Η ιστορία του Hattori Hanzo (It’s a Dog’s story..)

1

 

Ho ho ho ο Hattori Hanzo είμαι εγώ και σας χαιρετώ!

DSC_0993
Τζα! Εγώ είμαι αυτός και ήρθα να σας συστηθώ. Εχω δυο μεγάλα αφτια και καταγωγή απο την ξακουστή Γαλλία, απόγονος διάσημης οικογένειας πειρατών, που για κληρονομιά μου δώσαν ενα μαύρο μάτι. Ουτε μια λιχουδιά σε σχήμα γάντζου, ουτε ενα κόκκαλινο πόδι να μασουλησω, ουτε λίγο σαλαμάκι σε κονσερβα να γλυκαθουνε τα μουστάκια μου. Παρα μονάχα ενα μαύρο μάτι και μισό αυτί. Τι να πει κανεις..απο το τίποτα, κάτι είναι κι αυτα.
Τωρα θα αναρωτιέστε τι δουλειά εχει ενα ιαπωνικό όνομα σε γαλλικό μπουλντόγκ της διάσημης οικογένειας πειρατών -όπως διευκρινίσαμε, αλλα αμέσως θα σας πω. Το κοριτσι που με υιοθέτησε, ήθελε μια κουταβίνα, αλλα η βιολογική μαμα μου γέννησε 8 μοσχοαναθρεμένους αγόραρους και την πιάσαμε στα απρόοπτα. Σκέφτηκε λοιπόν, τι ήταν αυτό που την απασχολούσε εκείνο το διάστημα, τι ήταν αυτο που θα μπορούσε να της δώσει έμπνευση για όνομα, τι θα έχει νόημα για όνομα. Ενα απόγευμα καθώς τάιζε τα χάμστερ στην προηγούμενη δουλειά της και σκεφτόταν ποια ταινία θα δει το βράδυ στο μπαλκόνι…άστραψε μια ακτίνα φωτός μέσα στο κεφάλι της και μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου, θυμήθηκε το kill bill, σκέφτηκε την uma therman, έκανε πάσα στο σπαθί της, και γκοοοοοοοολ θυμήθηκε τον Hattori Hanzo το δημιουργό του σπαθιού της, της ονομαζόμενης «Κατάνα».

DSC_0026

Έτσι..βρέθηκα εγώ 5 μηνών κουταβάκι, να κουβαλώ στις πλάτες μου αυτο το κορδόνι για όνομα. Το άλλο υποψήφιο ήταν το Ρενέ, αλλα που να συγκριθεί αυτό με την ιστορία του πρώτου. Μεταξύ μας τωρα..κρυφός στόχος της μαμάς μου είναι κάποια στιγμή στο μέλλον να ξεκινήσει μαθήματα πολεμικής τέχνης, αλλα ακόμα δεν το ξεστομίζει γιατι εχει αρκετα «μέτωπα» ανοιχτά και πολλές ανεκπλήρωτες καλλιτεχνικες ανησυχίες.

DSC_0953

Και επειδή η μαμα μου, δεν ξέρει ακόμα σε ποια χώρα πατάμε και που θα βρισκόμαστε στο μέλλον..θελω να μαντέψετε πόσες γλώσσες ξερω να ακούω…3!!!! Ναι βέβαια, 3.
Για παράδειγμα:
Νουμερο 1
Οταν σταματώ πειςματικα στη μέση του δρόμου και κάθομαι να ξεκουραστώ.
-Go…go Hanzo.
-Los…Los Hanzo.
-άντε βρε παιδάκι μου, στη μέση της διάβασης, έρθει και κανένα αυτοκίνητο.

Νουμερο 2
Οταν τρώω λαιμαργα ή κλαψουριζω που τρώνε άλλοι (λιγουρευομαι ακόμα και το σαμπουάν μου)
-Hanzo slowly/stop it
-langsam/fertig!!
-σιγά παιδι μου, θα σου σταθούνε στο λαιμό, ηρρρεεεεμησε, πως κανεις έτσι;;!!/ΧΧανζο κάτω! Δεν θα γίνεις ζητουλας εσυ! Ακούς;!

Νουμερο3
Οταν μου φοράει το πουλόβερ για τη βόλτα. (Εδω η αποθέωση)
-good boy, you are so cute..
-süßer Hund, toll!
-πουλιιιιι μου όμορφο, να σε χαίρω εγώ. Πού είναι τα ποδαράκια σου τα όμορφα; Να φάω τα αυτάκια σου που μοιάζουν με τηγανίτες!! Α.γο.ρι.μου.! Παιδιιιι μου….Και με τρελαίνει στα φιλιά. Κάπου εκει ρεύομαι κιόλας. χιχιχι

IMG_0727

Και κάθε φορα που συμβαίνουν τα παραπάνω, με τη μαμα μου να προσπαθεί να μου μάθει 5 στοιχειώδη πράγματα, γελάει κι ο κάθε πικραμένος..
Είμαι κουφός! Παντελώς! Αναλυτικές εξετάσεις δε μου κάνανε, βλέπεις..στην εποχή που μεγαλώνω, κάποια πράγματα θεωρούνται πολυτέλεια κι έτσι αφήσαμε τις αξονικές στην άκρη και συμβιώσαμε όλοι μαζι παρέα -και με την κουφαμάρα μου. Να αναπαραχθώ δεν μου το επιτρέπουν και κάποιες απο τις υπερβολικές αντιδράσεις μου είναι γιατι δεν ακούω, αλλα η αλήθεια είναι οτι λίγοι θα μπορούσαν να μεγαλώσουν με τόσα πολλά χάδια ενα κουφό τετράποδο παιδι. Αυτοί που με πούλησαν, είπαν να με επιστρέψουν πίσω, λες και ήμουν μια μπλούζα που δεν χωρούσε καλα στα χέρια τους. Πολλές φορές πιάνω τη μαμα μου να παραμιλάει μόνη της, που ο πωλητής μου δεν της επέστρεψε μέρος των χρημάτων που έδωσε για να με αγοράσει, αλλα μια να σηκώσω την αφεντομουσουδάρα μου να την ελέγξω απο εκει που κοιμάμαι, ξερενεται στα γέλια. Γιατι μπορεί να ειμαι ακομα μια κουτσουλιά σκυλί, αλλά είμαι φύλακας, μην το ξεχνάς. Έτσι λενε τουλαχιστον..

DSC_0979

Επίσης, εμείς τα σκυλακια -αυτής της ράτσας- τρώμε ακατάπαυστα..ασταμάτητα..λες και μας είχαν στο χωράφι..νιώθουμε σαν να είμαστε λιποτάκτες του νεκροταφείου και προσπαθούμε να πάρουμε κιλά. Αντιθέτως, είμαστε βαριά και μυώδης σκυλιά με μεγάλη δύναμη στα δόντια μας. Ο τρόπος που τρώμε είναι λαιμαργος, γιαυτο…μαντέψτε…οποίος κάθεται δίπλα μας, τον γεμίζουμε με αιθέρια αέρια!
Στο σπίτι μας έχουμε εξοικειωθεί με τις λέξεις κατουρηματα, κακακια και πορδουλες, γιαυτο τις αντικαταστήσαμε με λίμνες, τούρτες και αιθέρια αέρια. Ειδικά στα τελευταία γίνεται ολόκληρη ορχήστρα και η μαμα μου φωνάζει οτι δεν εχω καθόλου τακτ, αλλα πείτε μου…γίνεται να τα κρατήσω;! Σκυλάκι είμαι.
Αυτα είχα να σας πω και σας ξαναχαιρετώ.

Σλουρπ, Hattori Hanzo (hey…πειρατήηη)!

DSC_0965

 

φωτογραφίες: από τη μαμά μου τον Σεπτέμβρη, εκτός από την πρόσφατη μέσα στο μετρό.

 

 

2

Πάρτε την. Δεν την αντέχω. Μα αν είναι δυνατόν!! Με εχει πεθάνει στις αγκαλιές, στα χάδια, στα φιλία, σφυρίζει μέσα στις τηγανίτες μου, τραβάει τα μουστάκια μου, σηκώνει τα μάγουλα μου. Με ζουλαει στην αγκαλιά της και κάνει σαν την τρελή όταν γυρνάει το απόγευμα στο σπίτι. Και δεν φτάνουν όλα αυτά…με βγάζει και ακατάλληλες φωτογραφίες! Με σας που γνωριςτηκαμε έχω το θάρρος, όποτε να, ορίστε μερικές:
Ας ξεκινήσω με την πιο χάλια

IMG_0396-1

 

Την ώρα που διώχνω περιττή ενέργεια

IMG_0387

 

Όταν τεντώνω την αφεντομουσουδαρα μου

IMG_0388

 

Στα ενδότερα της αντιβίωσης.

IMG_0410

 

Αλλά εντάξει δεν μπορώ να πω, υπάρχουν κ μερικές καλές:
Όταν κοιμάμαι στα χέρια της την ώρα που διαβάζει.

IMG_0336

 

 

Όταν περισσεύει η γλώσσα μου.

IMG_0355

 

 

Όταν παίρνω φορά να τις δαγκώσω τα βιβλία.

IMG_0401

 

 

Όταν ακονίζω τα δοντάκια μου.

IMG_0491

 

 

Όταν τρώω το bacon.

IMG_0492

 

 

Όταν κάνω τις βόλτες μου.

IMG_0332

 

Όμως τις τελευταίες μέρες το αφεντικό δεν τα κάνει όλα αυτά κι ενώ ξέρει ότι θέλω χάδια στη μούρη και κοιλιτσα μου, αυτή κάνει λες και δεν γύρισε στο σπίτι. Περνώ θέση δίπλα απ´ την καρέκλα της να με ξαπλωςει στα πόδια της κι αυτή ούτε που αντιδράει. Δαγκώνω την πατούσα, τίποτα. Όλο είναι αφηρημένη και την προσέχω μη βγάλει τίποτα καπνούς απ´ το κεφάλι της. Εχει στα χέρια ενα «μαραφετη» κι όλο διαβάζει και διαβάζει και σκέφτεται..την φοβάμαι σας λέω, δεν ξέρω τι θα ξεφουρνίσει. Προς το παρόν περιορίζεται στις κλασικές Σαββατιάτικες εξορμήσεις της στο υπέροχο Ντάρμστατ κι έτσι βρήκα λίγο χρόνο να σας γράψω εγώ. Μέχρι να τα ξαναπούμε, Καλα Ελληνικά Κρασιά να πίνετε.

Σλουρπ, Hanzo 

IMG_0236

 

 

3

Ho ho ho… o Hattori Hanzo είμαι εγώ και μετά από καιρό σας ξαναχαιρετώ!

Μόλις ήρθε η μαμά μου απ’ έξω και ξεράθηκε στον ύπνο ξεχνώντας τον υπολογιστή ανοιχτό κι έτσι τρύπωσα εγώ με τη μουσούδα και τις πατούσες μου για να τα πούμε λίγο.

Έχουμε καιρό να μιλήσουμε. Μπήκα σε κουτιά, πέρασα ώρες στα αεροδρόμια, πέταξα με αεροπλάνα, πήγα στην πρωτεύουσα της χώρας καταγωγής μου (Αθήνα), έκανα τα τσίσα και τα κακά μου εκεί και ανέβηκα στον μόνιμο τόπο διαμονής μου με αυτοκίνητο. Άσε σου λέω..ζωάρα. Μέσα στα ταξίδια και τις εκδρομούλες είμαι. Βέβαια, περνάω και πολλές ώρες μοναχούλης, χωμένος στην κουβέρτα μου απο βαρεμάρα, τις ώρες που η μαμά μου φεύγει στις δουλειές της.

Μερικά απογεύματα με πηγαίνουν στο πάρκο, όπου εκεί συναντώ πολλούς από τους φίλους μου. Τη Ζιζέλ, τη Ζούζα, τη Μίνι, τον Μπόμπο, τον Μάρλευ, ένα Ακίτα που δεν θυμάμαι πως το λένε…που χάριν σε αυτούς μ’ αφήνουν κι εμένα λίγο ‘λεύτερο να τρέξω, χωρίς λουρί! Βέβαια, εκείνη τη στιγμή που με βλέπει η μαμά μου να πηδάω τα παγκάκια, να σκαρφαλώνω τα ντουβάρια, να γλείφω τις σκυλίτσες που μόλις τελείωσαν από περίοδο, νιώθει έναν κόμπο στον λαιμό της…μια αφωνία…και μόλις απομακρυνθώ προς το δρόμο φωνάζει τα γερμανικά της! Εγώ την εχω συνηθίσει και δεν τρομάζω με τις βαρβαροπροφορές της αλλα να δεις το 45κιλο dogo canario να ακινητοποιείται απο τις εντολές της κοντής να γελας για 10 ωρες…ομως είμαι λίγο χέστης και μόλις κάνω λίγες σβούρες, τσοοουυυπ, πάω και βάζω τον ποπό μου ακριβώς δίπλα της. Τρώω και τις λιχουδίτσες μου. Παίρνω και τα χαδάκια μου. Μόλις, όμως, φανεί ένα παιδάκι ή μια ηλικιωμένη από μακρυά, πάλι φοράω το λουρί μου γιατί ξέρουν ότι θα τρέξω να τους μυρίσω και να τους γλείψω.

Πφφφ….με θέλει στρατιώτη και ώρες ώρες πιεζομαι.

Προσπαθώ να προσαρμοστώ στη νέα χώρα, με νέα δεδομένα και ανθρώπους που δεν θέλουν πολλά-πολλά με μας αλλα δυσκολεύομαι. Ίσως να με φοβούνται που με βλέπουν κεφάλα και με δυνατά σαγόνια. Η αλήθεια είναι ότι αν με εκνευρίσουν, τους πατάω δάγκωμα γερό, γιατί σαν κουτάβι δεν μπορώ να ελέγξω τη δύναμή μου ακόμα.

Τέλος πάντων, ας αλλάξουμε θέμα.

Τρεις μέρες πριν φύγουμε από Γερμανία, μάλωσα με τη μητέρα μου. Ήταν νύχτα και στο προάστιο που μέναμε δεν κυκλοφορούσε ψυχή. Αυτή, αντιθέτως, ντύθηκε, στολίστηκε, βάφτηκε, φόρεσε τα καλά της τα παπούτσια και περίμενε να περάσει η ώρα. Εγώ Δεν Το Ενέκρινα!!! Δεν Ήθελα να Βγει!!! Τι δουλειά είχε να κυκλοφορήσει τέτοια ώρα;! Είχε κανέναν για παρέα να φτάσει ως τον προαστιακό και να περιμένουν 20 λεπτά το τρένο σε υπαίθρια στάση;! Αφού ήξερα, ότι σε δυο γωνίες από το σπίτι μέχρι τις στάσεις, έπαιζε μαστουρα!! Τη μύρισα!! Γι’ αυτό λοιπόν, της κατούρησα τα πάντα, της δάγκωσα την τσάντα, της έσκισα το καλσόν, βουτουσα τις πατούσες στο μπωλ με το νερό κάνοντας θόρυβο, γρύλιζα και στεκόμουν μπροστά στην πόρτα. Αυτή του κεφαλιού της! Βγήκε. Και δεν είναι μόνο ότι βγήκε, γύρισε κατά τις 04:00. Για την ακρίβεια κάποιοι άλλοι την γύρισαν, που τους είδα απ’ το παράθυρο. Από τη μυρωδιά της κατάλαβα οτι δεν συναντάει συχνά τούτη την παρέα. Τέλος πάντων, ηταν η πρώτη κ η τελευταία φορα που αντέδρασα έτσι…πλέον αν είναι να της κάνω κάτι, παίρνω στάση, συγκεντρώνονται και δαγκώνω με τη μια το μεγάλο δάχτυλο ποδιού. Ταμάμ.

Φωτογραφίες καλές δε βγάλαμε αυτο το διάστημα..έναν καφέ βγήκαμε να πιούμε και εχω να σας πω οτι ειμαι και πολυ γκομενοπνίχτης!! Να δείτε πως έσκυβαν όλες να με χαϊδέψουν..»και τι γλυκός που είναι…και τι κουκλί…αχ δες τον φοράει και μάρτη!» Με βάζουν λιγο πιο κάτω απ´το λαιμό τους και βλεπω τα πάντα-όλα. 😉😉 Σλουυυυυρπ, μια κοπέλα την εγλειψα κιόλας και έβαλε τις φωνές. 😍😍

Τωρα θα σας αφήσω γιατι αύριο είναι Πέμπτη και τις Πέμπτες φέρνει η μητερα μου το homeschooling σπίτι, που σημαίνει  Υπομονή για τα δυο μικρά χεράκια που θα μου πειράζουν τα μαγουλακια.  

Σλουρπ, Hattori Hanzo!

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s