ξερω… Έλειψα πάλι, το ξερω. 
Οχι οτι κανω κάτι το ιδιαίτερο, αλλα θελεις τα ζώδια; Θελεις ο καιρός; Τα δίδυμα φεγγάρια; Δεν ξερω.. 

Η μάλλον, ξερω. 

Η αληθεια ειναι οτι δεν περνάω πολυ καλα το τελευταίο διάστημα. Στη Γερμανια όσο ζούσα, μιλούσαμε συχνότερα κι ας ήμουν πιο αγχωμένη, κι ας ήμουν πιο στρεσαρισμενη, κι ας ειχα τα γερά τα σοκ μου. 

Εχω πέσει σε κατάσταση Ταβανοθεραπειας (ξανα). Στην κυριολεξία όμως και ειναι η πρώτη φορά που το γράφω τόσο ανοιχτά. Δεν κανω τιποτα. Πηγαίνω για κανένα μπάνιο άμα τύχει (μιας και την έχω δυο βήματα) και μετα γυρνάω σπίτι. 

Για του λόγου το αληθές, αυτη τη στιγμη αραδιαστηκα στον καναπέ και βλέπω ενα κανάλι ξεχασμένο απ´το θεό με το όνομα «pella». Μη με ρωτάς που το βρήκα, ιδέα δεν εχω. Βλέπω ενα ντοκιμαντέρ για τη μαριχουάνα των χωριών της Αφρικής. Κλείνει η παρένθεση. 

Κατα τις 21:00 παω το σκύλο στο πάρκο κι απο εκει που αφιέρωνα μια ωρα, πλέον το περιορίζω στο μισο. Κουράζομαι και γυρνάω σπίτι. Βλέπω τον καιρό της Ευρώπης στα ξένα κανάλια και η τηλεόραση κλείνει. 
Μου χτύπησαν ξανα την πόρτα τα υπαρξιακά μου και φοβάμαι μη μου βγει η λάθος συμπεριφορά στα λάθος άτομα. Δεν ειναι καλο να έχεις ελεύθερο χρόνο, εκει καταλήγω. Σκέφτεσαι και οι σκέψεις σου μπορει να πάρουν ηλίθια τροπή. 
Χμ….αν έκλεινα τωρα τα μάτια, θα ηθελα να ημουν σε ενα αλλο μέρος. Κάπου παραθαλάσσια με πολλούς, πολλούς, φοίνικες. Με καταγάλανα νερά, φωσφοριζέ κοχύλια στο γιαλό, χωρις άσφαλτο και χλιδάτα αυτοκίνητα. Κάπου εξωτικά. 
Αλλα φέτος θα περιοριστώ στο Ρίβερ πάρτυ του Νεστορίου, γιατι κ να θελω, ξερω, οτι δεν θα μου βγουν παλι νησιωτικές διακοπές (που παιζει να εχω να παω καμια 7ετια απο τις δεύτερες και μοναδικές)..ούτε κάτι αλλο ενδιαφέρον. Οποτε καλο το Νεστόριο, καλές και οι σκηνές. 
Επίσης, διαβάζω κι ενα βιβλίο αυτές τις μέρες, το τρίτο του Tom Robbins, ο χώρος των εφτά πεπλων. Που παρακάτω ειναι κάποια αποσπάσματα που μου άρεσαν.
Επιπλέον, ομόρφυνα. Κάθε φορά που εχω τις μαύρες μου και κλείνομαι, δεν ειναι να κυκλοφορήσω έξω…σαν τις βδέλλες με κοιτάνε και μου μιλάνε. Έχασα κι αλλα κιλα απο όσα ειχα χάσει στη γερμανια και το γυμναστηριο κανει τη δουλεια του. 
Α, ναι. Παω και γυμναστηριο. Ξέχασα να σου πω οτι εκει ξεδιπλώθηκε ένας έρωτας μεγάλος. Ερωτεύτηκα τον smith. Όμορφος. Ψηλός. Λυγερος. Λίγο δύσκολος στην αρχή αλλα εύχομαι να τα βρούμε στην πορεία για να μην πονάνε τα γόνατα κατα τις ασκήσεις. 
Επιπλέον, στη φάτσα μου, ταιριάζει η μελαγχολία μου. 
Αυτα ειχα να πω. Σήμερα έγραψα λίγο πιο ελεύθερα γιατι τελευταια με διαβάζετε λίγο λιγότεροι. 

Καλη σας νύχτα.